The Foreign Contribution (Regulation) Amendment Bill, 2026 sets up a statutory framework for the vesting, supervision, management and disposal of foreign contributions and of the assets created from them.
The framework works through a Designated Authority, an authority the Central government may appoint for the purpose.
The trigger is the end of an organisation's FCRA certificate. The Bill covers cancellation, surrender, and cessation of registration, including cessation that follows simply from non-renewal.
Once that happens, the foreign contribution and the assets created from it may vest provisionally in the Designated Authority.
Through that authority the government may take possession of and manage the assets created from foreign contributions.
Where it considers the step necessary or expedient in the public interest, the government may go further and undertake the management of the organisation's activities themselves, not merely of its property.
The measure is framed as an accountability mechanism, intended to prevent the diversion or abuse of properties built out of foreign funds.
Opposition members of Parliament protested in New Delhi on April 1, demanding that the Bill be withdrawn.
What Is New, and What the Act Already Had
The parent Act has always empowered the state to scrutinise foreign funding. Registrations can be withdrawn where there are violations, cancellation can follow continuing non-compliance, and penalties can attach to the diversion or misappropriation of foreign contributions.
The existing law also already contains a provision for vesting assets created from foreign funds upon cancellation. Vesting in itself is therefore not the innovation.
What is new is the detailed statutory framework that runs the whole distance: provisional vesting, possession, management, restoration, and ultimately permanent vesting and disposal.
The Bill provides for the restoration of assets where the organisation obtains, renews or gets its registration restored within the prescribed period.
It also provides mechanisms for revision and for judicial appeal.
The authors read this as a significant expansion of the statutory consequences that can follow the loss of registration, and not merely a change in administrative policy.
Over the past decade, thousands of FCRA registrations have ceased to operate, for reasons ranging from non-renewal to alleged statutory violations. The expanded consequences would therefore reach a very large field.
What was earlier confined largely to the loss of eligibility to receive foreign funds could now extend to provisional management and, if registration is not restored in time, to permanent vesting and disposal of the assets.
Ownership Versus Control
A defence of the framework rests on a dichotomy between ownership and custody. The organisation may keep formal ownership while the Designated Authority holds possession and manages.
The authors accept that this distinction may have some legal relevance, but argue that its practical consequences do not follow it.
An entity whose success depends on the continuity of management places far greater weight on control than on ownership.
Ownership may remain formally undisturbed, yet a change in management control fundamentally alters the relationship between the institution and the state.
A hospital, a school or a laboratory is not made effective by ownership alone. It depends on its independence to administer, for charitable ends, what it owns.
Proportionality and the Constitutional Question
The test the authors apply is the doctrine of constitutional proportionality.
The Supreme Court has repeatedly held that even where the state pursues a legitimate objective, the means it adopts must bear a reasonable connection to that objective.
The means must also maintain an appropriate balance between the public purpose and the burden imposed on rights.
Measured against that standard, a transfer of institutional management to a government-appointed authority calls for safeguards that are correspondingly robust.
The Bill therefore invites scrutiny of three things: the extent of the discretion delegated to the executive, the safeguards governing its exercise, and the standards applicable to decisions on possession, management and permanent vesting.
The open question is whether the safeguards the Bill does contain are sufficiently clear, timely and effective.
The argument is not that the government lacks the authority to strengthen financial oversight or to ensure that funds from abroad are used for lawful and proper ends.
It is that in a constitutional order, any regime reaching into the institutional infrastructure of civil society must operate within clear legislative standards.
The fundamental issue is not a contest between civil society and national security. It is where the state crosses the line from regulating foreign contributions to exercising undue executive control over the institutions that receive them.
Put at its narrowest, the constitutional question is not whether foreign contributions should be regulated, but how far the state may go in regulating institutions and their assets.
The analysis was written by Thajaswini C.B., an advocate practising before the Supreme Court and the Madras and Delhi High Courts, and Siddharth Dev Prasad, a fourth year law student at Gujarat National Law University.
Update, September 12: The Joint Parliamentary Committee Meets on 18 September
The Joint Parliamentary Committee constituted to examine the Bill will hold its first meeting on 18 September, according to a notice circulated by the Lok Sabha Secretariat.
A Joint Parliamentary Committee is a temporary committee of members drawn from both Houses, set up for one specific Bill or inquiry and dissolved once it reports.
This committee has 31 members and was constituted on a motion moved in the Lok Sabha on 12 August, during the Monsoon Session, which has not yet been prorogued.
Prorogation ends a session but not the House, and a Bill pending before a committee does not lapse on prorogation, which is why the committee can sit between sessions.
At the first sitting, officials of the Home Ministry will brief members on the provisions of the Bill, the standard first step before a committee takes evidence from outside.
The Opposition had demanded that the Bill be withdrawn altogether, accusing the government of targeting minority-run institutions.
Update, September 19: The Joint Committee Holds Its First Sitting
The Joint Committee of Parliament on the Bill has held its first meeting, and members put a wide range of questions to the Home Ministry on the proposed changes.
The questions split along predictable lines. Members of the ruling side pressed mainly on the utilisation of foreign contributions, while Opposition members questioned the provisions dealing with assets once an organisation's registration ends.
The Opposition's objection is aimed squarely at the designated authority. Under the Bill, if a certificate is cancelled, surrendered or lapses automatically, the foreign contributions and every asset created from them vest in a government appointed authority without a prior hearing and without a judicial determination.
The Home Ministry's reply is that the idea is not new. The existing law already provides for a prescribed authority, which a notification of 2018 identifies as the Additional Chief Secretary or Principal Secretary for Home of the State or Union Territory concerned.
The Ministry's case for the change is that the present custodian is a passive one: there is no deadline for the custodianship, no standard procedure for taking possession, no requirement to maintain inventories or to separate foreign funded assets from domestically funded ones, and no power to take substantive decisions on the assets.
Officials also argued that prolonged custodianship leaves States carrying the budgetary and manpower burden of running vested institutions such as schools, hospitals and orphanages, and that the existing law says nothing about the final disposal of assets or the treatment of places of worship.
Update, September 21: What the Bill Gives Back, and the Scale It Operates On
The vesting the Bill proposes is not stated as permanent from the start. If registration is restored within the prescribed period, the assets and the unused foreign contribution return to the organisation; permanent vesting follows only if it is not restored within that period.
The Bill also provides a route of challenge: revision, and an appeal to the District Judge. That is the answer offered to the objection that assets vest without a judicial determination.
If no fresh certificate is obtained within the period, the assets may be sold or transferred to a government department, and the proceeds go to the Consolidated Fund of India, from which nothing can be drawn without an appropriation made by law.
The scale matters to the argument. Since 2015, the registrations of 22,496 organisations have been cancelled, leaving about 14,466 associations still eligible to receive foreign contributions, on Home Ministry data of September 2026.
Why foreign funding is valued is a separate point from how much of it there is. It is prized less for its size than for being flexible, tailored to an organisation's own plan rather than to a government scheme, which is also why a restriction on it changes what the sector can attempt.
Related: the domestic alternative is growing but is shifting its focus. Private philanthropy was projected at about Rs. 1.43 lakh crore in a recent year and corporate social responsibility spending by listed companies at Rs. 22,563 crore, but newer donors favour research and institution building over the school, clinic and welfare work that the affected organisations mostly do.
Update, October 8: A High Court Holds That Receiving Foreign Funds Is Not a Right
The Madurai Bench of the Madras High Court has dismissed a civil miscellaneous appeal by a charitable trust whose application for registration under the Act was rejected, holding that receiving foreign contribution is not a right and that an organisation engaged in conversion shall be denied registration.
The test the Bench applied is that only organisations whose activities do not affect the nation's secular fabric and social amity are entitled to registration.
The procedural point is about disclosure. Form FC-3A requires an applicant to state the nature of the organisation, and the court held that an applicant that is engaged in religious programmes but projects itself as non religious has made a misrepresentation that entails rejection of the application itself.
The Bench drew a line worth carrying into an answer: an entity that teaches Vedanta, the Bhagavad Gita, the Upanishads, Yoga and allied Indian Knowledge Systems through structured classes, residential courses, publications, research and the preservation of manuscripts is to be classified under education or culture and not as a religious institution.
The judgment is a reminder of what the parent Act does. Registration under it runs for 5 years and is renewable, the alternative route is prior permission for one donor and one purpose, and the administering ministry is the Ministry of Home Affairs.
மசோதா முன்வைப்பது என்ன
வெளிநாட்டு நன்கொடை (ஒழுங்குமுறை) திருத்த மசோதா, 2026, வெளிநாட்டு நன்கொடைகளையும் அவற்றிலிருந்து உருவான சொத்துகளையும் ஒப்படைத்தல், மேற்பார்வையிடுதல், நிர்வகித்தல், அப்புறப்படுத்துதல் ஆகியவற்றுக்கான சட்டக் கட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது.
இந்தக் கட்டமைப்பு, மத்திய அரசு இதற்கென நியமிக்கக்கூடிய நியமன ஆணையம் வழியாகச் செயல்படுகிறது.
ஓர் அமைப்பின் வெளிநாட்டு நன்கொடைச் சான்றிதழ் முடிவுக்கு வருவதே தூண்டுகோல். ரத்து செய்தல், தானாக ஒப்படைத்தல், பதிவு நின்றுபோதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும்; புதுப்பிக்காமல் விடுவதால் பதிவு நின்றுபோவதும் இதில் சேரும்.
அவ்வாறு நிகழ்ந்தவுடன், வெளிநாட்டு நன்கொடையும் அதிலிருந்து உருவான சொத்துகளும் நியமன ஆணையத்திடம் தற்காலிகமாக ஒப்படைக்கப்படலாம்.
அந்த ஆணையம் வழியாக, வெளிநாட்டு நன்கொடையிலிருந்து உருவான சொத்துகளை அரசு கைப்பற்றி நிர்வகிக்க முடியும்.
பொது நலனுக்குத் தேவையானது அல்லது உகந்தது என்று கருதும்போது, சொத்துகளை மட்டுமின்றி அந்த அமைப்பின் செயல்பாடுகளையே நிர்வகிக்கும் அளவுக்கு அரசு முன்செல்லலாம்.
வெளிநாட்டு நிதியில் உருவான சொத்துகள் திசைதிருப்பப்படுவதையும் முறைகேடாகப் பயன்படுத்தப்படுவதையும் தடுக்கும் பொறுப்புக்கூறல் ஏற்பாடாக இந்த நடவடிக்கை முன்வைக்கப்படுகிறது.
மசோதாவை வாபஸ் பெறக் கோரி ஏப்ரல் 1 அன்று புது தில்லியில் எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் போராட்டம் நடத்தினர்.
புதியது எது, ஏற்கெனவே சட்டத்தில் இருந்தது எது
வெளிநாட்டு நிதியை ஆய்வு செய்யும் அதிகாரத்தை மூலச் சட்டம் எப்போதுமே அரசுக்கு அளித்து வந்துள்ளது. விதிமீறல்கள் இருந்தால் பதிவை நீக்கலாம்; தொடர்ந்து விதிகளை மீறினால் ரத்து செய்யலாம்; நன்கொடையைத் திசைதிருப்புதல் அல்லது கையாடல் நிகழ்ந்தால் தண்டனை விதிக்கலாம்.
பதிவு ரத்தானபோது வெளிநாட்டு நிதியில் உருவான சொத்துகளை ஒப்படைக்கும் ஏற்பாடும் தற்போதைய சட்டத்தில் ஏற்கெனவே உள்ளது. எனவே ஒப்படைப்பு என்பதே புதிய அம்சம் அல்ல.
புதியது என்னவென்றால், தற்காலிக ஒப்படைப்பு, கைப்பற்றுதல், நிர்வாகம், மீட்டளிப்பு, இறுதியாக நிரந்தர ஒப்படைப்பும் அப்புறப்படுத்தலும் வரை முழுத் தூரமும் செல்லும் விரிவான சட்ட கட்டமைப்பு.
குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் அமைப்பு பதிவைப் பெற்றாலோ, புதுப்பித்தாலோ, மீட்டெடுத்தாலோ சொத்துகளை மீட்டளிக்கும் வழியை மசோதா வழங்குகிறது.
திருத்திக் கூறும் வழிமுறையையும் நீதிமன்ற மேல்முறையீட்டையும் அது ஏற்படுத்துகிறது.
பதிவு இழப்பைத் தொடர்ந்து வரும் சட்டவிளைவுகளின் குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கம் இது என்றும், வெறும் நிர்வாகக் கொள்கை மாற்றம் அல்ல என்றும் கட்டுரையாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஆயிரக்கணக்கான வெளிநாட்டு நன்கொடைப் பதிவுகள் செயலிழந்துள்ளன; புதுப்பிக்காதது முதல் சட்ட மீறல் குற்றச்சாட்டுகள் வரை அதற்குப் பல காரணங்கள். எனவே விரிவாக்கப்பட்ட விளைவுகள் மிகப் பரந்த வட்டத்தைத் தொடும்.
முன்பு பெரும்பாலும் வெளிநாட்டு நிதி பெறும் தகுதியை இழப்பதோடு நின்ற நிலை, இப்போது தற்காலிக நிர்வாகம் வரையும், உரிய காலத்தில் பதிவு மீட்கப்படாவிட்டால் சொத்துகளின் நிரந்தர ஒப்படைப்பு, அப்புறப்படுத்தல் வரையும் நீளக்கூடும்.
உரிமையா, கட்டுப்பாடா
உரிமைக்கும் காவலுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை முன்வைத்து இந்தக் கட்டமைப்பை நியாயப்படுத்தலாம். அமைப்பிடம் முறையான உரிமை இருக்கும், நியமன ஆணையத்திடம் கைவசமும் நிர்வாகமும் இருக்கும்.
அந்த வேறுபாட்டுக்குச் சில சட்டப்பொருள் இருக்கலாம் என்பதைக் கட்டுரையாளர்கள் ஏற்கிறார்கள்; ஆனால் அதன் நடைமுறை விளைவுகள் அப்படி இருப்பதில்லை என்கிறார்கள்.
நிர்வாகத் தொடர்ச்சியை நம்பி வெற்றி பெறும் ஒரு நிறுவனத்துக்கு, உரிமையை விடக் கட்டுப்பாடே பெரிது.
உரிமை முறையாக அப்படியே இருந்தாலும், நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் ஏற்படும் மாற்றம் அந்த நிறுவனத்துக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான உறவை அடிப்படையிலேயே மாற்றிவிடும்.
ஒரு மருத்துவமனையோ, பள்ளியோ, ஆய்வகமோ உரிமையால் மட்டும் திறம்பட இயங்குவதில்லை; தன்னிடம் உள்ளதை அறப்பணி நோக்கில் நிர்வகிக்கும் சுதந்திரத்தையே அது சார்ந்திருக்கிறது.
விகிதாசாரமும் அரசியலமைப்புக் கேள்வியும்
கட்டுரையாளர்கள் பயன்படுத்தும் அளவுகோல் அரசியலமைப்பு விகிதாசாரக் கோட்பாடு.
அரசு நியாயமான நோக்கத்தை முன்வைத்தாலும், அதற்காக அது கையாளும் வழிமுறைக்கும் அந்த நோக்கத்துக்கும் ஏற்புடைய தொடர்பு இருக்க வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் பலமுறை தீர்ப்பளித்துள்ளது.
அந்த வழிமுறை, பொது நோக்கத்துக்கும் உரிமைகள் மீது சுமத்தப்படும் சுமைக்கும் இடையே தகுந்த சமநிலையையும் காக்க வேண்டும்.
அந்த அளவுகோலின்படி பார்த்தால், ஒரு நிறுவனத்தின் நிர்வாகத்தை அரசு நியமிக்கும் ஆணையத்திடம் ஒப்படைப்பது என்பது அதற்கு ஈடான வலுவான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைக் கோருகிறது.
எனவே மூன்று விஷயங்கள் ஆய்வுக்கு உரியவை: நிறைவேற்று அதிகாரத்துக்கு வழங்கப்படும் விருப்புரிமையின் அளவு, அதைப் பயன்படுத்துவதை ஆளும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள், கைப்பற்றுதல், நிர்வாகம், நிரந்தர ஒப்படைப்பு குறித்த முடிவுகளுக்குப் பொருந்தும் தரநிலைகள்.
மசோதாவில் உள்ள பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் போதுமான தெளிவுடனும், உரிய நேரத்திலும், பயனுள்ள வகையிலும் உள்ளனவா என்பதே திறந்த கேள்வி.
நிதிக் கண்காணிப்பை வலுப்படுத்தும் அதிகாரமோ, வெளிநாட்டு நிதி சட்டப்படியான, முறையான நோக்கங்களுக்குப் பயன்படுவதை உறுதி செய்யும் அதிகாரமோ அரசுக்கு இல்லை என்பது வாதம் அல்ல.
அரசியலமைப்பு ஒழுங்கில், சமூக அமைப்புகளின் நிறுவனக் கட்டமைப்புக்குள் நுழையும் எந்த ஏற்பாடும் தெளிவான சட்டத் தரநிலைகளுக்குள் இயங்க வேண்டும் என்பதே வாதம்.
அடிப்படைப் பிரச்சினை, சமூக அமைப்புகளுக்கும் நாட்டுப் பாதுகாப்புக்கும் இடையிலான போட்டி அல்ல. வெளிநாட்டு நன்கொடையை ஒழுங்குபடுத்துவதிலிருந்து, அவற்றைப் பெறும் நிறுவனங்கள் மீது அளவுக்கு மீறிய நிறைவேற்று அதிகாரக் கட்டுப்பாட்டைச் செலுத்துவதற்கு அரசு எங்கே கடந்து செல்கிறது என்பதே கேள்வி.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், வெளிநாட்டு நன்கொடையை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டுமா என்பது கேள்வி அல்ல; நிறுவனங்களையும் அவற்றின் சொத்துகளையும் ஒழுங்குபடுத்துவதில் அரசு எவ்வளவு தூரம் செல்லலாம் என்பதே அரசியலமைப்புக் கேள்வி.
இந்த ஆய்வை எழுதியவர்கள்: உச்ச நீதிமன்றத்திலும் சென்னை, தில்லி உயர் நீதிமன்றங்களிலும் வழக்காடும் வழக்கறிஞர் தஜஸ்வினி சி.பி., குஜராத் தேசிய சட்டப் பல்கலைக்கழகத்தின் நான்காம் ஆண்டு சட்ட மாணவர் சித்தார்த் தேவ் பிரசாத்.
செப்டம்பர் 12 புதுப்பிப்பு: கூட்டு நாடாளுமன்றக் குழு செப்டம்பர் 18 இல் கூடுகிறது
மசோதாவை ஆய்வு செய்ய அமைக்கப்பட்ட கூட்டு நாடாளுமன்றக் குழு செப்டம்பர் 18 அன்று முதல் கூட்டத்தை நடத்தும் என மக்களவைச் செயலகம் சுற்றறிக்கை வெளியிட்டுள்ளது.
கூட்டு நாடாளுமன்றக் குழு என்பது இரு அவைகளிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களைக் கொண்ட தற்காலிகக் குழு; ஒரு குறிப்பிட்ட மசோதாவுக்கோ விசாரணைக்கோ அமைக்கப்பட்டு, அறிக்கை அளித்ததும் கலைக்கப்படுகிறது.
இக்குழுவில் 31 உறுப்பினர்கள்; இன்னும் ஒத்திவைக்கப்படாத மழைக்காலக் கூட்டத்தொடரின்போது, ஆகஸ்ட் 12 அன்று மக்களவையில் கொண்டுவரப்பட்ட தீர்மானத்தின் பேரில் இது அமைக்கப்பட்டது.
ஒத்திவைப்பு ஒரு கூட்டத்தொடரை முடிக்கிறது, அவையை அன்று; குழு முன் நிலுவையில் உள்ள மசோதா ஒத்திவைப்பால் காலாவதியாகாது. எனவேதான் கூட்டத்தொடர்களுக்கு இடையேயும் குழு கூட முடிகிறது.
முதல் கூட்டத்தில் உள்துறை அமைச்சக அதிகாரிகள் மசோதாவின் விதிகள் குறித்து உறுப்பினர்களுக்கு விளக்குவர்; வெளியிலிருந்து சான்று பெறுவதற்கு முன் குழு எடுக்கும் வழக்கமான முதல் படி இது.
சிறுபான்மையினர் நடத்தும் நிறுவனங்களை அரசு குறிவைப்பதாகக் குற்றம்சாட்டி, மசோதாவை முற்றிலும் திரும்பப் பெற வேண்டும் என எதிர்க்கட்சி கோரியிருந்தது.
செப்டம்பர் 19 புதுப்பிப்பு: கூட்டுக் குழுவின் முதல் கூட்டம்
மசோதா குறித்த நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழு தன் முதல் கூட்டத்தை நடத்தியது; முன்மொழியப்பட்ட மாற்றங்கள் குறித்து உறுப்பினர்கள் உள்துறை அமைச்சகத்திடம் பலவிதமான கேள்விகளை எழுப்பினர்.
கேள்விகள் எதிர்பார்த்த வகையிலேயே பிரிந்தன. அயல்நாட்டுப் பங்களிப்புகளின் பயன்பாடு குறித்தே ஆளும் தரப்பு உறுப்பினர்கள் பெரிதும் வினவினர்; ஓர் அமைப்பின் பதிவு முடிவுக்கு வந்த பிறகு சொத்துகள் குறித்து வரும் விதிகளை எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் கேள்விக்கு உட்படுத்தினர்.
எதிர்க்கட்சியின் ஆட்சேபம் நேரடியாக நியமன ஆணையத்தை நோக்கியது. மசோதாவின்படி, சான்றிதழ் ரத்தானாலோ, ஒப்படைக்கப்பட்டாலோ, தானாகக் காலாவதியானாலோ, அயல்நாட்டுப் பங்களிப்புகளும் அவற்றிலிருந்து உருவான ஒவ்வொரு சொத்தும் முன்கூட்டிய விசாரணையும் நீதித்துறை முடிவும் இன்றி அரசு நியமிக்கும் ஓர் அதிகாரியிடம் சேரும்.
இக்கருத்து புதியது அல்ல என்பதே உள்துறை அமைச்சகத்தின் பதில். தற்போதைய சட்டமே ஒரு விதிக்கப்பட்ட அதிகாரியை வழங்குகிறது; 2018 ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கையின்படி அது சம்பந்தப்பட்ட மாநிலம் அல்லது யூனியன் பிரதேசத்தின் உள்துறைக் கூடுதல் தலைமைச் செயலாளர் அல்லது முதன்மைச் செயலாளர் ஆவார்.
தற்போதைய பாதுகாவலர் செயலற்றவர் என்பதே மாற்றத்திற்கான அமைச்சகத்தின் வாதம்: பாதுகாப்புக் காலத்திற்குக் கெடு இல்லை, சொத்தைக் கையகப்படுத்தும் நிலையான நடைமுறை இல்லை, சரக்குப் பட்டியல் பராமரிக்கவோ அயல்நாட்டு நிதியில் உருவான சொத்துகளை உள்நாட்டு நிதிச் சொத்துகளிலிருந்து பிரிக்கவோ கடமை இல்லை, சொத்து குறித்து உறுதியான முடிவெடுக்கும் அதிகாரமும் இல்லை.
பாதுகாப்புக் காலம் நீடிக்கும்போது, பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள், அனாதை இல்லங்கள் போன்ற ஒப்படைக்கப்பட்ட நிறுவனங்களை நடத்தும் நிதிச் சுமையையும் பணியாளர் சுமையையும் மாநிலங்களே ஏற்க வேண்டியுள்ளது என்றும், சொத்துகளின் இறுதி அகற்றல் குறித்தோ வழிபாட்டுத் தலங்களைக் கையாள்வது குறித்தோ தற்போதைய சட்டம் எதுவும் சொல்லவில்லை என்றும் அதிகாரிகள் வாதிட்டனர்.
செப்டம்பர் 21 புதுப்பிப்பு: மசோதா திருப்பித் தருவது, அது இயங்கும் அளவு
மசோதா முன்மொழியும் சேர்க்கை தொடக்கத்திலிருந்தே நிரந்தரம் எனக் கூறப்படவில்லை. விதிக்கப்பட்ட காலத்திற்குள் பதிவு மீட்கப்பட்டால், சொத்துகளும் பயன்படுத்தப்படாத அயல்நாட்டுப் பங்களிப்பும் அமைப்புக்கே திரும்புகின்றன; அக்காலத்திற்குள் மீட்கப்படாவிட்டால் மட்டுமே நிரந்தரச் சேர்க்கை நிகழும்.
சவால் செய்யும் வழியையும் மசோதா தருகிறது: மறுபரிசீலனை, மற்றும் மாவட்ட நீதிபதியிடம் மேல்முறையீடு. நீதித்துறை முடிவின்றிச் சொத்துகள் சேர்கின்றன என்ற ஆட்சேபத்துக்கு அளிக்கப்படும் பதில் இதுவே.
அக்காலத்திற்குள் புதிய சான்றிதழ் பெறப்படாவிட்டால், சொத்துகள் விற்கப்படலாம் அல்லது ஓர் அரசுத் துறைக்கு மாற்றப்படலாம்; வருவாய் இந்திய ஒருங்கிணைந்த நிதியத்துக்குச் செல்லும். சட்டப்படியான ஒதுக்கீடு இன்றி அதிலிருந்து எதையும் எடுக்க முடியாது.
வாதத்துக்கு அளவும் முக்கியம். 2026 செப்டம்பர் உள்துறை அமைச்சகத் தரவுகளின்படி, 2015 முதல் 22,496 அமைப்புகளின் பதிவுகள் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளன; அயல்நாட்டுப் பங்களிப்பைப் பெறத் தகுதியுள்ள அமைப்புகள் சுமார் 14,466 எஞ்சியுள்ளன.
அயல்நாட்டு நிதி ஏன் மதிக்கப்படுகிறது என்பது, அது எவ்வளவு உள்ளது என்பதிலிருந்து தனி. அதன் அளவுக்காக அல்ல, நெகிழ்வானது என்பதற்காகவே அது மதிக்கப்படுகிறது; அரசுத் திட்டத்துக்கு அல்ல, அமைப்பின் சொந்தத் திட்டத்துக்கு ஏற்பவே அது வடிவமைக்கப்படுகிறது. அதன் மீதான கட்டுப்பாடு அத்துறை முயலக்கூடியதை மாற்றுவதற்கும் இதுவே காரணம்.
தொடர்புடையவை: உள்நாட்டு மாற்று வளர்கிறது, ஆனால் கவனம் மாறுகிறது. சமீபத்திய ஓர் ஆண்டில் தனியார் அறக்கொடை சுமார் ரூ. 1.43 லட்சம் கோடி எனவும், பட்டியலிடப்பட்ட நிறுவனங்களின் நிறுவனச் சமூகப் பொறுப்புச் செலவு ரூ. 22,563 கோடி எனவும் கணிக்கப்பட்டன; ஆனால் புதிய கொடையாளர்கள், பாதிக்கப்படும் அமைப்புகள் பெரும்பாலும் செய்யும் பள்ளி, மருத்துவ, நலப் பணிகளைவிட ஆராய்ச்சியையும் நிறுவனக் கட்டமைப்பையும் விரும்புகின்றனர்.
புதுப்பிப்பு, அக்டோபர் 8: வெளிநாட்டு நிதி பெறுவது ஓர் உரிமை அன்று என ஓர் உயர் நீதிமன்றம்
சட்டத்தின் கீழ் பதிவுக்கான விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்ட ஓர் அறக்கட்டளையின் சிவில் இதர மேல்முறையீட்டை சென்னை உயர் நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை தள்ளுபடி செய்தது; வெளிநாட்டு நன்கொடை பெறுவது ஓர் உரிமை அன்று என்றும், மதமாற்றத்தில் ஈடுபடும் அமைப்புக்குப் பதிவு மறுக்கப்படும் என்றும் கூறியது.
அமர்வு பயன்படுத்திய சோதனை: நாட்டின் மதச்சார்பற்ற கட்டமைப்பையும் சமூக நல்லிணக்கத்தையும் பாதிக்காத செயல்பாடுகளைக் கொண்ட அமைப்புகளே பதிவுக்குத் தகுதியானவை.
நடைமுறைக் கருத்து வெளிப்படுத்தல் பற்றியது. படிவம் FC-3A, விண்ணப்பதாரர் அமைப்பின் தன்மையைக் குறிப்பிடக் கோருகிறது; சமய நிகழ்ச்சிகளில் ஈடுபட்டிருந்தும் தன்னைச் சமயம் சாராததாகக் காட்டும் விண்ணப்பதாரர் செய்வது ஒரு தவறான முன்வைப்பு; அது விண்ணப்பத்தையே நிராகரிக்க வழிவகுக்கும் என்றது நீதிமன்றம்.
ஒரு விடையில் எடுத்துச் செல்லத்தக்க கோட்டை அமர்வு வரைந்தது: கட்டமைக்கப்பட்ட வகுப்புகள், தங்கிப் படிக்கும் பயிற்சிகள், வெளியீடுகள், ஆராய்ச்சி, ஓலைச்சுவடிப் பாதுகாப்பு வழியாக வேதாந்தம், பகவத் கீதை, உபநிடதங்கள், யோகா, அதனொத்த இந்திய அறிவுத் தொகுதிகளைக் கற்பிக்கும் அமைப்பு, சமய நிறுவனமாக அன்றி கல்வி அல்லது பண்பாட்டின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
மூலச் சட்டம் என்ன செய்கிறது என்பதை இத்தீர்ப்பு நினைவுபடுத்துகிறது. அதன் கீழ் பதிவு 5 ஆண்டுகள் நீடிக்கும், புதுப்பிக்கத்தக்கது; மாற்று வழி ஒரு நன்கொடையாளருக்கும் ஒரு நோக்கத்துக்குமான முன் அனுமதி; நிர்வகிக்கும் அமைச்சகம் உள்துறை அமைச்சகம்.
Preparing for TNPSC Group 1, 2, 2A or 4?
Daily reading works best with daily practice. ArivArk's bilingual test series gives you scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list - so you always know where you stand.
Vanakkam! 👋 Welcome to ArivArk Academy. Have a question about batches, fees, batch codes or the test schedule? Type it below and send. It opens directly in our WhatsApp chat.
New Batch - Admissions Open
TNPSC Group 4 Test Series 2026-27
Batch has started - Admissions open
Winner Batch for the 10 January 2027 exam. One test every 3 days, Tamil and GS in turn, from all the school books.
Step
Tests
Dates
6th to 10th books
12
14 Oct - 17 Nov
11th, 12th and more
13
20 Nov - 26 Dec
Full tests
3
29 Dec - 4 Jan
28 tests, 3,100 questions, in Tamil and English
Where to study, with highlighted PDFs and GS one-liners
An explanation PDF for every question, and your rank at once
