← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · November 2024 (16-30)
As India celebrated 75 years of its Constitution on November 26, 2024, it is imperative to reflect on the fundamental vision of our constitutional framework - creating an egalitarian society. The Constitution makers, while accepting the liberal framework, envisioned a positive role for the state in reducing inequalities. This vision stands in stark contrast to the growing economic disparities witnessed in contemporary India, especially after the adoption of neoliberal economic reforms in the 1990s. The constitutional commitment to minimizing income inequality and eliminating social inequality faces significant challenges from the current economic order, which requires critical examination and corrective measures.
The Indian Constitution embraces egalitarian liberalism, reflecting John Rawls' principles of equal basic liberties, equal opportunities, and difference.
Article 38(2) of the Directive Principles of State Policy (DPSP) explicitly directs the state to minimize inequalities of income and eliminate disparities in status, facilities, and opportunities.
Article 39(c) emphasizes that economic systems should not lead to concentration of wealth and means of production to the common detriment.
The Supreme Court, in landmark judgments like D.S. Nakara vs Union of India (1982) and Air India Statutory Corporation vs United Labour Union (1996), has reinforced the constitutional commitment to establishing an egalitarian social order.
Justice V.R. Krishna Iyer's interpretation of Article 39(b) emphasized that both public and private resources fall within community resources, strengthening the state's power to redistribute resources for reducing inequality.
Post-1990s economic reforms shifted focus from welfare interventionism to market-driven growth, prioritizing private capital investment.
Research by Chancel and Piketty (2019, 2024) shows that the top 1% income earners' share decreased from 21% in the 1930s to 6% in the 1980s due to welfare state intervention, but has now increased to 22.6% after neoliberal reforms.
The "State of Inequality in India Report" (2022) highlights that only the top 10% earn average monthly wages of ₹25,000, while 90% earn less than this amount.
The World Inequality Lab (2024) report reveals that 90% of billionaire wealth is held by upper castes, with minimal representation from OBCs (10%) and SCs (2.6%), while STs have no representation.
The number of billionaires has increased from 9 in 2000 to 119 in 2023, while a minimum wage earner would take 941 years to earn what a top corporate executive earns in a year.
Strengthen progressive taxation systems to ensure equitable distribution of wealth and prevent concentration of economic power.
Enhance public expenditure on education, healthcare, and social security to create equal opportunities and facilities for all citizens.
Implement targeted affirmative action policies that address both social and economic inequalities.
Develop inclusive growth models that prioritize job creation, labor rights, and fair wages to reduce income disparities.
Strengthen institutions that can effectively regulate markets and prevent monopolistic practices that exacerbate inequality.
The widening economic disparities in India, exacerbated by the neoliberal economic order, stand in contradiction to the constitutional vision of an egalitarian society. The overlap of social inequality with economic inequality further compounds the challenge, giving certain sections disproportionate advantages and perpetuating historical injustices. As we reflect on our constitutional journey, it becomes crucial to realign our economic policies with the foundational principles enshrined in our Constitution. As Dr. B.R. Ambedkar cautioned, social and economic inequality will put political democracy in peril. Therefore, creating a more equitable society is not just a constitutional obligation but essential for sustaining India's democratic fabric and ensuring inclusive growth for all citizens.
இந்தியா நவம்பர் 26, 2024 அன்று தனது அரசியலமைப்பின் 75 ஆண்டுகளைக் கொண்டாடியபோது, நமது அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பின் அடிப்படை தொலைநோக்கு - சமத்துவ சமுதாயத்தை உருவாக்குதல் பற்றி சிந்திப்பது அவசியமாகிறது. அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்கள், தாராளவாத கட்டமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டாலும், சமத்துவமின்மையைக் குறைப்பதில் அரசின் நேர்மறையான பங்கை எதிர்பார்த்தனர். இந்த தொலைநோக்கு, 1990களில் புதிய தாராளவாத பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பின்னர், சமகால இந்தியாவில் பெருகிவரும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளுடன் பெரும் முரண்பாடாக உள்ளது. வருமான ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைப்பதற்கும், சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளை அகற்றுவதற்குமான அரசியலமைப்பு உறுதிப்பாடு, தற்போதைய பொருளாதார ஒழுங்கிலிருந்து முக்கியமான சவால்களை எதிர்கொள்கிறது, இது விமர்சன ஆய்வு மற்றும் சரிசெய்யும் நடவடிக்கைகளை வேண்டுகிறது.
இந்திய அரசியலமைப்பு சமத்துவ தாராளவாதத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது, ஜான் ராவ்ல்ஸின் சம அடிப்படை சுதந்திரங்கள், சம வாய்ப்புகள் மற்றும் வேறுபாடு ஆகிய கொள்கைகளைப் பிரதிபலிக்கிறது.
அரசு கொள்கை வழிகாட்டு நெறிமுறைகளின் (DPSP) உறுப்பு 38(2) வெளிப்படையாக அரசை வருமான ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைக்கவும், அந்தஸ்து, வசதிகள் மற்றும் வாய்ப்புகளில் ஏற்றத்தாழ்வுகளை அகற்றவும் வழிநடத்துகிறது.
உறுப்பு 39(c) பொருளாதார அமைப்புகள் பொது தீங்கிற்கு செல்வம் மற்றும் உற்பத்தி வழிமுறைகளின் குவிப்பிற்கு வழிவகுக்கக்கூடாது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.
டி.எஸ். நாகரா எதிர் இந்திய யூனியன் (1982) மற்றும் ஏர் இந்தியா ஸ்டாட்யூட்டரி கார்ப்பரேஷன் எதிர் யுனைடெட் லேபர் யூனியன் (1996) போன்ற முக்கிய தீர்ப்புகளில் உச்ச நீதிமன்றம், சமத்துவ சமூக ஒழுங்கை நிறுவுவதற்கான அரசியலமைப்பு உறுதிப்பாட்டை வலுப்படுத்தியுள்ளது.
நீதியரசர் வி.ஆர். கிருஷ்ண ஐயரின் உறுப்பு 39(பி) விளக்கம், பொது மற்றும் தனியார் வளங்கள் இரண்டும் சமூக வளங்களின் கீழ் வருகின்றன என்பதை வலியுறுத்தியது, இது சமத்துவமின்மையைக் குறைப்பதற்காக பொது நலனுக்காக வளங்களை மறுபகிர்வு செய்வதற்கான அரசின் அதிகாரத்தை வலுப்படுத்தியது.
1990களுக்குப் பிந்தைய பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் நல்வாழ்வு அரசு அணுகுமுறையிலிருந்து சந்தை சார்ந்த வளர்ச்சிக்கு கவனம் செலுத்தியது, தனியார் மூலதன முதலீட்டிற்கு முன்னுரிமை அளித்தது.
சான்செல் மற்றும் பிகெட்டி (2019, 2024) ஆய்வுகள் காட்டுவது போல், மேல் 1% வருமானம் ஈட்டுபவர்களின் பங்கு 1930களில் 21% இல் இருந்து நல அரசு தலையீட்டால் 1980களில் 6% ஆக குறைந்தது, ஆனால் புதிய தாராளவாத சீர்திருத்தங்களுக்குப் பிறகு இப்போது 22.6% ஆக அதிகரித்துள்ளது.
"இந்தியாவில் சமத்துவமின்மை நிலை அறிக்கை" (2022) மேல் 10% மட்டுமே சராசரி மாத ஊதியமாக ₹25,000 பெறுகிறார்கள், மற்ற 90% இந்த தொகைக்கும் குறைவாகவே பெறுகிறார்கள் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
உலக ஏற்றத்தாழ்வு ஆய்வகம் (2024) அறிக்கை வெளிப்படுத்துவது, பில்லியனர் செல்வத்தில் 90% உயர் சாதியினரிடம் உள்ளது, அதேசமயம் OBC (10%) மற்றும் SC (2.6%) குறைந்த பிரதிநிதித்துவம் கொண்டுள்ளனர், ST பிரதிநிதித்துவம் இல்லை.
பில்லியனர்களின் எண்ணிக்கை 2000ல் 9 இல் இருந்து 2023ல் 119 ஆக அதிகரித்துள்ளது, குறைந்தபட்ச ஊதியம் பெறுபவர் ஒரு ஆண்டில் ஒரு உயர் நிறுவன நிர்வாகி சம்பாதிப்பதை சம்பாதிக்க 941 ஆண்டுகள் எடுக்கும்.
செல்வத்தின் சமமான விநியோகத்தை உறுதி செய்யவும், பொருளாதார சக்தியின் குவிப்பைத் தடுக்கவும் முற்போக்கு வரி அமைப்புகளை வலுப்படுத்துதல்.
அனைத்து குடிமக்களுக்கும் சம வாய்ப்புகள் மற்றும் வசதிகளை உருவாக்க கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் சமூக பாதுகாப்பில் பொது செலவினத்தை அதிகரித்தல்.
சமூக மற்றும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் இரண்டையும் நிவர்த்தி செய்யும் இலக்கிடப்பட்ட ஆதரவு நடவடிக்கை கொள்கைகளை செயல்படுத்துதல்.
வருமான ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைக்க வேலை வாய்ப்பு உருவாக்கம், தொழிலாளர் உரிமைகள் மற்றும் நியாயமான ஊதியங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி மாதிரிகளை உருவாக்குதல்.
சந்தைகளை திறம்பட ஒழுங்குபடுத்தவும், ஏற்றத்தாழ்வை அதிகரிக்கும் ஏகபோக நடைமுறைகளைத் தடுக்கவும் நிறுவனங்களை வலுப்படுத்துதல்.
புதிய தாராளவாத பொருளாதார ஒழுங்கால் அதிகரிக்கும் இந்தியாவின் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள், சமத்துவ சமுதாயத்திற்கான அரசியலமைப்பு தொலைநோக்குக்கு முரணாக உள்ளது. சமூக ஏற்றத்தாழ்வு பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுடன் மேலும் சவாலை அதிகரிக்கிறது, குறிப்பிட்ட பிரிவினருக்கு விகிதாசாரமற்ற நன்மைகளை வழங்கி வரலாற்று அநீதிகளை நிலைநிறுத்துகிறது. நமது அரசியலமைப்பு பயணத்தைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது, நமது பொருளாதாரக் கொள்கைகளை நமது அரசியலமைப்பில் உள்ள அடிப்படைக் கொள்கைகளுடன் மறு இணைப்பது முக்கியமாகிறது. டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் எச்சரித்தது போல, சமூக மற்றும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு அரசியல் ஜனநாயகத்தை ஆபத்தில் ஆழ்த்தும். எனவே, அதிக சமத்துவமான சமுதாயத்தை உருவாக்குவது ஒரு அரசியலமைப்பு கடமை மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் ஜனநாயக அமைப்பைத் தக்க வைத்துக்கொள்வதற்கும், அனைத்து குடிமக்களுக்கும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை உறுதி செய்வதற்கும் அவசியமானது.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
