Prelims Unit 5 Mains PIV.3

Ten Years of UPI: 703 Banks, Rs. 314 Lakh Crore and the Question of Charges

யுபிஐ சேவைக்குப் பத்து ஆண்டுகள்: 703 வங்கிகள், ரூ. 314 லட்சம் கோடி, கட்டணக் கேள்வி

28 August 2026 · Bilingual notes.

1 student is studying now 93 studied so far

Share WhatsApp Telegram My List

A Decade of the Unified Payments Interface

India's unified digital payments service, the Unified Payments Interface, completed ten years on August 25, 2026.
It was started on August 25, 2016 by the National Payments Corporation of India, which operates under the regulatory supervision of the Reserve Bank of India.
At the start, 21 banks joined as members. They released their UPI-enabled mobile applications on an app store, and only then was the service opened for public use.
Within a short period the service has had an effect on everyday life that the editorial calls astonishing and enormous. It has not merely made paying easier; it has drawn everyone from large trading firms down to roadside shops into a single framework of financial accountability.
The International Monetary Fund has recognised it as the world's largest transaction system, which is itself a measure of how far it has travelled.

The Scale It Has Reached

The value routed through the service rose from Rs. 7,000 crore in the financial year 2016-17 to Rs. 314 lakh crore in 2025-26, an increase of about 4,000 times.
Measured by count rather than value, annual transactions rose from 1.78 crore in 2016-17 to 24,162 crore in 2025-26, an increase of about 13,000 times.
India now records an average of about 66 crore transactions a day through the service.
The current year is treated as the crown of that record. For the first time, 2,320 crore transactions were logged in a single month, in May 2026, and July 2026 set a ten-year high with 2,366 crore transactions.
703 banks are now part of the platform, which the editorial describes as the backbone of India's digital public infrastructure.
The service is operational in 11 countries: the United Arab Emirates, France, Bhutan, Sri Lanka, Nepal, Singapore, Mauritius, Qatar, Cambodia, Greece and the Maldives.

How the Features Were Added, Stage by Stage

In December 2016 the BHIM application was introduced. It let users move money directly from one bank to another through a smartphone.
In 2017 came payment by scanning a QR code. This simplified paying by automatically carrying the payee's details and the exact amount into the transaction instead of leaving them to be typed in.
UPI 2.0 was launched in 2018 as the next leap for the service.
Between 2020 and 2022 the AutoPay facility was introduced, making it easier to pay for subscriptions, utility charges, insurance premiums, systematic investment plans and equated monthly instalments.
Two later additions were UPI Lite, which speeds up payment by not requiring a PIN number, and the linking of credit cards to the service. Each step has made India's financial technology simpler by the day.

The Question of Charges, and the Government's Clarification

The defining feature of the service is that it is completely free for everyone who uses it.
Doubt arose in the public mind after the Taxation and Other Laws Amendment Bill 2026 was passed in Parliament at the beginning of this month. That Bill makes provision for levying a charge, the merchant discount rate, on electronic payments including through this service, and reports followed that the service would be charged for.
The Union government has cleared that doubt. It stated that the Bill does not propose to levy any charge or tax on customers for this or other electronic payment methods.
The amendments brought into the payments and settlement law, it said, were made to strengthen the security of the system, prevent online fraud and improve the technological framework.
The government has further clarified that the merchant discount rate will not be collected on most commercial transactions, including ordinary and low-value payments, and that merchants may continue to transact without a charge. The levy will apply only to a small number of merchants who transact above a specified threshold.
The editorial's own position is that small traders must not be harmed, that a service which has crowned India's name globally must grow stronger still, and that it must continue as a free service.

Update, September 1: Half the World's Real-Time Payments, and the Route Abroad

The International Monetary Fund puts UPI at 49% of all real-time payments worldwide in 2025, close to half of every such transaction on earth.
Volume in a single recent month: 2,366 crore transactions in July 2026, about 7,600 every second, worth nearly Rs. 30 lakh crore. Across 2025-26 the system carried 24,160 crore transactions worth Rs. 314 lakh crore, which is 85% of India's digital payment transactions by volume.
The switching and routing layer is run by the National Payments Corporation of India (NPCI) and now links about 730 participating banks. A UPI ID of the name@bank form is an alias of the account, not the account itself, which is why one person can hold several.
It was built as an interoperable layer over the Immediate Payment Service (IMPS), with Nandan Nilekani as adviser and regulatory guidance from the Reserve Bank of India. Then Governor Raghuram Rajan piloted it in April 2016 with 21 banks; UPI 2.0 added overdraft linking, mandates and signed QR codes in mid-2018; the system passed 100 crore transactions a month in October 2019.
Abroad, the vehicle is NPCI International Payments Limited (NIPL), a wholly owned subsidiary. The Royal Monetary Authority of Bhutan enabled UPI in 2021, the first foreign adoption; Singapore followed the same year, the UAE in 2022, France, Mauritius, Sri Lanka and Nepal in 2024, Qatar in 2025, and Cambodia, Greece and the Maldives so far in 2026. Interoperability work with Indonesia, Malaysia and Thailand is under way.

Update, September 14: The Financial Fraud Risk Indicator, and a Payment Stopped in Mid Flight

The Financial Fraud Risk Indicator of the Department of Telecommunications, introduced on 22 May 2025 under its Digital Intelligence Platform, is reported to have prevented more than Rs. 5,000 crore of losses in fifteen months.
What matters is the timing. The money was not traced and frozen afterwards; the transaction was stopped in the second in which it was being made, so nothing left the account and no complaint had to be filed.
Speed decides the outcome because of the mule account. A fraudster moves stolen money within minutes through a chain of borrowed accounts and withdraws it long before a police complaint can freeze anything.
The indicator pools data from the Sanchar Saathi portal, the national cybercrime reporting portal and bank and telecom intelligence, sorts a number into medium, high or very high risk, and pushes that verdict to the bank and the payment application in real time, so the app either warns the user or blocks the transfer.
More than 1,600 banks and payment applications are linked to the platform along with the Reserve Bank of India and the National Payments Corporation of India, and the framework has been extended with the Securities and Exchange Board of India against fake demat accounts. The Chakshu service takes public reports and 1930 remains the helpline for the first hour after a fraud.

Update, September 16: A Merchant Discount Rate Returns to the Large UPI Payment

The National Payments Corporation of India has introduced a Merchant Discount Rate on person to merchant UPI payments above a threshold, to take effect from 15 October. Person to person transfers, and payments to small vendors, remain free.
The Merchant Discount Rate is the charge a merchant pays the bank and the payment processor for accepting a digital payment. The Finance Ministry has said banks are to ensure it is not passed on to the customer, which had been the main fear while the change was being discussed.
The classification decides who pays. P2P is person to person and is exempt; P2M is person to merchant and attracts the charge above the threshold; P2PM covers a very small merchant receiving up to a stated amount a month through a UPI code, and is exempt as well.
Certain essential sectors, among them railways, telecom, insurance, fuel and agricultural inputs, carry a flat charge rather than a percentage, and the charge on a very large transaction is capped, so the rate does not scale without limit.
The context is that UPI has run at a zero merchant discount rate since 2020. A payment system still costs money to operate, so a zero rate means banks, the payment applications or the exchequer carried the cost instead of the merchant, and the argument over this change is really an argument about who should.
The legal base is unchanged: the Payment and Settlement Systems Act, 2007, under which the Reserve Bank authorises and regulates payment systems, and under which the National Payments Corporation was set up with the Indian Banks' Association as the umbrella body for retail payments.

Update, September 17: Who Actually Pays, and Who Collects

From 15 October the Merchant Discount Rate applies to payments made to mid sized and large merchants above a threshold. Person to person transfers stay free, as do payments to small merchants and payments below the threshold.
The charge reaches very few payments. Only about 2.5 per cent of UPI transactions by volume will attract it, though those transactions carry about 20 per cent of the total value, which is why the revenue is meaningful while the reach is small.
The rate is not uniform. Essential and thin margin sectors such as railways, telecommunications, insurance, fuel and agricultural inputs pay a flat charge per transaction instead of a percentage, and capital market payments pay a much lower rate with a cap.
The money is shared rather than pocketed by one party. The largest share goes to the payer's bank, the next to the merchant's bank, and the rest to the payment applications and processors, which is why banks and a few large applications gain most.
The older objection remains. A merchant may split a large bill into smaller ones, or ask to be paid into a personal account, so a charge set at a threshold creates an incentive to stay below it rather than to stop using the system.

Update, September 18: The Circular, the Thresholds and Who Collects

The circular of 15 September settles the shape of the charge. The Merchant Discount Rate applies from 15 October to person to merchant payments of Rs. 2,000 or more, at 0.4 per cent, with the charge capped at Rs. 300 on a transaction of Rs. 75,000 and above.
Essential and thin margin sectors, among them railways, telecommunications, insurance, fuel and agricultural inputs, pay a flat Rs. 5 a transaction instead of a percentage, which gives cost certainty to a business working on a narrow margin.
Capital market payments, that is to mutual funds, stockbrokers and dealers, attract 0.02 per cent with the same cap, on the reasoning that a retail investor should not be discouraged from a formal market.
The arithmetic of reach is the answer to the alarm. Person to person transfers are about 37 per cent of all UPI transactions by volume and payments to merchants up to Rs. 2,000 another 60.5 per cent, so 97.5 per cent of transactions stay free, and small merchants receiving up to Rs. 1 lakh a month through a code are exempt on top of that.
The split down the chain is the part a student should carry. About 40 per cent of what is collected goes to the payer's bank, which holds the account and bears the authorisation, security and settlement cost; 30 per cent to the merchant's bank, which manages the merchant and the code; 20 per cent to the application; and 10 per cent to the payment service provider.
The upper limit on the revenue is therefore small in national terms. Payments above the threshold were about 20 per cent of UPI value, so the maximum the ecosystem can earn is about Rs. 2,400 crore a month, and the exemptions and flat rates will bring the actual figure below it.
On the charge of foreign pressure, the government pointed out that the circular allows no credit card other than RuPay on UPI, which is the opposite of what a foreign card network would want, and said a self sustaining revenue model lets smaller Indian applications compete. A share equal to 5 per cent of collections goes to a fund promoting adoption among small merchants.

Update, September 26: The Date Holds, and the Subsidy Question Behind It

The Merchant Discount Rate, the fee a merchant pays to the bank and the payment processor for accepting a digital payment, goes live on UPI from 15 October, and there is no proposal to postpone that date.
The charge will not meet the cost. Officials say the amount collected will not be enough to cover the full cost of running and maintaining the platform, so the government has still to decide how much of its existing subsidy continues and in what form.
That existing support is the incentive scheme for the promotion of RuPay debit cards and low value BHIM-UPI transactions, for which Rs. 2,000 crore has been budgeted this financial year.
The Ministry of Finance will work with the Indian Banks' Association on how to ensure that merchants do not pass the charge on to customers, and will talk to the traders' body so that shops do not stop accepting the payment.
Whether Goods and Services Tax is levied on the amount collected is not for the Centre alone to decide. A payment is a service and a service is taxable, but the rate, the amount and any exemption are for the GST Council.
The statutory hook is now clear. The charge rests on an amendment to Section 10 of the Payment and Settlement Systems Act, 2007, carried through the Taxation and Other Laws (Amendment) Bill 2026 and passed by both Houses, the section that had barred a bank from recovering a service charge on these transactions.
Two limits answer the charge that this is a tax. What is collected does not enter the Consolidated Fund of India, and a merchant transaction on a RuPay card attracts nothing at all. The Finance Minister described the decision as a commercial one taken jointly by the National Payments Corporation with the payer banks and the merchant banks, rather than one imposed by the Union government.

Update, September 29: The Supreme Court Asks What the Levy Is in Law

A three judge Bench headed by the Chief Justice of India has issued notice to the Union government, the Reserve Bank of India and the National Payments Corporation of India on a petition against the merchant discount rate on large person to merchant payments.
The Court's question is about the source of the power, not the rate. If the charge is neither a tax nor a fee, the Bench asked, what is the executive's scope for making such an expropriation, and it called for an explanation on affidavit.
It refused repeated requests for an interim stay, so the levy is to begin on 15 October 2026 as notified on 14 September, and the respondents have four weeks to file their counter affidavits.
The government's answer was that it takes nothing and that the charge sits with aggregators and banks, that 96 per cent of users are exempt, that essential services are capped at Rs. 5 and that any merchant crossing Rs. 75,000 pays no more than Rs. 300.
The petition also challenges the constitutional validity of the amended Section 10A of the Payment and Settlement Systems Act, 2007, arguing that it leaves the executive an unguided choice of which payment modes keep the no charge protection.
The petitioner's point on that unguided choice is that the no charge protection for RuPay debit cards continues without any monetary ceiling, while the same protection for the interface now stops above a threshold.

Update, October 3: The Half Year's Numbers, and a Day Without UPI

Volume rose 27 per cent in the first half of the financial year, to about 145 billion transactions against 114 billion a year earlier, on the National Payments Corporation of India's own data.
Value grew more slowly, by 20 per cent to Rs. 177 lakh crore against Rs. 148 lakh crore, which means the average transaction is getting smaller even as the count climbs.
September's volume eased 1.7 per cent on August to 24.07 billion, but August has 31 days against September's 30; average daily transactions were in fact higher in September, at 802 million against 791 million.
Traders observed a nationwide No UPI Day on 2 October against the levy, covering the QR code, the sound box and the scanner at the counter for the day.

Update, October 7: What the Levy Costs Elsewhere, and the Subsidy It Replaces

With the 0.4 per cent merchant discount rate on specified merchant transactions above Rs. 2,000 due from 15 October, the argument now being made is that the charge should be judged by its effect on the whole economy and not only by what it raises.
On 28 September the Supreme Court declined to stay the levy but asked the Centre, the Reserve Bank and the National Payments Corporation of India to explain on affidavit the legal basis for it, including whether the rate is a tax or a fee. The government replied that nothing reaches the exchequer and that the money is a settlement between banks and service providers.
That answers the legal question and not the economic one. The government approved Rs. 1,500 crore in 2024-25 alone to incentivise low value merchant transactions, on the view that moving cash through digital networks was worth paying for; a charge recovered from the transactions runs the other way.
The savings are real but scattered: a shopkeeper stops counting notes, guarding a till and making trips to the bank; banks handle less physical cash; businesses reconcile faster; a lender can read a small trader's cash flow from digital records; and the government gets a trail that helps with formalisation and tax compliance. None of that is revenue to the network.
The risk named is behaviour change: some merchants may prefer cash, others may push customers to a different instrument, and the handling, reconciliation and visibility costs the network removed would come back. If Rs. 100 collected causes more than Rs. 100 of value to disappear elsewhere, the system is better funded and the country poorer.
There is a trade dimension too. The United States Trade Representative had called India's zero merchant discount rate policy a market access barrier for the global card networks, which stand to gain from any drift back to cards; the domestic payments ecosystem was built at their expense.

ஒருங்கிணைந்த பணப் பரிமாற்ற இடைமுகத்துக்குப் பத்து ஆண்டுகள்

இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த எண்மப் பணப் பரிவர்த்தனைச் சேவையான ஒருங்கிணைந்த பணப் பரிமாற்ற இடைமுகம், 2026 ஆகஸ்ட் 25 அன்று பத்து ஆண்டுகளை நிறைவு செய்தது.
இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் ஒழுங்குமுறை கண்காணிப்பின் கீழ் செயல்படும் இந்திய தேசியப் பணப் பரிவர்த்தனை ஆணையம் இதை 2016 ஆகஸ்ட் 25 அன்று தொடங்கியது.
தொடக்கத்தில் 21 வங்கிகள் உறுப்பினராக இணைந்தன. அவை இந்தச் சேவை கொண்ட தங்களின் கைப்பேசிச் செயலிகளை ஒரு செயலி அங்காடியில் வெளியிட்ட பிறகே இது பொதுமக்கள் பயன்பாட்டுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டது.
குறுகிய காலத்திலேயே இச்சேவை மக்களின் அன்றாட வாழ்வில் ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கம் பிரமிக்கத்தக்கது, பிரம்மாண்டமானது என்று தலையங்கம் குறிப்பிடுகிறது. பணம் செலுத்துவதை எளிதாக்கியது மட்டுமின்றி, பெரும் வர்த்தக நிறுவனங்கள் முதல் சாலையோரக் கடைகள் வரை அனைவரையும் ஒரே நிதிப் பொறுப்புடைமைக் கட்டமைப்புக்குள் இது கொண்டு வந்துள்ளது.
சர்வதேச நாணய நிதியம் இதை உலகின் மிகப்பெரிய பரிவர்த்தனை அமைப்பாக அங்கீகரித்துள்ளது; அது கடந்து வந்த தூரத்துக்கு இதுவே ஓர் அளவுகோல்.

எட்டியுள்ள அளவு

இச்சேவை வழியாகச் சென்ற தொகை 2016-17 நிதியாண்டில் ரூ. 7,000 கோடியிலிருந்து 2025-26 இல் ரூ. 314 லட்சம் கோடியாக உயர்ந்தது; இது ஏறத்தாழ 4,000 மடங்கு அதிகரிப்பு.
தொகையை விடுத்து எண்ணிக்கையால் அளந்தால், ஆண்டு வாரியான பரிவர்த்தனைகள் 2016-17 இல் 1.78 கோடியிலிருந்து 2025-26 இல் 24,162 கோடியாக உயர்ந்துள்ளன; இது ஏறத்தாழ 13,000 மடங்கு அதிகரிப்பு.
இந்தியாவில் இப்போது இச்சேவை வழியாக நாள் ஒன்றுக்குச் சராசரியாக 66 கோடி பரிவர்த்தனைகள் நடக்கின்றன.
நிகழாண்டு அச்சாதனையின் மகுடமாகக் கருதப்படுகிறது. முதல் முறையாக, 2026 மே மாதத்தில் ஒரே மாதத்தில் 2,320 கோடி பரிவர்த்தனைகள் பதிவாகின; 2026 ஜூலையில் 2,366 கோடி பரிவர்த்தனைகளுடன் பத்தாண்டுகளில் இல்லாத சாதனை நிகழ்ந்தது.
தற்போது 703 வங்கிகள் இத்தளத்தில் இணைந்துள்ளன; இதை இந்தியாவின் எண்மப் பொது உள்கட்டமைப்பின் முதுகெலும்பு என்று தலையங்கம் வர்ணிக்கிறது.
இச்சேவை 11 நாடுகளில் செயல்பாட்டில் உள்ளது: ஐக்கிய அரபு அமீரகம், பிரான்ஸ், பூடான், இலங்கை, நேபாளம், சிங்கப்பூர், மொரீஷியஸ், கத்தார், கம்போடியா, கிரீஸ், மாலத்தீவு.

வசதிகள் படிப்படியாகச் சேர்க்கப்பட்ட விதம்

2016 டிசம்பரில் பீம் செயலி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது பயனர்கள் அறிதிறன்பேசி வழியாக ஒரு வங்கியிலிருந்து இன்னொரு வங்கிக்கு நேரடியாகப் பணம் அனுப்ப வழி செய்தது.
2017 இல் க்யூஆர் குறியீட்டை ஸ்கேன் செய்து பணம் அனுப்பும் முறை வந்தது. பணம் பெறுபவரின் விவரங்களையும் சரியான தொகையையும் தானாகவே பரிவர்த்தனையில் சேர்த்ததால், தட்டச்சு செய்யும் சிரமம் நீங்கி இது எளிதாகியது.
இச்சேவையின் அடுத்த கட்டப் பாய்ச்சலாக யுபிஐ 2.0 2018 இல் தொடங்கப்பட்டது.
2020 முதல் 2022 வரை ஆட்டோ பே வசதி அறிமுகமானது; சந்தாக்கள், பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள், காப்பீட்டுத் தவணைகள், முறையான முதலீட்டுத் திட்டங்கள், மாதத் தவணைகள் ஆகியவற்றுக்குப் பணம் செலுத்துவது இதனால் எளிதானது.
பிற்பாடு சேர்ந்த இரண்டு வசதிகள்: பின் எண் தேவைப்படாமல் பணம் செலுத்துவதை வேகமாக்கும் யுபிஐ லைட், மற்றும் இச்சேவையுடன் கடன் அட்டைகளை இணைக்கும் வசதி. ஒவ்வொரு படியும் இந்தியாவின் நிதித் தொழில்நுட்பத்தை நாளுக்கு நாள் எளிமையாக்கி வருகிறது.

கட்டணக் கேள்வியும் அரசின் விளக்கமும்

இச்சேவையின் தனிச்சிறப்பு, பயன்படுத்தும் அனைவருக்கும் அது முற்றிலும் இலவசம் என்பதே.
வரி மற்றும் பிற சட்டங்கள் திருத்த மசோதா 2026 இம்மாதத் தொடக்கத்தில் நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து பொதுமக்களுக்கு ஐயம் எழுந்தது. இச்சேவை உள்ளிட்ட மின்னணுப் பணப் பரிவர்த்தனைகளுக்கு வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம் எனும் கட்டணத்தை விதிக்க அம்மசோதா வழி செய்கிறது; இதனால் இச்சேவைக்குக் கட்டணம் விதிக்கப்படுவதாகத் தகவல்கள் வெளியாயின.
அந்த ஐயத்தை மத்திய அரசு தீர்த்து வைத்துள்ளது. இச்சேவைக்கும் பிற மின்னணுப் பணம் செலுத்தும் நடைமுறைகளுக்கும் வாடிக்கையாளர்களிடம் கட்டணமோ வரியோ விதிப்பதை அம்மசோதா முன்மொழியவில்லை என்று அது தெரிவித்தது.
பரிவர்த்தனை மற்றும் தீர்வைச் சட்டத்தில் கொண்டு வரப்பட்ட திருத்தங்கள், அமைப்பின் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்தவும், இணையவழி மோசடிகளைத் தடுக்கவும், தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பை மேம்படுத்தவுமே செய்யப்பட்டவை என்று அது கூறியது.
சாதாரண, குறைந்த மதிப்பிலான பணப் பரிவர்த்தனைகள் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான வர்த்தகப் பரிவர்த்தனைகளுக்கு வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம் வசூலிக்கப்படாது என்றும், வணிகர்கள் தொடர்ந்து கட்டணமின்றிப் பரிவர்த்தனை செய்யலாம் என்றும் அரசு மேலும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. குறிப்பிட்ட வரம்புக்கு மேல் பரிவர்த்தனை செய்யும் சிலரான வணிகர்களுக்கு மட்டுமே அக்கட்டணம் பொருந்தும்.
சிறு வணிகர்கள் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்பதும், உலகளாவிய அளவில் இந்தியாவின் பெயருக்கு மகுடம் சூட்டியுள்ள இச்சேவை மேன்மேலும் வலுப்பெற வேண்டும் என்பதும், அது இலவசச் சேவையாகவே தொடர வேண்டும் என்பதும் தலையங்கத்தின் நிலைப்பாடு.

புதுப்பிப்பு, செப்டம்பர் 1: உலகின் நிகழ்நேரப் பணப் பரிமாற்றங்களில் பாதி; வெளிநாட்டுப் பாதை

2025 இல் உலகின் நிகழ்நேரப் பணப் பரிமாற்றங்களில் 49 விழுக்காடு UPI வழியே நடந்தது என சர்வதேச நாணய நிதியம் மதிப்பிடுகிறது; உலகின் அத்தகைய ஒவ்வொரு பரிவர்த்தனையிலும் ஏறத்தாழ பாதி.
சமீபத்திய ஒரு மாத அளவு: 2026 ஜூலையில் 2,366 கோடி பரிவர்த்தனைகள், வினாடிக்கு ஏறத்தாழ 7,600, மதிப்பு கிட்டத்தட்ட ரூ.30 லட்சம் கோடி. 2025-26 ஆண்டில் ரூ.314 லட்சம் கோடி மதிப்பிலான 24,160 கோடி பரிவர்த்தனைகள்; அஃதாவது இந்தியாவின் மின்னணுப் பணப் பரிமாற்றங்களில் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் 85 விழுக்காடு.
மாற்று மற்றும் வழிச்செலுத்தல் அடுக்கை இந்திய தேசியப் பணப் பரிமாற்றக் கழகம் (NPCI) இயக்குகிறது; இப்போது சுமார் 730 பங்கேற்பு வங்கிகளை அது இணைக்கிறது. பெயர்@வங்கி வடிவிலான UPI அடையாளம் கணக்கு அல்ல, கணக்கின் மாற்றுப் பெயர்; அதனால்தான் ஒருவர் பலவற்றை வைத்திருக்க முடிகிறது.
நந்தன் நிலேகனி ஆலோசகராகவும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் ஒழுங்குமுறை வழிகாட்டுதலுடனும், உடனடிப் பணப் பரிமாற்றச் சேவையின் (IMPS) மேல் ஒரு இயங்கிணைவு அடுக்காக இது கட்டப்பட்டது. அப்போதைய ஆளுநர் ரகுராம் ராஜன் 2016 ஏப்ரலில் 21 வங்கிகளுடன் சோதனை முறையில் தொடங்கினார்; UPI 2.0 2018 நடுவில் வரைமீறல் கணக்கு இணைப்பு, ஆணைகள், கையொப்பமிட்ட QR குறியீடுகளைச் சேர்த்தது; 2019 அக்டோபரில் மாதம் 100 கோடி பரிவர்த்தனைகளை அமைப்பு கடந்தது.
வெளிநாட்டில் ஊர்தி NPCI இன்டர்நேஷனல் பேமெண்ட்ஸ் லிமிடெட் (NIPL) என்ற முழு உரிமைத் துணை நிறுவனம். 2021 இல் பூட்டானின் அரச நாணய ஆணையம் UPI ஐ செயல்படுத்தியது; இதுவே முதல் வெளிநாட்டு ஏற்பு. அதே ஆண்டில் சிங்கப்பூர், 2022 இல் ஐக்கிய அரபு அமீரகம், 2024 இல் பிரான்ஸ், மொரீஷியஸ், இலங்கை, நேபாளம், 2025 இல் கத்தார், 2026 இல் இதுவரை கம்போடியா, கிரீஸ், மாலத்தீவு. இந்தோனேசியா, மலேசியா, தாய்லாந்து ஆகியவற்றுடன் இயங்கிணைவுப் பணி நடந்து வருகிறது.

புதுப்பிப்பு, செப்டம்பர் 14: நிதி மோசடி அபாய குறியீடும், பாதி வழியில் நிறுத்தப்படும் பணமும்

தொலைத்தொடர்புத் துறையின் எண்ம நுண்ணறிவுத் தளத்தின் கீழ் 2025 மே 22 அன்று அறிமுகமான நிதி மோசடி அபாய குறியீடு, பதினைந்து மாதங்களில் ரூ. 5,000 கோடிக்கும் மேற்பட்ட இழப்புகளைத் தடுத்ததாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
நேரமே இதன் சிறப்பு. பணம் பின்னர் கண்டறியப்பட்டு முடக்கப்படவில்லை; பரிவர்த்தனை நடந்துகொண்டிருந்த வினாடியிலேயே நிறுத்தப்பட்டது; எனவே கணக்கிலிருந்து எதுவும் வெளியேறவில்லை, புகார் அளிக்கவும் தேவையில்லை.
கோவேறு கணக்கே வேகத்தை முடிவாக்குகிறது. திருடிய பணத்தை சில நிமிடங்களில் கடன் வாங்கிய கணக்குகளின் சங்கிலி வழியே மோசடிக்காரர் நகர்த்தி, காவல் புகார் எதையும் முடக்குவதற்கு நெடுங்காலம் முன்பே எடுத்துவிடுகிறார்.
சஞ்சார் சாத்தி வலைதளம், தேசிய இணையக் குற்றப் புகார் வலைதளம், வங்கி, தொலைத்தொடர்பு நுண்ணறிவுத் தகவல்களைத் திரட்டி, ஓர் எண்ணை நடுத்தர, உயர், மிக உயர் அபாயம் என வகைப்படுத்தி, அம்முடிவை நிகழ்நேரத்தில் வங்கிக்கும் செயலிக்கும் இக்குறியீடு அனுப்புகிறது; செயலி பயனரை எச்சரிக்கிறது அல்லது பரிமாற்றத்தைத் தடுக்கிறது.
இந்திய ரிசர்வ் வங்கி, இந்திய தேசியப் பணப் பரிவர்த்தனைக் கழகத்துடன் 1,600 க்கும் மேற்பட்ட வங்கிகளும் செயலிகளும் அத்தளத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன; போலி டீமேட் கணக்குகளுக்கு எதிராக இந்தியப் பத்திர, பரிவர்த்தனை வாரியத்துடனும் இவ்வமைப்பு விரிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. பொதுமக்கள் புகார்களை சக்ஷு சேவை பெறுகிறது; மோசடிக்குப் பின் முதல் மணி நேரத்தில் அழைக்க வேண்டிய எண் 1930.

புதுப்பிப்பு, செப்டம்பர் 16: பெரிய யுபிஐ கட்டணத்துக்கு வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம் திரும்புகிறது

வரம்புக்கு மேலான நபர் வணிகர் யுபிஐ பரிவர்த்தனைகளுக்கு வணிகர் தள்ளுபடி விகிதத்தை இந்திய தேசிய பணப் பரிவர்த்தனைக் கழகம் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது; அக்டோபர் 15 முதல் அமலுக்கு வரும். நபருக்கு நபர் பரிமாற்றமும், சிறு வணிகர்களுக்கான கட்டணமும் இலவசமாகவே நீடிக்கும்.
எண்ணிம முறையில் பணத்தை ஏற்பதற்காக வங்கிக்கும் பணப் பரிவர்த்தனை நிறுவனத்துக்கும் வணிகர் செலுத்தும் கட்டணமே வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம். அதை வாடிக்கையாளர் மீது சுமத்தாமல் இருப்பதை வங்கிகள் உறுதி செய்ய வேண்டும் என நிதி அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது; மாற்றம் விவாதிக்கப்பட்டபோது இருந்த முதன்மை அச்சம் அதுவே.
யார் செலுத்துவது என்பதை வகைப்பாடே தீர்மானிக்கிறது. P2P நபருக்கு நபர், விலக்கு பெற்றது; P2M நபரிடமிருந்து வணிகருக்கு, வரம்புக்கு மேல் கட்டணம் விதிக்கப்படும்; P2PM என்பது யுபிஐ குறியீடு வழியாக மாதம் குறிப்பிட்ட தொகை வரை பெறும் மிகச் சிறு வணிகரை உள்ளடக்குகிறது, அதுவும் விலக்கு பெற்றது.
ரயில்வே, தொலைத்தொடர்பு, காப்பீடு, எரிபொருள், வேளாண் இடுபொருள் உள்ளிட்ட சில அத்தியாவசியத் துறைகளில், விழுக்காட்டுக்குப் பதிலாக நிலையான கட்டணமே உள்ளது; மிகப் பெரிய பரிவர்த்தனையின் கட்டணத்துக்கு உச்ச வரம்பு உள்ளது, எனவே விகிதம் வரம்பின்றி உயராது.
2020 முதல் யுபிஐ பூஜ்ஜிய வணிகர் தள்ளுபடி விகிதத்தில் இயங்கி வந்ததே இதன் பின்னணி. ஒரு பணப் பரிவர்த்தனை அமைப்பை இயக்கவும் செலவாகும்; எனவே பூஜ்ஜிய விகிதம் என்பது, வணிகருக்குப் பதிலாக வங்கிகளோ செயலிகளோ அரசுக் கருவூலமோ அச்செலவைச் சுமந்ததையே குறிக்கும். இம்மாற்றம் குறித்த சர்ச்சை உண்மையில், யார் சுமக்க வேண்டும் என்பது குறித்ததே.
சட்ட அடிப்படை மாறவில்லை: பணம் செலுத்துதல், தீர்வு அமைப்புகள் சட்டம், 2007; அதன் கீழேயே ரிசர்வ் வங்கி பணப் பரிவர்த்தனை அமைப்புகளை அனுமதித்துக் கட்டுப்படுத்துகிறது, அதன் கீழேயே சில்லறைப் பரிவர்த்தனைகளுக்கான குடை அமைப்பாக இந்திய வங்கிகள் சங்கத்துடன் இணைந்து தேசிய பணப் பரிவர்த்தனைக் கழகம் அமைக்கப்பட்டது.

புதுப்பிப்பு, செப்டம்பர் 17: உண்மையில் யார் செலுத்துகிறார், யார் வசூலிக்கிறார்

அக்டோபர் 15 முதல், வரம்புக்கு மேல் நடுத்தர, பெரிய வணிகர்களுக்குச் செலுத்தப்படும் தொகைகளுக்கு வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம் பொருந்தும். நபருக்கு நபர் பரிமாற்றங்கள் இலவசமாகவே நீடிக்கும்; சிறு வணிகர்களுக்கான கட்டணங்களும், வரம்புக்குக் கீழான கட்டணங்களும் அப்படியே.
மிகச் சில கட்டணங்களையே இது எட்டுகிறது. எண்ணிக்கை அடிப்படையில் யுபிஐ பரிவர்த்தனைகளில் சுமார் 2.5 விழுக்காட்டுக்கே இது பொருந்தும்; எனினும் மொத்த மதிப்பில் சுமார் 20 விழுக்காட்டை அப்பரிவர்த்தனைகள் சுமக்கின்றன. எனவே எட்டு குறைவாக இருந்தாலும் வருவாய் கணிசமானது.
விகிதம் ஒரே மாதிரியானதல்ல. ரயில்வே, தொலைத்தொடர்பு, காப்பீடு, எரிபொருள், வேளாண் இடுபொருள் போன்ற அத்தியாவசியத், குறைந்த லாப வரம்புத் துறைகள் விழுக்காட்டுக்குப் பதிலாக ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு நிலையான கட்டணத்தையே செலுத்தும்; மூலதனச் சந்தைக் கட்டணங்கள் உச்ச வரம்புடன் மிகக் குறைந்த விகிதத்தையே செலுத்தும்.
பணம் ஒரே தரப்பின் பையில் விழுவதில்லை, பகிரப்படுகிறது. மிகப் பெரும் பங்கு செலுத்துபவரின் வங்கிக்கு, அடுத்தது வணிகரின் வங்கிக்கு, மீதி கட்டணச் செயலிகளுக்கும் பரிவர்த்தனை நிறுவனங்களுக்கும் செல்கிறது. அதனால்தான் வங்கிகளும் சில பெரிய செயலிகளுமே அதிகம் ஆதாயம் பெறுகின்றன.
பழைய ஆட்சேபனை அப்படியே நீடிக்கிறது. ஒரு பெரிய கட்டணத்தைச் சிறிய பலவாகப் பிரிக்கவோ, தனிநபர் கணக்கில் பணம் கேட்கவோ வணிகர் முயலலாம். எனவே வரம்பில் நிர்ணயிக்கப்படும் கட்டணம், அமைப்பைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்தும் ஊக்கத்தை அல்ல, வரம்புக்குக் கீழேயே இருக்கும் ஊக்கத்தையே உருவாக்குகிறது.

புதுப்பிப்பு, செப்டம்பர் 18: சுற்றறிக்கை, வரம்புகள், வசூலிப்பவர் யார்

செப்டம்பர் 15 சுற்றறிக்கை கட்டணத்தின் வடிவத்தைத் தீர்மானிக்கிறது. அக்டோபர் 15 முதல், ரூ. 2,000 அல்லது அதற்கு மேலான நபர் வணிகர் கட்டணங்களுக்கு 0.4 விழுக்காடு வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம் பொருந்தும்; ரூ. 75,000 க்கு மேலான பரிவர்த்தனையில் கட்டணம் ரூ. 300 ஆக வரம்பிடப்படுகிறது.
ரயில்வே, தொலைத்தொடர்பு, காப்பீடு, எரிபொருள், வேளாண் இடுபொருள் உள்ளிட்ட அத்தியாவசிய, குறைந்த லாப வரம்புத் துறைகள், விழுக்காட்டுக்குப் பதிலாக ஒரு பரிவர்த்தனைக்கு நிலையான ரூ. 5 செலுத்தும்; குறுகிய லாபத்தில் இயங்கும் வணிகத்துக்கு இது செலவு உறுதியைத் தருகிறது.
மூலதனச் சந்தைக் கட்டணங்கள், அதாவது பரஸ்பர நிதி, பங்குத் தரகர், வியாபாரிகளுக்குச் செலுத்தப்படுபவை, அதே வரம்புடன் 0.02 விழுக்காடு செலுத்தும்; சில்லறை முதலீட்டாளர் முறையான சந்தையிலிருந்து விலக்கப்படக் கூடாது என்பதே காரணம்.
அச்சத்துக்கான பதில் எட்டும் அளவின் கணக்கே. நபருக்கு நபர் பரிமாற்றம் எண்ணிக்கையில் சுமார் 37 விழுக்காடு; ரூ. 2,000 வரையிலான வணிகக் கட்டணங்கள் மேலும் 60.5 விழுக்காடு. எனவே 97.5 விழுக்காடு பரிவர்த்தனைகள் இலவசமாகவே நீடிக்கின்றன; குறியீடு வழியாக மாதம் ரூ. 1 லட்சம் வரை பெறும் சிறு வணிகர்கள் அதற்கு மேலும் விலக்கு பெறுகிறார்கள்.
சங்கிலி வழியிலான பிரிவினையே மாணவர் சுமக்க வேண்டியது. வசூலிக்கப்படுவதில் ஏறத்தாழ 40 விழுக்காடு, கணக்கை வைத்திருந்து அனுமதி, பாதுகாப்பு, தீர்வுச் செலவைச் சுமக்கும் செலுத்துபவரின் வங்கிக்கு; வணிகரையும் குறியீட்டையும் நிர்வகிக்கும் வணிகரின் வங்கிக்கு 30 விழுக்காடு; செயலிக்கு 20 விழுக்காடு; பரிவர்த்தனைச் சேவை நிறுவனத்துக்கு 10 விழுக்காடு.
எனவே வருவாயின் உச்ச வரம்பு தேசிய அளவில் சிறியதே. வரம்புக்கு மேலான கட்டணங்கள் யுபிஐ மதிப்பில் சுமார் 20 விழுக்காடு; எனவே அமைப்பு ஈட்டக்கூடிய அதிகபட்சம் மாதம் ஏறத்தாழ ரூ. 2,400 கோடி. விலக்குகளும் நிலையான கட்டணங்களும் உண்மையான எண்ணை அதற்கும் கீழே கொண்டு வரும்.
வெளிநாட்டு அழுத்தம் என்ற குற்றச்சாட்டுக்கு, யுபிஐ இல் ரூபே தவிர வேறு எந்தக் கடன் அட்டையையும் சுற்றறிக்கை அனுமதிக்கவில்லை என அரசு சுட்டிக்காட்டியது; வெளிநாட்டு அட்டை வலையமைப்பு விரும்புவதற்கு இது நேர்மாறானது. தன்னிறைவான வருவாய் மாதிரி, சிறிய இந்திய செயலிகள் போட்டியிட உதவும் எனவும் கூறியது. வசூலில் 5 விழுக்காட்டுக்கு இணையான பங்கு, சிறு வணிகரிடையே பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் நிதிக்குச் செல்கிறது.

செப்டம்பர் 26 நிலவரம்: தேதி மாறவில்லை, பின்னால் நிற்கும் மானியக் கேள்வி

டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனையை ஏற்பதற்காக வணிகர் வங்கிக்கும் பரிவர்த்தனை செயலிக்கும் தரும் கட்டணமான வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம், அக்டோபர் 15 முதல் ஒருங்கிணைந்த பணப்பரிமாற்ற இடைமுகத்தில் அமலுக்கு வருகிறது; அந்தத் தேதியை ஒத்திவைக்கும் முன்மொழிவு எதுவும் இல்லை.
கட்டணம் செலவை ஈடுகட்டாது. தளத்தை இயக்கி பராமரிக்கும் முழுச் செலவுக்கு வசூலாகும் தொகை போதாது என்று அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர்; எனவே தற்போதைய மானியம் எந்த அளவுக்கு, எந்த வடிவில் தொடரும் என்பதை அரசு இன்னும் முடிவு செய்ய வேண்டும்.
தற்போதைய ஆதரவு என்பது ரூபே பற்று அட்டைகளையும் குறைந்த மதிப்புள்ள பீம் யுபிஐ பரிவர்த்தனைகளையும் ஊக்குவிக்கும் திட்டம்; இந்நிதியாண்டில் அதற்கு ரூ. 2,000 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
வணிகர்கள் கட்டணத்தை வாடிக்கையாளர்கள் மீது திணிக்காமல் இருப்பதை உறுதி செய்வது குறித்து இந்திய வங்கிகள் சங்கத்துடன் நிதி அமைச்சகம் பணியாற்றும்; கடைகள் இந்தப் பணப்பரிவர்த்தனையை ஏற்பதை நிறுத்தி விடாமல் இருக்க வணிகர் அமைப்புடனும் பேசும்.
வசூலாகும் தொகைக்கு சரக்கு மற்றும் சேவை வரி விதிக்கப்படுமா என்பதை ஒன்றிய அரசு மட்டும் முடிவு செய்ய முடியாது. பணப்பரிவர்த்தனை ஒரு சேவை, சேவைக்கு வரி விதிக்கலாம்; ஆனால் விகிதம், தொகை, விலக்கு ஆகியவை சரக்கு மற்றும் சேவை வரி கவுன்சிலுக்கு உரியவை.
சட்ட ஆதாரம் இப்போது தெளிவாகிறது. பணம் செலுத்துதல் மற்றும் தீர்வு நடைமுறைகள் சட்டம், 2007 இன் பிரிவு 10 இல் செய்யப்பட்ட திருத்தத்தின் மீது இக்கட்டணம் நிற்கிறது; அத்திருத்தம் வரி மற்றும் பிற சட்டங்கள் திருத்த மசோதா 2026 வழியாகக் கொண்டுவரப்பட்டு நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் நிறைவேற்றப்பட்டது. இப்பரிவர்த்தனைகளுக்குச் சேவைக் கட்டணம் வசூலிப்பதை அப்பிரிவே தடுத்து வந்தது.
இது வரி என்ற குற்றச்சாட்டுக்கு இரண்டு வரம்புகள் பதில் தருகின்றன. வசூலாகும் தொகை இந்திய ஒருங்கிணைந்த நிதித் தொகுப்புக்குள் செல்வதில்லை; ரூபே அட்டை வழியாக நடக்கும் வணிகப் பரிவர்த்தனைக்கு எந்தக் கட்டணமும் இல்லை. இந்திய தேசியப் பணப் பரிவர்த்தனை நிறுவனம், கட்டண வங்கிகள், வணிக வங்கிகள் ஆகியவை கூட்டாக எடுத்த தொழில்முறை முடிவே இது; ஒன்றிய அரசால் திணிக்கப்பட்டது அல்ல என்று நிதியமைச்சர் கூறினார்.

செப்டம்பர் 29 நிலவரம்: இந்த வசூல் சட்டப்படி என்ன என்று உச்ச நீதிமன்றம் கேட்கிறது

பெரிய நபர் முதல் வணிகர் பணப்பரிமாற்றங்களுக்கான வணிகர் தள்ளுபடி விகிதத்துக்கு எதிரான மனுவில், ஒன்றிய அரசு, இந்திய ரிசர்வ் வங்கி, இந்தியத் தேசியப் பணப்பரிமாற்றக் கழகம் ஆகியவற்றுக்கு இந்தியத் தலைமை நீதிபதி தலைமையிலான மூன்று நீதிபதிகள் அமர்வு நோட்டீஸ் அனுப்பியுள்ளது.
நீதிமன்றத்தின் கேள்வி விகிதத்தைப் பற்றியதல்ல, அதிகாரத்தின் மூலத்தைப் பற்றியது. இக்கட்டணம் வரியும் அல்ல கட்டணமும் அல்ல எனில், அத்தகைய பறிப்பைச் செய்ய நிர்வாகத்துக்கு என்ன வரம்பு என்று அமர்வு கேட்டு, பிரமாணப் பத்திரத்தில் விளக்கம் கோரியது.
இடைக்காலத் தடை கோரிய தொடர் வேண்டுகோள்களை அது மறுத்தது; எனவே செப்டம்பர் 14 அன்று அறிவிக்கப்பட்டபடி 2026 அக்டோபர் 15 அன்று வசூல் தொடங்கும். எதிர் மனுக்களைத் தாக்கல் செய்ய பதிலளிப்போருக்கு நான்கு வாரங்கள் உள்ளன.
தான் எதையும் எடுப்பதில்லை என்றும், கட்டணம் திரட்டிகளிடமும் வங்கிகளிடமும் தான் உள்ளது என்றும், பயனர்களில் 96 சதவீதம் பேர் விலக்கு பெறுகின்றனர் என்றும், அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கு ரூ. 5 உச்சவரம்பு என்றும், ரூ. 75,000 ஐத் தாண்டும் எந்த வணிகரும் ரூ. 300 க்கு மேல் செலுத்த மாட்டார் என்றும் அரசு பதிலளித்தது.
கட்டண, தீர்வு அமைப்புகள் சட்டம், 2007 இன் திருத்தப்பட்ட பிரிவு 10A இன் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடியையும் மனு எதிர்க்கிறது; எந்தப் பணப்பரிமாற்ற முறைகள் கட்டணமற்ற பாதுகாப்பைப் பெறும் என்பதில் வழிகாட்டுதலற்ற தேர்வை அது நிர்வாகத்துக்கு விட்டுவைக்கிறது என்பது வாதம்.
அந்த வழிகாட்டுதலற்ற தேர்வு குறித்த மனுதாரரின் கருத்து இதுவே: ரூபே பற்று அட்டைகளுக்கான கட்டணமற்ற பாதுகாப்பு எந்தப் பண வரம்பும் இன்றித் தொடர்கிறது; ஆனால் இந்த இடைமுகத்துக்கான அதே பாதுகாப்பு இப்போது ஒரு வரம்புக்கு மேல் நின்றுவிடுகிறது.

அக்டோபர் 3 புதுப்பிப்பு: அரையாண்டின் எண்கள், UPI இல்லாத ஒரு நாள்

இந்தியத் தேசியக் கட்டணக் கழகத்தின் தரவுப்படி, நிதியாண்டின் முதல் பாதியில் பரிவர்த்தனை எண்ணிக்கை 27 விழுக்காடு உயர்ந்து, முந்தைய ஆண்டின் 114 பில்லியனுக்கு எதிராக ஏறத்தாழ 145 பில்லியன் ஆனது.
மதிப்பு மெதுவாக, ரூ.148 லட்சம் கோடிக்கு எதிராக 20 விழுக்காடு உயர்ந்து ரூ.177 லட்சம் கோடி ஆனது; எண்ணிக்கை ஏறினாலும் சராசரிப் பரிவர்த்தனை சிறுத்து வருகிறது என்பதே இதன் பொருள்.
செப்டம்பரின் எண்ணிக்கை ஆகஸ்டுடன் ஒப்பிடுகையில் 1.7 விழுக்காடு குறைந்து 24.07 பில்லியன் ஆனது; ஆனால் ஆகஸ்டுக்கு 31 நாள்கள், செப்டம்பருக்கு 30. நாளொன்றுக்கான சராசரி உண்மையில் செப்டம்பரிலேயே அதிகம், 791 மில்லியனுக்கு எதிராக 802 மில்லியன்.
இக்கட்டணத்தை எதிர்த்து அக்டோபர் 2 அன்று வணிகர்கள் நாடு தழுவிய No UPI Day ஐக் கடைப்பிடித்தனர்; அன்றைக்கு கடையில் QR குறியீட்டையும் ஒலிப்பெட்டியையும் ஸ்கேனரையும் மூடிவைத்தனர்.

புதுப்பிப்பு, அக்டோபர் 7: இந்த வசூல் வேறு இடங்களில் ஏற்படுத்தும் செலவும், அது பதிலீடு செய்யும் மானியமும்

ரூ. 2,000 க்கு மேலான குறிப்பிட்ட வணிகப் பரிவர்த்தனைகளுக்கு 0.4 விழுக்காடு வணிகர் தள்ளுபடி விகிதம் அக்டோபர் 15 முதல் அமலாகவுள்ள நிலையில், இக்கட்டணம் எவ்வளவு திரட்டுகிறது என்பதால் மட்டுமன்றி, முழுப் பொருளாதாரத்தின் மேல் அது ஏற்படுத்தும் விளைவாலேயே எடைபோடப்பட வேண்டும் என்பதே இப்போது முன்வைக்கப்படும் வாதம்.
செப்டம்பர் 28 அன்று வசூலை நிறுத்த உச்சநீதிமன்றம் மறுத்தது; ஆனால் அதற்கான சட்ட அடிப்படையை, இவ்விகிதம் வரியா கட்டணமா என்பது உள்பட, பிரமாணப் பத்திரத்தில் விளக்குமாறு மத்திய அரசு, ரிசர்வ் வங்கி, தேசியப் பணப் பரிமாற்றக் கழகம் ஆகியவற்றிடம் கேட்டது. கருவூலத்துக்கு எதுவும் சேருவதில்லை என்றும், அப்பணம் வங்கிகளுக்கும் சேவை வழங்குநர்களுக்கும் இடையிலான தீர்வே என்றும் அரசு பதிலளித்தது.
அது சட்டக் கேள்விக்கு விடை தருகிறது, பொருளாதாரக் கேள்விக்கு அன்று. பணத்தை இலக்க வலையமைப்புகள் வழியாக நகர்த்துவது செலவிடத் தக்கது என்ற பார்வையில், குறைந்த மதிப்பு வணிகப் பரிவர்த்தனைகளை ஊக்குவிக்க 2024-25 இல் மட்டும் ரூ. 1,500 கோடியை அரசு ஒப்புதல் அளித்தது; பரிவர்த்தனைகளிலிருந்தே வசூலிக்கப்படும் கட்டணம் எதிர்த்திசையில் செல்கிறது.
சேமிப்புகள் உண்மையானவை, ஆனால் சிதறியவை: கடைக்காரர் நோட்டு எண்ணுவதையும், பணப்பெட்டியைக் காப்பதையும், வங்கிக்குச் செல்வதையும் நிறுத்துகிறார்; வங்கிகள் கையாளும் ரொக்கம் குறைகிறது; நிறுவனங்கள் விரைவாகக் கணக்கைச் சரிசெய்கின்றன; சிறு வணிகரின் பணப்புழக்கத்தை இலக்கப் பதிவுகளிலிருந்து கடன் வழங்குநர் படிக்க முடிகிறது; முறைப்படுத்தலுக்கும் வரி இணக்கத்துக்கும் உதவும் ஒரு சுவடு அரசுக்குக் கிடைக்கிறது. இவற்றுள் எதுவும் வலையமைப்புக்கு வருவாய் அன்று.
சுட்டப்படும் இடர் நடத்தை மாற்றம்: சில வணிகர்கள் ரொக்கத்தை விரும்பலாம், சிலர் வாடிக்கையாளரை வேறு கருவிக்குத் தள்ளலாம்; வலையமைப்பு நீக்கிய கையாளுதல், கணக்குச் சரிசெய்தல், தெரிவுநிலைச் செலவுகள் திரும்பி வரும். வசூலிக்கப்படும் ரூ. 100, வேறெங்கோ ரூ. 100 க்கும் மேலான மதிப்பை மறையச் செய்தால், அமைப்புக்கு நிதி கூடும், நாடு ஏழ்மையடையும்.
வர்த்தகப் பரிமாணமும் உண்டு. இந்தியாவின் பூஜ்ய வணிகர் தள்ளுபடி விகிதக் கொள்கையை, உலகளாவிய அட்டை வலையமைப்புகளுக்கான சந்தை அணுகல் தடை என்று அமெரிக்க வர்த்தகப் பிரதிநிதி கூறியிருந்தார்; அட்டைகளுக்குத் திரும்பும் எந்த நகர்விலும் அவை பயனடையும். அவற்றின் இழப்பிலேயே உள்நாட்டுப் பணப் பரிமாற்றச் சூழல் கட்டப்பட்டது.

Preparing for TNPSC Group 1, 2, 2A or 4?

Daily reading works best with daily practice. ArivArk's bilingual test series gives you scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list - so you always know where you stand.

Explore the Test Series Read today's current affairs

Back to all articles