← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · April 2025 (16-30)
The Kalaignar Kaivinai Thittam (KKT) launched by Tamil Nadu and the PM Vishwakarma scheme by the Union Government represent contrasting approaches to artisan welfare and traditional vocations, reflecting divergent ideological perspectives on social justice, education, and cultural identity. These schemes illuminate how federal, and state governments can develop parallel policy frameworks that address similar target populations but differ significantly in their underlying philosophy, eligibility criteria, and implementation mechanisms.
The PM Vishwakarma scheme focuses on 18 traditional trades with eligibility starting at age 18, emphasizing family-based vocational continuity, while the KKT covers 25 trades with a minimum age of 35 years, prioritizing education completion before vocational specialization.
The KKT offers greater flexibility by allowing beneficiaries to choose any trade regardless of family background, whereas the Central scheme emphasizes continuation of family-based traditional occupations.
Financial assistance under both schemes includes loans up to ₹3 lakh, but the KKT incorporates a subsidy component absent in the PM Vishwakarma scheme, reflecting different perspectives on economic support requirements for artisans.
The Tamil Nadu government critiques the Central scheme as reinforcing caste-based vocational stratification, while positioning KKT as more inclusive by deliberately disconnecting traditional crafts from caste identity.
The minimum age criterion represents a fundamental philosophical difference – the Dravidian model emphasizes completing formal education before vocational specialization, while the Central approach allows earlier entry into traditional occupations.
The KKT reflects the Dravidian movement's historical opposition to what it perceives as caste entrenchment, prioritizing social mobility through education over early vocational streaming.
The PM Vishwakarma scheme embodies a perspective that values early specialization in traditional skills and preservation of intergenerational knowledge transfer in craft communities.
Tamil Nadu's approach emphasizes state intervention in transforming traditional sectors through modernization, while the Central scheme focuses on preserving traditional knowledge systems within their existing social frameworks.
The initiatives demonstrate competing visions of social justice – one seeking to disassociate occupation from birth identity, and the other aiming to dignify traditional occupations while maintaining their cultural continuity.
These parallel artisan development schemes illustrate how federalism enables policy diversity reflecting regional socio-political values. While both aim to support traditional crafts and artisans, their contrasting approaches to eligibility, implementation, and underlying philosophy demonstrate how ideological frameworks significantly influence policy design, particularly regarding sensitive intersections of livelihood, education, and social identity in India's diverse cultural landscape.
தமிழ்நாடு அரசால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கலைஞர் கைவினைத் திட்டம் (KKT) மற்றும் மத்திய அரசின் பிரதமர் விஸ்வகர்மா திட்டம் ஆகியவை கைவினைஞர் நலன் மற்றும் பாரம்பரிய தொழில்களுக்கான முரண்பட்ட அணுகுமுறைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன, சமூக நீதி, கல்வி மற்றும் கலாச்சார அடையாளம் குறித்த வேறுபட்ட கருத்தியல் கண்ணோட்டங்களை பிரதிபலிக்கின்றன. இந்த திட்டங்கள், மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் ஒத்த இலக்கு மக்கள்தொகையை நிவர்த்தி செய்யும் ஆனால் அவற்றின் அடிப்படை தத்துவம், தகுதி அளவுகோல்கள் மற்றும் செயல்படுத்தும் வழிமுறைகளில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் வேறுபடும் இணையான கொள்கை கட்டமைப்புகளை எவ்வாறு உருவாக்க முடியும் என்பதை விளக்குகின்றன.
பிரதமர் விஸ்வகர்மா திட்டம் 18 வயதில் தகுதி தொடங்கும் 18 பாரம்பரிய தொழில்களில் கவனம் செலுத்துகிறது, குடும்ப அடிப்படையிலான தொழில் தொடர்ச்சியை வலியுறுத்துகிறது, அதே நேரம் KKT 35 வயது குறைந்தபட்ச வயதுடன் 25 தொழில்களை உள்ளடக்கியுள்ளது, தொழில் சிறப்புத்துவத்திற்கு முன் கல்வி முடிப்பதை முன்னுரிமை அளிக்கிறது.
KKT பயனாளிகள் குடும்ப பின்னணியைப் பொருட்படுத்தாமல் எந்த தொழிலையும் தேர்ந்தெடுக்க அதிக நெகிழ்வுத்தன்மையை வழங்குகிறது, அதே நேரம் மத்திய திட்டம் குடும்ப அடிப்படையிலான பாரம்பரிய தொழில்களின் தொடர்ச்சியை வலியுறுத்துகிறது.
இரண்டு திட்டங்களின் கீழும் நிதி உதவியில் ₹3 லட்சம் வரையிலான கடன்கள் அடங்கும், ஆனால் KKT பிரதமர் விஸ்வகர்மா திட்டத்தில் இல்லாத மானிய கூறை உள்ளடக்கியுள்ளது, கைவினைஞர்களுக்கான பொருளாதார ஆதரவு தேவைகள் குறித்த வெவ்வேறு கண்ணோட்டங்களை பிரதிபலிக்கிறது.
தமிழ்நாடு அரசு மத்திய திட்டத்தை சாதி அடிப்படையிலான தொழில் அடுக்கமைப்பை வலுப்படுத்துவதாக விமர்சிக்கிறது, அதே நேரம் பாரம்பரிய கைவினைகளை சாதி அடையாளத்திலிருந்து வேண்டுமென்றே துண்டிப்பதன் மூலம் KKTஐ மிகவும் உள்ளடக்கியதாக நிலைப்படுத்துகிறது.
குறைந்தபட்ச வயது அளவுகோல் ஒரு அடிப்படை தத்துவ வேறுபாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது - திராவிட மாடல் தொழில் சிறப்புத்துவத்திற்கு முன் முறையான கல்வியை முடிப்பதை வலியுறுத்துகிறது, அதே நேரம் மத்திய அணுகுமுறை பாரம்பரிய தொழில்களில் முன்கூட்டியே நுழைய அனுமதிக்கிறது.
KKT சாதி வேரூன்றுதல் என்று அது கருதுவதற்கு திராவிட இயக்கத்தின் வரலாற்று எதிர்ப்பை பிரதிபலிக்கிறது, ஆரம்ப தொழில் பிரிவுக்கு மேலாக கல்வி மூலம் சமூக இயங்குதிறனுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கிறது.
பிரதமர் விஸ்வகர்மா திட்டம் பாரம்பரிய திறன்களில் ஆரம்ப சிறப்புத்துவத்திற்கும், கைவினை சமூகங்களில் தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான அறிவு பரிமாற்றத்தின் பாதுகாப்பிற்கும் மதிப்பளிக்கும் ஒரு கண்ணோட்டத்தை உள்ளடக்கியுள்ளது.
தமிழ்நாட்டின் அணுகுமுறை நவீனமயமாக்கல் மூலம் பாரம்பரிய துறைகளை மாற்றுவதில் அரசு தலையீட்டை வலியுறுத்துகிறது, அதே நேரம் மத்திய திட்டம் அவற்றின் தற்போதைய சமூக கட்டமைப்புகளுக்குள் பாரம்பரிய அறிவு அமைப்புகளை பாதுகாப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது.
இந்த முன்முயற்சிகள் சமூக நீதியின் போட்டியிடும் பார்வைகளை நிரூபிக்கின்றன - ஒன்று தொழிலை பிறப்பு அடையாளத்திலிருந்து பிரிக்க முயல்கிறது, மற்றொன்று பாரம்பரிய தொழில்களின் கலாச்சார தொடர்ச்சியை பராமரிக்கும் அதே வேளையில் அவற்றுக்கு கண்ணியம் அளிக்க முயல்கிறது.
இந்த இணையான கைவினைஞர் மேம்பாட்டு திட்டங்கள் பிராந்திய சமூக-அரசியல் மதிப்புகளை பிரதிபலிக்கும் கொள்கை பன்முகத்தன்மையை கூட்டாட்சி எவ்வாறு செயல்படுத்துகிறது என்பதை விளக்குகின்றன. இரண்டுமே பாரம்பரிய கைவினைகள் மற்றும் கைவினைஞர்களை ஆதரிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தாலும், தகுதி, செயல்படுத்துதல் மற்றும் அடிப்படை தத்துவம் ஆகியவற்றில் அவற்றின் முரண்பட்ட அணுகுமுறைகள், குறிப்பாக இந்தியாவின் பன்முகப்பட்ட கலாச்சார நிலப்பரப்பில் வாழ்வாதாரம், கல்வி மற்றும் சமூக அடையாளம் ஆகியவற்றின் உணர்திறன் வாய்ந்த குறுக்குவெட்டுகளைப் பொறுத்தவரை, கருத்தியல் கட்டமைப்புகள் கொள்கை வடிவமைப்பை கணிசமாக எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை நிரூபிக்கின்றன.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
