← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · November 2024 (16-30)
Family planning has been a cornerstone of India's public health policy since 1952, evolving from a focus on maternal and child health to population stabilization. However, the burden of permanent contraception methods has fallen disproportionately on women over the decades. Despite the National Health Policy 2017 aiming to increase male sterilization to at least 30%, the current rate remains stagnant at a mere 0.3% compared to female sterilization at 37.9%. This stark gender disparity not only reflects deep-rooted social norms but also poses a significant challenge to achieving gender equality as envisioned in Sustainable Development Goal 5. This essay examines the factors contributing to this disparity and explores potential strategies to promote greater male participation in family planning.
In 1966-70, vasectomies constituted about 80.5% of all sterilization procedures in India, but this percentage has steadily declined over the years.
The five rounds of the National Family Health Survey (NFHS) show a consistent decrease in male sterilization rates across all states, with the latest surveys (NFHS-4 and NFHS-5) recording just 0.3%.
The enormous gap between female sterilization (37.9%) and male sterilization (0.3%) rates indicates that women continue to bear almost the entire burden of permanent contraception.
Despite initiatives like Vasectomy Day (observed on the third Friday of November) and the 'vasectomy fortnight' in 2017, male participation remains negligible.
Social and cultural factors: Survey findings from a village in Maharashtra revealed that sterilization is considered a woman's responsibility, with men being exempted due to their role as breadwinners.
Lack of awareness: Many women are unaware of government cash incentives designed to offset wage losses for men undergoing vasectomies.
Misconceptions: Studies indicate that illiteracy, male ego, misconceptions about impacts on sexual performance, and family opposition contribute to poor acceptance of vasectomies.
Infrastructure challenges: Unavailability of skilled healthcare providers, especially in rural areas, and inadequate knowledge among community health workers about no-scalpel vasectomies further complicate the situation.
Early education and sensitization: Awareness programs and monitored peer-group discussions in schools during adolescence can help establish sterilization as a shared responsibility.
Debunking myths: Sustained social and behavioral change communication initiatives can help destigmatize vasectomies and emphasize that they are safer and simpler than tubectomy.
Enhanced financial incentives: Increasing conditional cash incentives for vasectomies can improve male participation, as demonstrated by a 2019 study in rural tribal areas of Maharashtra and Madhya Pradesh's 50% increase in incentives in 2022.
Health system strengthening: The government must invest in training more health professionals to perform the procedure and promote technical advancements in non-scalpel vasectomies.
South Korea: Has the highest prevalence of vasectomies worldwide, attributed to progressive societal norms and greater gender equality.
Bhutan: Has successfully popularized vasectomies by making the procedure socially acceptable, providing high-quality services, and organizing government-run vasectomy camps.
Brazil: Increased vasectomy uptake from 0.8% in the 1980s to 5% in the last decade through awareness campaigns in mass media.
Addressing the gender disparity in sterilization procedures requires a multi-faceted approach that combines education, awareness, incentives, and health system strengthening. By learning from successful international models and adapting them to the Indian context, the country can work toward a more equitable distribution of family planning responsibilities. The focus must shift from mere policy formulation to demand- and service-focused efforts that create tangible change. Promoting male participation in family planning is not just about achieving demographic goals but is fundamental to advancing gender equality and women's health in India. As society evolves with increasing awareness of gender rights, it is certainly possible to build a culture where male sterilization becomes normative through proper and timely interventions.
குடும்பக் கட்டுப்பாடு 1952 முதல் இந்தியாவின் பொது சுகாதாரக் கொள்கையின் அடித்தளமாக உள்ளது, இது தாய் மற்றும் குழந்தை ஆரோக்கியத்தில் இருந்து மக்கள்தொகை நிலைப்படுத்துதல் வரை பரிணமித்துள்ளது. எனினும், நிரந்தர கருத்தடை முறைகளின் சுமை கடந்த பல தசாப்தங்களாக பெண்கள் மீது அளவுக்கதிகமாக விழுந்துள்ளது. தேசிய சுகாதாரக் கொள்கை 2017 ஆண்கள் கருத்தடையை குறைந்தது 30% அளவிற்கு அதிகரிக்க இலக்கு நிர்ணயித்திருந்தாலும், தற்போதைய விகிதம் பெண் கருத்தடை 37.9% ஆக இருக்கும்போது ஆண் கருத்தடை 0.3% என்ற அளவில் தேக்கமடைந்துள்ளது. இந்த பெரும் பாலின ஏற்றத்தாழ்வு ஆழமாக வேரூன்றிய சமூக விதிமுறைகளை பிரதிபலிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு 5ல் உருவகிக்கப்பட்டுள்ளபடி பாலின சமத்துவத்தை அடைவதில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சவாலாகவும் உள்ளது. இந்த கட்டுரை இந்த ஏற்றத்தாழ்விற்கு பங்களிக்கும் காரணிகளை ஆராய்கிறது மற்றும் குடும்பக் கட்டுப்பாட்டில் ஆண்களின் அதிக பங்கேற்பை ஊக்குவிக்க சாத்தியமான உத்திகளை ஆராய்கிறது.
1966-70ல், இந்தியாவில் நடைபெற்ற அனைத்து கருத்தடை அறுவை சிகிச்சைகளில் வாசெக்டமி (ஆண் துளைச்சுவர் அறுவை சிகிச்சை) சுமார் 80.5% ஆக இருந்தது, ஆனால் இந்த சதவீதம் ஆண்டுதோறும் படிப்படியாக குறைந்து வந்துள்ளது.
தேசிய குடும்ப சுகாதார கணக்கெடுப்பின் (NFHS) ஐந்து சுற்றுகளும் அனைத்து மாநிலங்களிலும் ஆண் கருத்தடை விகிதங்கள் தொடர்ந்து குறைந்து வருவதைக் காட்டுகின்றன, சமீபத்திய கணக்கெடுப்புகள் (NFHS-4 மற்றும் NFHS-5) வெறும் 0.3% மட்டுமே பதிவு செய்துள்ளன.
பெண் கருத்தடை (37.9%) மற்றும் ஆண் கருத்தடை (0.3%) விகிதங்களுக்கு இடையேயான பெரும் இடைவெளி பெண்கள் தொடர்ந்து நிரந்தர கருத்தடையின் சுமையை ஏறக்குறைய முழுவதுமாக சுமக்கின்றனர் என்பதைக் குறிக்கிறது.
வாசெக்டமி தினம் (நவம்பர் மாதம் மூன்றாவது வெள்ளிக்கிழமை) மற்றும் 2017ல் 'வாசெக்டமி பதினைந்து நாட்கள்' போன்ற முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், ஆண்களின் பங்கேற்பு புறக்கணிக்கத்தக்க அளவில் உள்ளது.
சமூக மற்றும் கலாச்சார காரணிகள்: மகாராஷ்டிராவில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வு முடிவுகள், ஆண்கள் குடும்பத்தின் வருமானம் ஈட்டுபவர்கள் என்ற பங்கின் காரணமாக விலக்கு அளிக்கப்படுகின்றனர் என்றும், கருத்தடை ஒரு பெண்ணின் பொறுப்பாகக் கருதப்படுகிறது என்றும் வெளிப்படுத்தியது.
விழிப்புணர்வு இன்மை: வாசெக்டமி செய்துகொள்ளும் ஆண்களுக்கான ஊதிய இழப்பை சரிசெய்ய அரசு வழங்கும் பண ஊக்கத்தொகை பற்றி பல பெண்களுக்கு தெரியாது.
தவறான கருத்துக்கள்: எழுத்தறிவின்மை, ஆண் அகந்தை, பாலியல் செயல்திறன் மீதான தாக்கங்கள் குறித்த தவறான எண்ணங்கள், மற்றும் குடும்ப எதிர்ப்பு ஆகியவை வாசெக்டமியின் குறைந்த ஏற்புக்கு காரணம் என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.
உள்கட்டமைப்பு சவால்கள்: குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் திறமையான சுகாதார வழங்குநர்கள் இல்லாமை, மற்றும் 'நோ-ஸ்கால்பெல் வாசெக்டமி' பற்றி சமூக சுகாதார பணியாளர்களிடையே போதுமான அறிவு இல்லாமை போன்றவை நிலைமையை மேலும் சிக்கலாக்குகின்றன.
ஆரம்பகால கல்வி மற்றும் உணர்திறன்: பள்ளிகளில் வளரிளம் பருவத்தில் விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் கண்காணிக்கப்பட்ட சக-குழு விவாதங்கள் கருத்தடையை ஒரு பகிரப்பட்ட பொறுப்பாக நிறுவ உதவும்.
தவறான கருத்துக்களை அகற்றுதல்: தொடர்ச்சியான சமூக மற்றும் நடத்தை மாற்ற தகவல்தொடர்பு முயற்சிகள் வாசெக்டமியின் களங்கத்தை அகற்ற உதவலாம் மற்றும் டியூபெக்டமியை விட அவை பாதுகாப்பானவை மற்றும் எளிமையானவை என்பதை வலியுறுத்தலாம்.
அதிகரிக்கப்பட்ட நிதி ஊக்கத்தொகைகள்: வாசெக்டமிக்கான நிபந்தனை பண ஊக்கத்தொகைகளை அதிகரிப்பது ஆண்களின் பங்கேற்பை மேம்படுத்தலாம், இது மகாராஷ்டிராவின் கிராமப்புற பழங்குடியினர் பகுதிகளில் 2019 ஆய்வு மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் 2022ல் ஊக்கத்தொகைகளை 50% அதிகரித்ததால் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
சுகாதார அமைப்பு வலுப்படுத்தல்: நடைமுறையை செய்ய அதிக சுகாதார நிபுணர்களுக்கு பயிற்சியளிக்க அரசு முதலீடு செய்ய வேண்டும் மற்றும் நோ-ஸ்கால்பெல் வாசெக்டமிகளில் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.
தென் கொரியா: முற்போக்கான சமூக விதிமுறைகள் மற்றும் அதிக பாலின சமத்துவம் காரணமாக, உலகளவில் அதிக வாசெக்டமி பரவலைக் கொண்டுள்ளது.
பூட்டான்: நடைமுறையை சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக மாற்றுவதன் மூலமும், உயர் தர சேவைகளை வழங்குவதன் மூலமும், அரசு நடத்தும் வாசெக்டமி முகாம்களை ஏற்பாடு செய்வதன் மூலமும் வாசெக்டமியை வெற்றிகரமாக பிரபலப்படுத்தியுள்ளது.
பிரேசில்: பொது ஊடகங்களில் விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்கள் மூலம் 1980களில் 0.8% இல் இருந்து கடந்த தசாப்தத்தில் 5% வரை வாசெக்டமி ஏற்பை அதிகரித்துள்ளது.
கருத்தடை நடைமுறைகளில் பாலின ஏற்றத்தாழ்வை நிவர்த்தி செய்வது கல்வி, விழிப்புணர்வு, ஊக்கத்தொகைகள் மற்றும் சுகாதார அமைப்பு வலுப்படுத்தல் ஆகியவற்றை இணைக்கும் பல்முனை அணுகுமுறையை வேண்டுகிறது. வெற்றிகரமான சர்வதேச மாதிரிகளிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு அவற்றை இந்திய சூழலுக்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைப்பதன் மூலம், நாடு குடும்பக் கட்டுப்பாட்டு பொறுப்புகளின் மிகவும் சமமான பகிர்வை நோக்கி பணியாற்றலாம். கவனம் வெறும் கொள்கை உருவாக்கத்திலிருந்து உண்மையான மாற்றத்தை உருவாக்கும் தேவை மற்றும் சேவை சார்ந்த முயற்சிகளுக்கு மாற வேண்டும். குடும்பக் கட்டுப்பாட்டில் ஆண்களின் பங்கேற்பை ஊக்குவிப்பது வெறும் மக்கள்தொகை இலக்குகளை அடைவது மட்டுமல்ல, இந்தியாவில் பாலின சமத்துவம் மற்றும் பெண்களின் ஆரோக்கியத்தை முன்னேற்றுவதற்கு அடிப்படையானது. பாலின உரிமைகள் பற்றிய விழிப்புணர்வு அதிகரிப்புடன் சமூகம் பரிணமிக்கும்போது, சரியான மற்றும் சரியான நேரத்தில் தலையீடுகள் மூலம் ஆண் கருத்தடை இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் ஒரு கலாச்சாரத்தை உருவாக்குவது நிச்சயமாக சாத்தியமாகும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
