← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · February 2025 (16-28)
The Right to Information Act, 2005 was a landmark legislation that empowered citizens by recognizing their fundamental right to information and transforming the relationship between the government and the governed. It aimed to enhance transparency, reduce corruption, and promote accountability in governance. However, despite its strong foundation, the RTI Act has faced significant challenges in implementation that have undermined its effectiveness and original intent.
Information Commissions, primarily staffed by retired bureaucrats, have often been reluctant to fully transfer power to citizens, failing to recognize people as rightful owners of government information.
Commissioners' efficiency has been substantially lower than expected, with disposal rates lagging behind even High Court judges, creating backlogs exceeding one year in many cases.
Penal provisions, which serve as the teeth of the Act, have been underutilized by most information commissioners, weakening enforcement mechanisms.
Governments have frequently delayed appointments of commissioners, deliberately increasing backlogs and waiting periods.
The RTI's effectiveness has been gradually eroded by excessive bureaucratic resistance to information disclosure.
The Supreme Court's 2011 judgment in CBSE vs Aditya Bandopadhyay case marked a turning point by questioning the strict interpretation of exemptions, effectively prioritizing administrative convenience over transparency.
The Girish Ramchandra Deshpande judgment in 2012 further restricted access by broadly interpreting "personal information" under Section 8(1)(j), without applying the public interest test as intended in the legislation.
Subsequent judicial interpretations have transformed RTI into what critics call "Right to Deny Information," significantly departing from Parliament's original intent.
These judgments have provided legal justification for treating RTI requests as undesirable activities and RTI users as troublemakers.
The RTI Act, once considered among the world's best transparency laws, has been progressively weakened through implementation challenges and judicial interpretations that deviate from its original purpose. To restore its effectiveness, citizens and media must actively defend the law's original intent, demand timely appointments of commissioners with demonstrated commitment to transparency, and advocate for judicial interpretations that uphold rather than restrict information access. Only through collective vigilance can we preserve this crucial pillar of democratic accountability.
தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம், 2005 ஒரு முக்கியமான சட்டமாகும், இது குடிமக்களின் அடிப்படை தகவல் உரிமையை அங்கீகரித்து, அரசுக்கும் ஆளப்படுபவர்களுக்கும் இடையேயான உறவை மாற்றியமைத்து குடிமக்களுக்கு அதிகாரம் அளித்தது. இது ஆட்சியில் வெளிப்படைத்தன்மையை அதிகரிக்கவும், ஊழலைக் குறைக்கவும், பொறுப்புக்கூறலை ஊக்குவிக்கவும் நோக்கமாக கொண்டிருந்தது. இருப்பினும், அதன் வலுவான அடித்தளம் இருந்தபோதிலும், RTI சட்டம் அதன் செயல்திறன் மற்றும் அசல் நோக்கத்தை குறைத்துள்ள அமலாக்கத்தில் குறிப்பிடத்தக்க சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ளது.
ஓய்வுபெற்ற அதிகாரிகளால் முக்கியமாக பணியமர்த்தப்பட்ட தகவல் ஆணையங்கள், மக்களை அரசாங்க தகவலின் சட்டபூர்வ உரிமையாளர்களாக அங்கீகரிக்க தவறி, குடிமக்களுக்கு முழு அதிகாரத்தை மாற்ற தயக்கம் காட்டி வந்துள்ளன.
ஆணையர்களின் செயல்திறன் எதிர்பார்த்ததை விட கணிசமாக குறைவாக உள்ளது, வழக்குகளின் தீர்வு விகிதங்கள் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளை விட பின்தங்கி, பல சந்தர்ப்பங்களில் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக நிலுவைகளை உருவாக்கியுள்ளது.
சட்டத்தின் பற்களாக செயல்படும் தண்டனை விதிகள், பெரும்பாலான தகவல் ஆணையர்களால் குறைவாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு, அமலாக்க பொறிமுறைகளை பலவீனப்படுத்தியுள்ளன.
அரசாங்கங்கள் அடிக்கடி ஆணையர்களின் நியமனங்களை தாமதப்படுத்தி, வேண்டுமென்றே நிலுவைகளையும் காத்திருப்பு காலங்களையும் அதிகரித்துள்ளன.
தகவல் வெளிப்படுத்தலுக்கு அதிகப்படியான அதிகாரத்துவ எதிர்ப்பால் RTI-இன் செயல்திறன் படிப்படியாக அரிக்கப்பட்டுள்ளது.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் 2011 CBSE vs ஆதித்ய பந்தோபாத்யாய் வழக்கில் தீர்ப்பு ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது, இது விலக்குகளின் கடுமையான விளக்கத்தை கேள்விக்குட்படுத்தி, வெளிப்படைத்தன்மையை விட நிர்வாக வசதியை முன்னுரிமைப்படுத்தியது.
2012 இல் கிரிஷ் ராம்சந்திர தேஷ்பாண்டே தீர்ப்பு, பிரிவு 8(1)(j) இன் கீழ் "தனிப்பட்ட தகவலை" பரந்த அளவில் விளக்கி, சட்டத்தில் உள்ளபடி பொது நலன் சோதனையை பயன்படுத்தாமல் அணுகலை மேலும் கட்டுப்படுத்தியது.
அடுத்தடுத்த நீதித்துறை விளக்கங்கள் RTI-ஐ விமர்சகர்கள் "தகவல் மறுக்கும் உரிமை" என்று அழைக்கும் அளவிற்கு மாற்றி, பாராளுமன்றத்தின் அசல் நோக்கத்திலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க அளவில் விலகியுள்ளன.
இந்த தீர்ப்புகள் RTI கோரிக்கைகளை விரும்பத்தகாத செயல்களாகவும், RTI பயனர்களை தொல்லை தருபவர்களாகவும் கருதுவதற்கு சட்டபூர்வ நியாயப்படுத்தலை வழங்கியுள்ளன.
உலகின் சிறந்த வெளிப்படைத்தன்மை சட்டங்களில் ஒன்றாக கருதப்பட்ட RTI சட்டம், அமலாக்க சவால்கள் மற்றும் அதன் அசல் நோக்கத்திலிருந்து விலகும் நீதித்துறை விளக்கங்கள் மூலம் படிப்படியாக பலவீனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதன் செயல்திறனை மீட்டெடுக்க, குடிமக்களும் ஊடகங்களும் சட்டத்தின் அசல் நோக்கத்தை தீவிரமாக பாதுகாக்க வேண்டும், வெளிப்படைத்தன்மைக்கான நிரூபிக்கப்பட்ட உறுதிப்பாட்டுடன் ஆணையர்களின் உரிய கால நியமனங்களை கோர வேண்டும், மற்றும் தகவல் அணுகலை கட்டுப்படுத்துவதற்கு பதிலாக உறுதிப்படுத்தும் நீதித்துறை விளக்கங்களுக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும். கூட்டு விழிப்புணர்வு மூலமாக மட்டுமே ஜனநாயக பொறுப்புக்கூறலின் இந்த முக்கிய தூணை பாதுகாக்க முடியும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
