The Mines and Minerals (Development and Regulation) Amendment Act, 2026 has inserted Section 9D, which restricts State governments from imposing taxes, cesses or other levies on mineral rights or on mineral bearing land, except in accordance with conditions prescribed by the Central government.
The parent law is the Mines and Minerals (Development and Regulation) Act, 1957, which governs the grant of mineral concessions and the regulation of mines and mineral development. The 2026 statute amends that Act rather than replacing it.
The Centre's stated reason for the section is to create a predictable tax environment, to prevent excessive levies, and to encourage long term investment in mining.
There is an understandable economic argument behind that objective. A mining project involves enormous investment and operates over decades, so an investor needs to know that the financial rules will not change unpredictably from one year to the next.
The section does not disturb what a State earns today. The Centre says 90 per cent of mining sector revenue accrues to the States and that this will continue, so the royalty, the auction premium and the other existing revenues are not taken away.
What changes is what a State may be prevented from earning tomorrow. Any future State levy connected with minerals now depends on a framework controlled by the Centre, which is why the objection is about freedom of action rather than about present receipts.
Where a State's Power to Tax Minerals Comes From
Entry 50 of the State List lets a State tax mineral rights, subject to any limitations imposed by Parliament by law relating to mineral development. The power is a State power, but it carries that condition inside the entry itself.
Entry 49 of the State List is a separate power altogether. It lets a State tax lands and buildings, and it carries no similar condition tied to mineral development.
Entry 54 of the Union List lets Parliament take the regulation of mines and mineral development under Union control to the extent declared by law to be expedient in the public interest. The Act of 1957 is such a declaration, which is how a central mining law came to occupy the field.
A royalty is what the holder of a mining lease pays the owner of the mineral for the mineral removed, at a rate fixed under the mining law. It moves with extraction and is tied to the grant of the lease.
A tax is a compulsory payment imposed by the authority of law for which the payer receives no matching return, and a cess is a tax collected for an earmarked purpose. Whether a levy is a royalty, a tax or a cess decides which entry in which List it has to be traced to.
That is why the whole argument turns on classification. A State's ability to raise money from the minerals under its soil depends on whether a particular levy is placed under Entry 50, under Entry 49, or outside both.
The 2024 Nine Judge Ruling, and What the Amendment Does to It
In 2024 a nine judge Bench of the Supreme Court decided Mineral Area Development Authority vs. Steel Authority of India, a case about the nature of the payments made on minerals.
The Bench held, among other things, that the royalty payable on minerals is not a tax. That mattered because a payment classified as a tax would have to be traced to a taxing entry, while a royalty need not be.
The Bench recognised the States' legislative power to tax mineral rights, and held that mineral bearing land can fall within a State's taxation power over land.
The criticism made of the new section is that the 2026 Amendment risks rendering the impact of that judgment nugatory, that is, leaving the ruling standing on paper while removing its practical effect.
The sharpest part of that criticism is a distinction. Entry 50 does permit Parliament to place limitations upon State taxation on mineral rights, but Section 9D goes further by extending its restriction to taxes or levies on mineral bearing lands, which is the subject of Entry 49. How far a central law dealing with mineral development may restrict a State's separate power to tax land is the question the section opens, and it is larger than mining policy alone.
Why a Mineral Rich State Objects
India's mineral wealth is not evenly spread. States such as Odisha, Jharkhand, Chhattisgarh and Karnataka hold enormous reserves of coal, iron ore and other minerals that feed industries across the country.
Mining brings investment and employment, but the host State is left to deal with the resettlement of displaced groups, environmental damage, pressure on public infrastructure, and the long term consequences of extracting minerals that can never be replaced.
A mineral rich State therefore has a natural economic advantage, and ordinarily one would expect it to have some ability to use that advantage to raise resources for its own development.
The revenue is not marginal. NITI Aayog's Fiscal Health Index has highlighted the strong performance of Odisha and Chhattisgarh in mobilising revenue and has specifically recognised the role played by mining receipts. In Odisha, mining has accounted for a large proportion of the State's non tax revenue.
Mineral producing districts often require greater public expenditure precisely because they bear the costs of mining, so the money has to be raised in the same place where the cost lands.
The federal point is the one the critics end on. A federal system cannot function effectively if States carry responsibilities without the financial capacity to meet them. Uniformity may make taxation more predictable, but predictability should not come at the cost of narrowing the fiscal choices available to States. The minerals beneath a State's soil may serve the entire country, while the costs of extracting them are felt most directly by the people who live above them.
2026 திருத்தம் என்ன செய்கிறது
சுரங்கங்கள், கனிமங்கள் மேம்பாடு, ஒழுங்குமுறைத் திருத்தச் சட்டம், 2026பிரிவு 9D எனும் புதிய பிரிவைச் சேர்த்துள்ளது. மத்திய அரசு வகுக்கும் நிபந்தனைகளின்படி அன்றி, கனிம உரிமைகள் மீதோ கனிமம் பொதிந்த நிலத்தின் மீதோ வரி, செஸ் அல்லது பிற வசூல்களை விதிப்பதிலிருந்து மாநில அரசுகளை அது தடுக்கிறது.
மூலச் சட்டம் சுரங்கங்கள், கனிமங்கள் மேம்பாடு, ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், 1957; கனிமச் சலுகைகளை வழங்குவதையும், சுரங்கங்கள், கனிம மேம்பாட்டை ஒழுங்குபடுத்துவதையும் அது ஆள்கிறது. அச்சட்டத்தை 2026 சட்டம் மாற்றுவதில்லை, திருத்துகிறது.
இப்பிரிவுக்கு மத்திய அரசு சொல்லும் காரணம், கணிக்கத்தக்க வரிச் சூழலை உருவாக்குவது, அளவுக்கு மீறிய வசூல்களைத் தடுப்பது, சுரங்கத்தில் நீண்ட கால முதலீட்டை ஊக்குவிப்பது.
அந்நோக்கத்துக்குப் பின்னால் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய ஒரு பொருளாதார வாதம் உள்ளது. ஒரு சுரங்கத் திட்டத்துக்கு மகத்தான முதலீடு தேவை, அது பல பத்தாண்டுகள் இயங்குகிறது; எனவே ஓராண்டிலிருந்து அடுத்த ஆண்டுக்கு நிதி விதிகள் எதிர்பாராமல் மாறாது என்பதை முதலீட்டாளர் அறிய வேண்டும்.
இன்று மாநிலம் பெறுவதை இப்பிரிவு தொடவில்லை. சுரங்கத் துறை வருவாயில் 90 விழுக்காடு மாநிலங்களுக்கே சேர்கிறது என்றும், அது தொடரும் என்றும் மத்திய அரசு கூறுகிறது; எனவே உரிமத்தொகை, ஏலக் கூடுதல் தொகை, பிற நடப்பு வருவாய்கள் எடுக்கப்படவில்லை.
மாறுவது என்னவெனில், நாளை மாநிலம் ஈட்டுவதிலிருந்து தடுக்கப்படக்கூடியது எது என்பதே. கனிமங்களுடன் தொடர்புடைய எந்த எதிர்கால மாநில வசூலும் இனி மத்திய அரசு கட்டுப்படுத்தும் ஒரு சட்டகத்தைச் சார்ந்திருக்கும். ஆட்சேபனை நடப்பு வரவைப் பற்றியதல்ல, செயல் சுதந்திரத்தைப் பற்றியது என்பதற்கான காரணம் இதுவே.
கனிமத்துக்கு வரி விதிக்கும் மாநில அதிகாரம் எங்கிருந்து வருகிறது
மாநிலப் பட்டியலின் 50வது உள்ளீடு கனிம உரிமைகள் மீது வரி விதிக்க மாநிலத்துக்கு அனுமதி தருகிறது; ஆனால் கனிம மேம்பாடு தொடர்பான சட்டத்தின் மூலம் நாடாளுமன்றம் விதிக்கும் வரம்புகளுக்கு அது உட்பட்டது. அதிகாரம் மாநிலத்துடையதே, ஆனால் அந்நிபந்தனையை உள்ளீடே தன்னுள் சுமக்கிறது.
மாநிலப் பட்டியலின் 49வது உள்ளீடு முற்றிலும் தனி அதிகாரம். நிலங்கள், கட்டடங்கள் மீது வரி விதிக்க அது மாநிலத்துக்கு அனுமதி தருகிறது; கனிம மேம்பாட்டுடன் இணைந்த அத்தகைய நிபந்தனை எதுவும் அதில் இல்லை.
ஒன்றியப் பட்டியலின் 54வது உள்ளீடு, பொது நலனுக்கு உகந்தது எனச் சட்டத்தால் அறிவிக்கப்படும் அளவுக்கு, சுரங்கங்கள், கனிம மேம்பாட்டின் ஒழுங்குமுறையை ஒன்றியக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வர நாடாளுமன்றத்துக்கு அனுமதி தருகிறது. 1957 சட்டம் அத்தகைய அறிவிப்பே; மத்தியச் சுரங்கச் சட்டம் இப்பரப்பை ஆக்கிரமித்ததற்கான வழி இதுவே.
சுரங்கக் குத்தகை வைத்திருப்பவர், எடுக்கப்பட்ட கனிமத்துக்காக அதன் உரிமையாளருக்குச் செலுத்துவதே உரிமத்தொகை; அதன் விகிதம் சுரங்கச் சட்டத்தின் கீழ் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. அது வெட்டி எடுப்புடன் நகர்கிறது, குத்தகை வழங்கலுடன் பிணைந்துள்ளது.
செலுத்துபவருக்கு ஈடான பலன் எதுவும் திரும்பக் கிடைக்காமல், சட்ட அதிகாரத்தால் விதிக்கப்படும் கட்டாயச் செலுத்தலே வரி; ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு நோக்கத்துக்காக வசூலிக்கப்படும் வரியே செஸ். ஒரு வசூல் உரிமத்தொகையா, வரியா, செஸ்ஸா என்பதே, அது எந்தப் பட்டியலின் எந்த உள்ளீட்டுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது.
எனவே முழு வாதமும் வகைப்பாட்டையே சார்ந்துள்ளது. தன் மண்ணுக்குக் கீழுள்ள கனிமங்களிலிருந்து பணம் திரட்டும் மாநிலத்தின் திறன், ஒரு குறிப்பிட்ட வசூல் 50வது உள்ளீட்டின் கீழ் வைக்கப்படுகிறதா, 49வது உள்ளீட்டின் கீழா, அல்லது இரண்டுக்கும் வெளியேயா என்பதைப் பொறுத்ததே.
2024 ஒன்பது நீதிபதிகள் தீர்ப்பும், திருத்தம் அதற்குச் செய்வதும்
கனிமங்கள் மீது செலுத்தப்படும் தொகைகளின் தன்மை குறித்த வழக்கான கனிமப் பகுதி மேம்பாட்டு ஆணையம் எதிர் இந்திய எஃகு ஆணையம் வழக்கை 2024 இல் உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஒன்பது நீதிபதிகள் அமர்வு தீர்த்தது.
கனிமங்கள் மீது செலுத்தப்படும் உரிமத்தொகைவரி அல்ல என்பது உட்பட பலவற்றை அந்த அமர்வு தீர்ப்பளித்தது. வரி எனப் பிரிக்கப்படும் ஒரு செலுத்தலை ஒரு வரி உள்ளீட்டுக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டியிருக்கும்; உரிமத்தொகைக்கு அத்தேவை இல்லை. எனவே இது முக்கியமானது.
கனிம உரிமைகள் மீது வரி விதிக்கும் மாநிலங்களின் சட்டமியற்றும் அதிகாரத்தை அவ்வமர்வு அங்கீகரித்தது; நிலத்தின் மீதான மாநிலத்தின் வரி அதிகாரத்துக்குள் கனிமம் பொதிந்த நிலம் வரலாம் எனவும் தீர்ப்பளித்தது.
அத்தீர்ப்பின் விளைவை 2026 திருத்தம் பயனற்றதாக ஆக்கிவிடும் அபாயம் உள்ளது என்பதே புதிய பிரிவுக்கு எதிராக முன்வைக்கப்படும் விமர்சனம்; அதாவது தீர்ப்பு காகிதத்தில் நிற்கும், அதன் நடைமுறை விளைவு நீங்கும்.
அவ்விமர்சனத்தின் கூர்மையான பகுதி ஒரு வேறுபாடே. கனிம உரிமைகள் மீதான மாநில வரி விதிப்புக்கு வரம்புகளை வைக்க 50வது உள்ளீடு நாடாளுமன்றத்துக்கு அனுமதி தருகிறது, உண்மைதான்; ஆனால் கனிமம் பொதிந்த நிலங்கள் மீதான வரிகளுக்கும் வசூல்களுக்கும் தன் கட்டுப்பாட்டை நீட்டிப்பதன் மூலம் பிரிவு 9D அதற்கும் அப்பால் செல்கிறது; நிலம் என்பது 49வது உள்ளீட்டின் பொருள். கனிம மேம்பாடு குறித்த மத்தியச் சட்டம், நிலத்துக்கு வரி விதிக்கும் மாநிலத்தின் தனி அதிகாரத்தை எவ்வளவு தூரம் கட்டுப்படுத்தலாம் என்பதே இப்பிரிவு திறக்கும் கேள்வி; அது சுரங்கக் கொள்கையை விடப் பெரியது.
கனிம வளம் மிக்க மாநிலம் ஏன் ஆட்சேபிக்கிறது
இந்தியாவின் கனிம வளம் சமமாகப் பரவியிருக்கவில்லை. ஒடிசா, ஜார்க்கண்ட், சத்தீஸ்கர், கர்நாடகம் போன்ற மாநிலங்களில் நாடு முழுவதும் உள்ள தொழில்களுக்கு உணவளிக்கும் நிலக்கரி, இரும்புத் தாது, பிற கனிமங்களின் மகத்தான இருப்புகள் உள்ளன.
சுரங்கம் முதலீட்டையும் வேலைவாய்ப்பையும் கொண்டு வருகிறது; ஆனால் இடம்பெயர்ந்த குழுக்களை மீள்குடியமர்த்துவது, சுற்றுச்சூழல் சேதம், பொது உள்கட்டமைப்பின் மீதான அழுத்தம், மீண்டும் உருவாக்க முடியாத கனிமங்களை வெட்டி எடுப்பதன் நீண்ட கால விளைவுகள் ஆகியவற்றைக் கையாள வேண்டிய பொறுப்பு உள்ளூர் மாநிலத்திடமே விடப்படுகிறது.
எனவே கனிம வளம் மிக்க மாநிலத்துக்கு இயற்கையான ஒரு பொருளாதார சாதகம் உண்டு; அச்சாதகத்தைப் பயன்படுத்தித் தன் சொந்த வளர்ச்சிக்கு வளங்களைத் திரட்டும் திறன் அதற்கு இருக்கும் என்றே வழக்கமாக எதிர்பார்க்கப்படும்.
இவ்வருவாய் சிறியதல்ல. வருவாய் திரட்டுவதில் ஒடிசாவும் சத்தீஸ்கரும் காட்டிய வலுவான செயல்பாட்டை நிதி ஆயோக்கின் நிதி ஆரோக்கியக் குறியீடு சுட்டிக்காட்டியுள்ளது; சுரங்க வரவுகளின் பங்கை அது தனித்துக் குறிப்பிட்டுள்ளது. ஒடிசாவில் மாநிலத்தின் வரி அல்லாத வருவாயில் பெரும் பகுதியைச் சுரங்கமே ஆக்கியுள்ளது.
சுரங்கத்தின் செலவுகளைத் தாங்குவதாலேயே, கனிமம் உற்பத்தி செய்யும் மாவட்டங்களுக்கு அதிக பொதுச் செலவு தேவைப்படுகிறது; எனவே செலவு விழும் அதே இடத்திலேயே பணமும் திரட்டப்பட வேண்டியுள்ளது.
விமர்சகர்கள் முடிக்கும் இடம் கூட்டாட்சிப் புள்ளியே. பொறுப்புகளைச் சுமந்தும் அவற்றை நிறைவேற்றும் நிதித் திறன் இல்லாத மாநிலங்களுடன் ஒரு கூட்டாட்சி அமைப்பு திறம்பட இயங்க முடியாது. ஒருமைப்பாடு வரி விதிப்பைக் கணிக்கத்தக்கதாக ஆக்கலாம்; ஆனால் மாநிலங்களுக்குக் கிடைக்கும் நிதித் தேர்வுகளைச் சுருக்கும் விலையில் அக்கணிப்பு வரக் கூடாது. ஒரு மாநிலத்தின் மண்ணுக்குக் கீழுள்ள கனிமங்கள் நாடு முழுவதற்கும் சேவை செய்யலாம்; ஆனால் அவற்றை வெட்டி எடுப்பதன் செலவுகளை மிக நேரடியாக உணர்வோர், அவற்றின் மேல் வாழ்பவர்களே.
Preparing for TNPSC Group 1, 2, 2A or 4?
Daily reading works best with daily practice. ArivArk's bilingual test series gives you scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list - so you always know where you stand.
Vanakkam! 👋 Welcome to ArivArk Academy. Have a question about batches, fees, batch codes or the test schedule? Type it below and send. It opens directly in our WhatsApp chat.
Batch 2 · Admissions Open
Focus TNPSC Group 2/2A Test Series
Batch 2 has started · Admissions open
Pick one subject alone, or combine General Studies with General English or General Tamil.
Subject
Tests
Questions
General Studies
24
2,400
General English
24
2,400
General Tamil
24
2,400
Very detailed outsource material for every GS topic - useful for all exams
Question paper, answer key and video explanation for every test
