← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · April 2025 (1-15)
Wildlife conservation in India faces multifaceted challenges, with elephant poaching representing a persistent threat despite significant improvements in surveillance and protection mechanisms. The recent incident in Pennagaram taluk of Dharmapuri district, where poachers killed an elephant and attempted to destroy evidence, underscores the continued vulnerability of these majestic creatures and raises questions about the efficacy of current conservation frameworks and forest administration protocols.
According to Tamil Nadu Forest Department's Elephant Death Audit Framework, poaching accounts for less than 1% of all elephant deaths recorded since 2010, suggesting a substantial reduction from the Veerappan era.
Poaching constitutes approximately 7.5% of all "unnatural deaths," which include poisoning, and train and road accidents, indicating that while diminished, the threat remains significant.
Recent government data shows fluctuations in elephant populations—declining sharply from over 4,000 in 2012 to less than 2,800 in 2017, before recovering to over 3,000 in 2024, raising questions about population monitoring accuracy.
A 2019 Wildlife Crime Control Bureau report highlighted serious oversights by forest officials in investigating elephant poaching cases across multiple forest divisions including Megamalai, Valparai, Nilgiris, Coimbatore, and Theni.
Key issues identified include under-reporting of cases and exclusion of ivory buyers from prosecution, suggesting systemic gaps in enforcement and accountability.
The recent judicial intervention through the Madras High Court, which ordered a Special Investigation Team to probe 19 cases of elephant poaching in Tamil Nadu, indicates institutional failure in self-regulation.
The controversial death of suspected poacher G. Senthil while in forest officials' custody raises troubling questions about human rights violations and extrajudicial actions within conservation enforcement.
Inter-state poaching networks are emerging, with confirmed instances of tiger poaching by groups from northern India and unresolved leopard poaching cases, indicating sophisticated criminal operations.
Wildlife activists emphasize the need for structural reforms within the Forest Department to ensure transparency in case reporting and enhanced investigation capabilities.
Field staff require specialized training in forensic evidence collection and preservation to strengthen prosecutions and eliminate reliance on coercive interrogation methods.
Collaborative approaches between states, particularly with Kerala, represent a promising model for addressing cross-border wildlife crime.
While significant progress has been made in reducing elephant poaching since the Veerappan era, recent incidents highlight persistent vulnerabilities in India's wildlife conservation framework. Addressing these challenges requires not just enhanced surveillance and inter-state coordination but fundamental reforms in forest administration—embracing transparency, accountability, and scientific investigation methodologies. Only through comprehensive institutional reform can India effectively balance the imperative of wildlife protection with ethical enforcement practices.
இந்தியாவில் வனவிலங்கு பாதுகாப்பு பல்வேறு சவால்களை எதிர்கொள்கிறது, கண்காணிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு முறைகளில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும் யானை வேட்டையாடுதல் தொடர்ந்து அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. தர்மபுரி மாவட்டத்தின் பென்னாகரம் தாலுகாவில் சமீபத்தில் நடந்த சம்பவம், வேட்டைக்காரர்கள் ஒரு யானையைக் கொன்று சாட்சியங்களை அழிக்க முயன்றது, இந்த மகத்தான உயிரினங்களின் தொடர்ந்த பாதிப்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது மற்றும் தற்போதைய பாதுகாப்பு கட்டமைப்புகள் மற்றும் வன நிர்வாக நெறிமுறைகளின் செயல்திறன் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
தமிழ்நாடு வனத்துறையின் யானை இறப்பு தணிக்கை கட்டமைப்பின்படி, 2010 ஆம் ஆண்டு முதல் பதிவு செய்யப்பட்ட அனைத்து யானை இறப்புகளிலும் வேட்டையாடுதல் 1% க்கும் குறைவாக உள்ளது, இது வீரப்பன் காலத்திலிருந்து கணிசமான குறைப்பைக் குறிக்கிறது.
வேட்டையாடுதல் "இயற்கையற்ற இறப்புகளில்" சுமார் 7.5% ஆகும், இதில் நஞ்சூட்டுதல், ரயில் மற்றும் சாலை விபத்துகள் ஆகியவை அடங்கும், இது குறைந்துவிட்டாலும், அச்சுறுத்தல் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது.
சமீபத்திய அரசு தரவு யானை எண்ணிக்கையில் ஏற்ற இறக்கங்களைக் காட்டுகிறது - 2012 இல் 4,000 க்கும் அதிகமாக இருந்து 2017 இல் 2,800 க்கும் குறைவாக கடுமையாகக் குறைந்து, 2024 இல் 3,000 க்கும் அதிகமாக மீண்டும் உயர்ந்துள்ளது, இது மக்கள் தொகை கண்காணிப்பு துல்லியம் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
2019 வனவிலங்கு குற்ற கட்டுப்பாட்டு பணியகத்தின் அறிக்கை, மெகமலை, வால்பாறை, நீலகிரி, கோயம்புத்தூர் மற்றும் தேனி உள்ளிட்ட பல வன பிரிவுகளில் யானை வேட்டையாடுதல் வழக்குகளை விசாரிப்பதில் வன அதிகாரிகளின் கடுமையான மேற்பார்வைகளை எடுத்துக்காட்டியது.
வழக்குகளின் குறைவான அறிக்கை மற்றும் தந்தக் கொள்வனவாளர்களை வழக்கு பட்டியலில் இருந்து விலக்குதல் உள்ளிட்ட முக்கிய பிரச்சினைகள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன, இது அமலாக்கம் மற்றும் பொறுப்புக்கூறலில் முறைமையான இடைவெளிகளைக் குறிக்கிறது.
தமிழ்நாட்டில் 19 யானை வேட்டை வழக்குகளை விசாரிக்க சிறப்பு விசாரணைக் குழுவை அமைக்க உத்தரவிட்ட சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் சமீபத்திய நீதித்துறை தலையீடு, சுய-ஒழுங்குமுறையில் நிறுவன தோல்வியைக் குறிக்கிறது.
வன அதிகாரிகளின் காவலில் இருந்த சந்தேக வேட்டைக்காரர் G. செந்தில் சர்ச்சைக்குரிய மரணம், பாதுகாப்பு அமலாக்கத்தில் மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் நீதிக்கு புறம்பான நடவடிக்கைகள் குறித்த கவலைக்குரிய கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
மாநிலங்களுக்கு இடையேயான வேட்டை வலைப்பின்னல்கள் உருவாகி வருகின்றன, வட இந்தியாவைச் சேர்ந்த குழுக்களால் புலி வேட்டையாடுதல் மற்றும் தீர்க்கப்படாத சிறுத்தை வேட்டையாடுதல் வழக்குகளுடன், நுணுக்கமான குற்றவியல் செயல்பாடுகளைக் குறிக்கிறது.
வழக்கு புகாரளிப்பில் வெளிப்படைத்தன்மையை உறுதிசெய்ய மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட விசாரணை திறன்களுக்கு வனத்துறைக்குள் கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களின் தேவையை வனவிலங்கு ஆர்வலர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
வழக்குத் தொடுப்புகளை வலுப்படுத்தவும், கட்டாயப்படுத்தும் விசாரணை முறைகளைச் சார்ந்திருப்பதை ஒழிக்கவும் களப் பணியாளர்களுக்கு பிணச்சோதனை சாட்சியங்களை சேகரிப்பதிலும் பாதுகாப்பதிலும் சிறப்புப் பயிற்சி தேவை.
குறிப்பாக கேரளாவுடன், மாநிலங்களுக்கு இடையேயான ஒத்துழைப்பு அணுகுமுறைகள் எல்லை தாண்டிய வனவிலங்கு குற்றங்களை எதிர்கொள்வதற்கான ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய மாதிரியாக உள்ளது.
வீரப்பன் காலத்திலிருந்து யானை வேட்டையாடுதலைக் குறைப்பதில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்பட்டிருந்தாலும், சமீபத்திய சம்பவங்கள் இந்தியாவின் வனவிலங்கு பாதுகாப்பு கட்டமைப்பில் தொடர்ந்து பாதிப்புகளை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இந்த சவால்களை எதிர்கொள்ள மேம்படுத்தப்பட்ட கண்காணிப்பு மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான ஒருங்கிணைப்பு மட்டுமல்லாமல், வன நிர்வாகத்தில் அடிப்படை சீர்திருத்தங்கள் தேவை—வெளிப்படைத்தன்மை, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் அறிவியல் விசாரணை முறைகளை ஏற்றுக்கொள்வது. விரிவான நிறுவன சீர்திருத்தங்கள் மூலமே இந்தியா வனவிலங்கு பாதுகாப்பின் அவசியத்தையும் நெறிமுறை அமலாக்க நடைமுறைகளையும் திறம்பட சமநிலைப்படுத்த முடியும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
