← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · May 2025 (1-15)
Parliamentary oversight, a fundamental cornerstone of India's democratic framework, serves as the principal mechanism through which citizens, via their elected representatives, hold the executive accountable. When Dr. B.R. Ambedkar advocated for a parliamentary system during the Constituent Assembly debates, he emphasized that its inherent value lay in the "daily accountability of the executive" through parliamentary instruments like questions, motions, and debates. This vigilance ensures that governance remains responsive, transparent, and aligned with public welfare. However, despite constitutional provisions and established mechanisms, the effectiveness of legislative oversight in India faces significant challenges that require systematic reforms.
Question Hour, intended for daily scrutiny, functioned for only 60% of scheduled time in the 17th Lok Sabha (2019-24) and 52% in Rajya Sabha, frequently disrupted by protests and adjournments.
Zero Hour provides spontaneous oversight but often lacks coordinated follow-up on raised issues.
Department-related Standing Committees (DRSCs) generate detailed reports, but these are rarely discussed on the floor, limiting their impact on policy-making.
Parliamentary committees have achieved notable successes, including the Standing Committee on Railways' recommendation to waive dividend payments in 2015, which was implemented in 2016.
The Public Accounts Committee has maintained an impressive 80% acceptance rate of its recommendations over the past eight years, demonstrating potential effectiveness.
MPs often focus on isolated constituency-specific queries rather than systematic scrutiny of complex, cross-ministerial problems.
Committee consultations typically engage a limited range of stakeholders, raising concerns about representational diversity.
The temporary structure of committees hampers members' ability to develop specialized expertise and institutional memory.
Legislators lack adequate research and technical support necessary to scrutinize complex policies, budgets, and executive decisions.
India lacks formal post-legislative scrutiny mechanisms to assess whether enacted laws achieve their intended objectives.
Establish robust post-legislative scrutiny through specialized subcommittees under each Standing Committee, similar to the UK model where laws are reviewed 3-5 years after implementation.
Schedule mandatory floor discussions on select DRSC reports with ministerial responses to enhance their relevance and impact.
Strengthen committees with dedicated research staff and technical experts to provide specialized analysis beyond administrative assistance.
Leverage technology, including AI and data analytics, to help MPs identify irregularities in budgets and policy implementation.
Make committee findings more accessible through local language translations, visual explainers, and multimedia formats to enhance public engagement.
Strengthening parliamentary oversight is not merely a procedural reform but a fundamental recommitment to democratic principles. As K.R. Narayanan noted in 1993, effective oversight does not weaken administration but strengthens it through meaningful parliamentary support. By implementing strategic reforms that enhance scrutiny capabilities, India can fulfil the constitutional vision of a transparent and accountable government truly "of the people, by the people, and for the people."
இந்தியாவின் ஜனநாயக கட்டமைப்பின் அடிப்படை கல்லாக விளங்கும் நாடாளுமன்ற மேற்பார்வை, குடிமக்கள் தங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் மூலம் நிர்வாகத்தை பொறுப்புக்கு உட்படுத்தும் முதன்மை பொறிமுறையாக செயல்படுகிறது. அரசியலமைப்பு சபை விவாதங்களின் போது டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் நாடாளுமன்ற முறையை ஆதரித்தபோது, கேள்விகள், தீர்மானங்கள் மற்றும் விவாதங்கள் போன்ற நாடாளுமன்ற கருவிகள் மூலம் "நிர்வாகத்தின் அன்றாட பொறுப்புணர்வில்" அதன் உள்ளார்ந்த மதிப்பு இருப்பதாக வலியுறுத்தினார். இந்த விழிப்புணர்வு ஆளுகை மக்களுக்கு பதிலளிக்கும் தன்மை, வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொது நலனுடன் இணைந்திருப்பதை உறுதி செய்கிறது. எனினும், அரசியலமைப்பு விதிகள் மற்றும் நிறுவப்பட்ட பொறிமுறைகள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவில் சட்டமன்ற மேற்பார்வையின் செயல்திறன் முறையான சீர்திருத்தங்களை தேவைப்படுத்தும் குறிப்பிடத்தக்க சவால்களை எதிர்கொள்கிறது.
தினசரி ஆய்வுக்காக உத்தேசிக்கப்பட்ட கேள்வி நேரம், 17வது மக்களவையில் (2019-24) திட்டமிடப்பட்ட நேரத்தில் 60% மட்டுமே செயல்பட்டது, ராஜ்யசபாவில் 52% மட்டுமே, அடிக்கடி போராட்டங்கள் மற்றும் ஒத்திவைப்புகளால் குறைக்கப்பட்டது.
சுழிய நேரம் தற்செயலான மேற்பார்வையை வழங்குகிறது, ஆனால் எழுப்பப்பட்ட பிரச்சினைகளில் ஒருங்கிணைந்த தொடர்நடவடிக்கை இல்லாமல் இருக்கிறது.
துறை சார்ந்த நிலைக்குழுக்கள் (DRSCs) விரிவான அறிக்கைகளை உருவாக்குகின்றன, ஆனால் இவை அரங்கில் அரிதாகவே விவாதிக்கப்படுகின்றன, கொள்கை வகுப்பில் அவற்றின் தாக்கத்தை குறைக்கிறது.
நாடாளுமன்ற குழுக்கள் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிகளை அடைந்துள்ளன, 2015ல் ஈவுத்தொகை செலுத்துவதை தள்ளுபடி செய்ய ரயில்வே நிலைக்குழுவின் பரிந்துரை, 2016ல் அமல்படுத்தப்பட்டது.
கணக்குகள் குழு கடந்த எட்டு ஆண்டுகளில் தனது பரிந்துரைகளில் 80% ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதை பராமரித்து வருகிறது, இது சாத்தியமான செயல்திறனை காட்டுகிறது.
எம்.பி.க்கள் சிக்கலான, குறுக்கு-அமைச்சக பிரச்சனைகளின் முறையான ஆய்வுக்கு பதிலாக தனிப்பட்ட தொகுதி சார்ந்த கேள்விகளில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.
குழு ஆலோசனைகள் பொதுவாக வரையறுக்கப்பட்ட பங்குதாரர்களை ஈடுபடுத்துகின்றன, பிரதிநிதித்துவ பன்முகத்தன்மை குறித்த கவலைகளை எழுப்புகின்றன.
குழுக்களின் தற்காலிக கட்டமைப்பு உறுப்பினர்களின் சிறப்பு நிபுணத்துவத்தையும் நிறுவன நினைவகத்தையும் வளர்க்கும் திறனை தடுக்கிறது.
சட்டமியற்றுநர்களுக்கு சிக்கலான கொள்கைகள், பட்ஜெட்கள் மற்றும் நிர்வாக முடிவுகளை ஆராய போதுமான ஆராய்ச்சி மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆதரவு இல்லை.
இயற்றப்பட்ட சட்டங்கள் அவற்றின் உத்தேசிக்கப்பட்ட நோக்கங்களை அடைகின்றனவா என்பதை மதிப்பிடுவதற்கான முறையான சட்டப்பூர்வ ஆய்வு பொறிமுறைகள் இந்தியாவில் இல்லை.
ஒவ்வொரு நிலைக்குழுவின் கீழும் சிறப்பு துணைக்குழுக்கள் மூலம் வலுவான சட்டமியற்றலுக்குப் பிந்தைய ஆய்வை நிறுவுதல், சட்டங்கள் அமலாக்கப்பட்ட பின்னர் 3-5 ஆண்டுகளில் மதிப்பாய்வு செய்யப்படும் இங்கிலாந்து மாதிரியை போன்றது.
அவற்றின் தொடர்புடைமை மற்றும் தாக்கத்தை மேம்படுத்த அமைச்சர் பதில்களுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட DRSC அறிக்கைகளில் கட்டாய தரை விவாதங்களை திட்டமிடுதல்.
நிர்வாக உதவிக்கு அப்பால் சிறப்பு பகுப்பாய்வு வழங்க அர்ப்பணிப்பு ஆராய்ச்சி ஊழியர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்களுடன் குழுக்களை வலுப்படுத்துதல்.
பட்ஜெட்கள் மற்றும் கொள்கை அமலாக்கத்தில் முறைகேடுகளை அடையாளம் காண எம்பிக்களுக்கு உதவ செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் தரவு பகுப்பாய்வு உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துதல்.
பொது ஈடுபாட்டை மேம்படுத்த உள்ளூர் மொழி மொழிபெயர்ப்புகள், காட்சி விளக்கிகள் மற்றும் மல்டிமீடியா வடிவங்கள் மூலம் குழு கண்டுபிடிப்புகளை அணுகக்கூடியதாக்குதல்.
நாடாளுமன்ற மேற்பார்வையை வலுப்படுத்துவது வெறும் நடைமுறை சீர்திருத்தம் அல்ல, ஜனநாயக கொள்கைகளுக்கான அடிப்படை மறுஉறுதிப்பாடு ஆகும். 1993ல் கே.ஆர். நாராயணன் குறிப்பிட்டபடி, பயனுள்ள மேற்பார்வை நிர்வாகத்தை பலவீனப்படுத்தாமல், அர்த்தமுள்ள நாடாளுமன்ற ஆதரவின் மூலம் அதை வலுப்படுத்துகிறது. ஆய்வு திறன்களை மேம்படுத்தும் மூலோபாய சீர்திருத்தங்களை செயல்படுத்துவதன் மூலம், இந்தியா "மக்களால், மக்களுக்காக, மக்களுக்காக" உண்மையிலேயே வெளிப்படையான மற்றும் பொறுப்பான அரசாங்கத்தின் அரசியலமைப்பு பார்வையை நிறைவேற்ற முடியும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
