← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · March 2025 (16-31)
Village panchayats, constituting the foundation of India's three-tier Panchayati Raj system, are designed to ensure democratic governance at the grassroots level. However, as evident from Tamil Nadu's experience where over 9,500 village panchayats lack elected representatives, significant challenges persist in implementing the vision of decentralized governance enshrined in the 73rd Constitutional Amendment. This absence of elected officials creates a democratic deficit that undermines the fundamental principles of participatory governance and local self-determination.
Administrative paralysis with basic amenities like drinking water, sanitation, and road maintenance neglected
Increased bureaucratic control through Block Development Officers (BDOs) handling multiple panchayats simultaneously
Breakdown in grievance redressal mechanisms with residents traveling long distances to approach officials
Accountability deficit with panchayat secretaries and other officials operating without democratic oversight
Poor implementation of development schemes and underutilization of allocated funds
Weakening of social auditing systems that normally ensure transparency in local governance
Disconnect between government programs and local needs in the absence of representatives understanding ground realities
Disproportionate burden on marginalized communities who rely most heavily on local governance structures
Financial inefficiencies with resources not being allocated according to actual needs
Erosion of constitutional rights of citizens to elect their local representatives
The prolonged absence of elected representatives in village panchayats threatens the very foundation of grassroots democracy in India. Addressing this challenge requires not just conducting timely elections but also implementing structural reforms that empower local bodies and ensure their effective functioning. Only through such comprehensive measures can India fulfill the vision of rural self-governance envisaged by Mahatma Gandhi's concept of Gram Swaraj and the constitutional mandate of the 73rd Amendment.
கிராம பஞ்சாயத்துகள், இந்தியாவின் மூன்றடுக்கு பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைப்பின் அடித்தளமாக, அடிமட்ட அளவில் ஜனநாயக ஆட்சியை உறுதிசெய்யும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், 9,500க்கும் மேற்பட்ட கிராம பஞ்சாயத்துகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் இல்லாத தமிழ்நாட்டின் அனுபவத்திலிருந்து தெரிவதுபோல், 73வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தில் உள்ளடக்கப்பட்ட பரவலாக்கப்பட்ட ஆளுமையின் பார்வையை செயல்படுத்துவதில் குறிப்பிடத்தக்க சவால்கள் நிலவுகின்றன. இந்த தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிகாரிகளின் இல்லாமை, பங்கேற்பு ஆளுமை மற்றும் உள்ளூர் சுயநிர்ணயத்தின் அடிப்படை கொள்கைகளை குறைக்கும் ஜனநாயக பற்றாக்குறையை உருவாக்குகிறது.
குடிநீர், துப்புரவு, மற்றும் சாலை பராமரிப்பு போன்ற அடிப்படை வசதிகள் புறக்கணிக்கப்பட்டு நிர்வாக செயலிழப்பு
பல பஞ்சாயத்துகளை ஒரே நேரத்தில் கையாளும் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலர்கள் (BDO) மூலம் அதிகரித்த அதிகாரத்துவ கட்டுப்பாடு
அதிகாரிகளை அணுக மக்கள் நீண்ட தூரம் பயணம் செய்வதால் குறை தீர்க்கும் பொறிமுறைகளில் தடைகள்
ஜனநாயக மேற்பார்வை இல்லாமல் பஞ்சாயத்து செயலாளர்கள் மற்றும் பிற அதிகாரிகள் செயல்படுவதால் பொறுப்புக்கூறல் குறைபாடு
கிராம பஞ்சாயத்துகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளின் நீண்டகால இல்லாமை இந்தியாவில் அடிமட்ட ஜனநாயகத்தின் அடித்தளத்தையே அச்சுறுத்துகிறது. இந்த சவாலை எதிர்கொள்வது உரிய நேரத்தில் தேர்தல்களை நடத்துவது மட்டுமல்லாமல், உள்ளூர் அமைப்புகளை அதிகாரப்படுத்தி அவற்றின் செயல்திறனை உறுதிசெய்யும் கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களையும் செயல்படுத்துவதை தேவைப்படுத்துகிறது. இத்தகைய விரிவான நடவடிக்கைகள் மூலமே மகாத்மா காந்தியின் கிராம சுயராஜ் கருத்தாக்கம் மற்றும் 73வது திருத்தத்தின் அரசியலமைப்பு ஆணையில் உள்ள கிராமப்புற சுய-ஆளுமையின் தொலைநோக்கை இந்தியா நிறைவேற்ற முடியும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
