← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · December 2025 (1-15)
When the United Nations Convention on the Law of the Sea was negotiated in the 1970s and 1980s, India stood with the world's smallest and most vulnerable states, championing the principle that the seabed beyond national jurisdiction should be the common heritage of mankind. This remarkable alignment of a large developing country with island nations demonstrated India's commitment to fairness over advantage. As early as the 1950s, Jawaharlal Nehru recognised the ocean's centrality to India's future, declaring that India's security and prosperity are closely linked with the freedom and resources of the oceans. Half a century later, the ocean faces pressures unimaginable at the time of UNCLOS: climate change is heating and acidifying the seas, sea levels are rising, and illegal fishing is stripping marine life from the water column. The Indian Ocean, home to one-third of humanity, is already among the most climate-vulnerable basins on earth. India now has both the opportunity and responsibility to play a historic leadership role, ensuring that the Indian Ocean becomes not a theatre of rivalry but a laboratory of sustainability, innovation, and resilience.
During UNCLOS negotiations, India aligned with Pacific Island countries to champion the principle that ocean resources beyond national jurisdiction belong to all humanity equally.
Prime Minister Indira Gandhi at the Stockholm Conference in 1972 warned against impoverishing the environment, an insight that remains strikingly relevant for ocean governance today.
India's approach has consistently prioritised cooperation and shared prosperity over competitive exploitation of maritime resources and strategic dominance.
Prime Minister Narendra Modi's SAGAR doctrine articulated in Mauritius in 2015 seeks a future for the Indian Ocean as a zone of peace, stability, and prosperity.
External Affairs Minister S. Jaishankar has characterised India's approach as cooperative, consultative, and outcome-oriented, aimed at shared prosperity and stability.
India's credibility in ocean diplomacy derives from this historical consistency in advocating for fairness, common heritage principles, and inclusive development frameworks.
The guiding principle of from the Indian Ocean for the World captures India's vision of regional leadership serving global sustainability goals.
Stewardship of the commons requires asserting that the Indian Ocean is a shared space, prioritising ecosystem restoration, biodiversity protection, and sustainable fisheries management.
Resilience demands establishing Regional Resilience and Ocean Innovation hubs that strengthen observation networks, improve early warning systems, and transfer technology to vulnerable nations.
Inclusive growth requires making the Indian Ocean a driver of prosperity for all littoral states through green shipping, offshore renewable energy, sustainable aquaculture, and marine biotechnology.
At the Blue Economy and Finance Forum in Monaco in June 2025, governments and investors highlighted 25 billion euros in existing ocean investments and announced 8.7 billion euros in new commitments.
The Finance in Common Ocean Coalition bringing together 20 public development banks announced annual pledges of 7.5 billion dollars for ocean action.
At COP30 in Belém, the Brazilian Presidency launched the One Ocean Partnership committing to mobilise 20 billion dollars for ocean action by 2030.
An Indian Ocean Blue Fund seeded by India and open to development banks and private sector could provide institutional architecture to transform pledges into projects.
Much discourse on the Indian Ocean frames concerns in terms of Indo-Pacific strategy, naval balance, and secure sea lanes, which are legitimate but incomplete perspectives.
Ocean insecurity fundamentally begins with ecosystem collapse and climate disruption that erode livelihoods and undermine social stability across coastal communities.
Illegal, unreported, and unregulated fishing, coral reef degradation, and intensifying storm surges represent security threats requiring responses beyond traditional naval paradigms.
Addressing these threats requires shifting from traditional maritime security toward security through sustainability that recognises environmental foundations of regional stability.
The Indian Navy and Coast Guard working alongside civilian agencies can deepen regional cooperation in maritime domain awareness, disaster response, and ecosystem monitoring.
India's readiness to ratify the Biodiversity Beyond National Jurisdiction Agreement presents opportunity to pioneer globally relevant solutions from green shipping corridors to blue bonds.
With outcomes of the Third UN Ocean Conference and BBNJ Agreement entry into force, 2026 is shaping up as a pivotal year for ocean governance.
India's history in ocean diplomacy gives it credibility while its future in ocean leadership bestows responsibility. The Indian Ocean, cradle of some of the world's oldest civilisations, can become the cradle of a new blue economy marrying prosperity with sustainability and resilience with justice. The challenge is moving beyond rhetoric to align vision with finance and build enduring partnerships. If India leads with ambition, humility, and inclusivity, the Indian Ocean can demonstrate what was evident during UNCLOS negotiations: that even in complex arenas, cooperation can prevail over conflict and solidarity over rivalry.
1970கள் மற்றும் 1980களில் ஐக்கிய நாடுகளின் கடல் சட்ட மாநாடு பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்டபோது, தேசிய அதிகார வரம்பிற்கு அப்பாற்பட்ட கடற்பரப்பு மனித குலத்தின் பொதுவான பாரம்பரியமாக இருக்க வேண்டும் என்ற கொள்கையை வென்றெடுத்து, இந்தியா உலகின் சிறிய மற்றும் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய நாடுகளுடன் நின்றது. ஒரு பெரிய வளரும் நாடு தீவு நாடுகளுடன் இந்த குறிப்பிடத்தக்க சீரமைப்பு நன்மையை விட நேர்மைக்கான இந்தியாவின் அர்ப்பணிப்பை நிரூபித்தது. 1950களிலேயே, ஜவஹர்லால் நேரு இந்தியாவின் எதிர்காலத்திற்கு சமுத்திரத்தின் மையத்தன்மையை அங்கீகரித்தார், இந்தியாவின் பாதுகாப்பும் செழிப்பும் சமுத்திரங்களின் சுதந்திரம் மற்றும் வளங்களுடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன என்று அறிவித்தார். அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, சமுத்திரம் UNCLOS காலத்தில் கற்பனை செய்ய முடியாத அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறது: காலநிலை மாற்றம் கடல்களை வெப்பமாக்கி அமிலமாக்குகிறது, கடல் மட்டங்கள் உயர்கின்றன, சட்டவிரோத மீன்பிடி கடல் வாழ்க்கையை அழிக்கிறது.
UNCLOS பேச்சுவார்த்தைகளின் போது, தேசிய அதிகார வரம்பிற்கு அப்பாற்பட்ட சமுத்திர வளங்கள் அனைத்து மனிதகுலத்திற்கும் சமமாக சொந்தம் என்ற கொள்கையை வென்றெடுக்க இந்தியா பசிபிக் தீவு நாடுகளுடன் இணைந்தது.
1972இல் ஸ்டாக்ஹோம் மாநாட்டில் பிரதம மந்திரி இந்திரா காந்தி சுற்றுச்சூழலை வறுமையாக்குவதற்கு எதிராக எச்சரித்தார், இது சமுத்திர ஆளுகைக்கு இன்றும் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பொருத்தமான நுண்ணறிவாகும்.
கடல் வளங்கள் மற்றும் மூலோபாய ஆதிக்கத்தின் போட்டி சுரண்டலை விட ஒத்துழைப்பு மற்றும் பகிரப்பட்ட செழிப்புக்கு இந்தியாவின் அணுகுமுறை தொடர்ந்து முன்னுரிமை அளித்துள்ளது.
2015இல் மொரீஷியஸில் பிரதம மந்திரி நரேந்திர மோடி வெளிப்படுத்திய சாகர் கோட்பாடு இந்திய சமுத்திரத்திற்கு அமைதி, நிலைத்தன்மை மற்றும் செழிப்பின் மண்டலமாக எதிர்காலத்தை நாடுகிறது.
வெளியுறவு அமைச்சர் எஸ். ஜெய்சங்கர் இந்தியாவின் அணுகுமுறையை கூட்டுறவு, ஆலோசனை மற்றும் விளைவு சார்ந்ததாக குறிப்பிட்டுள்ளார், பகிரப்பட்ட செழிப்பு மற்றும் நிலைத்தன்மையை நோக்கமாகக் கொண்டது.
நேர்மை, பொதுவான பாரம்பரிய கொள்கைகள் மற்றும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி கட்டமைப்புகளை வக்காலத்து செய்வதில் இந்த வரலாற்று நிலைத்தன்மையிலிருந்து சமுத்திர இராஜதந்திரத்தில் இந்தியாவின் நம்பகத்தன்மை பெறப்படுகிறது.
இந்திய சமுத்திரத்திலிருந்து உலகிற்கு என்ற வழிகாட்டும் கொள்கை உலகளாவிய நிலைத்தன்மை இலக்குகளுக்கு சேவை செய்யும் பிராந்திய தலைமையின் இந்தியாவின் பார்வையைப் பிடிக்கிறது.
பொதுவானவற்றின் பொறுப்பாண்மைக்கு இந்திய சமுத்திரம் பகிரப்பட்ட இடம் என்று வலியுறுத்துவது தேவை, சுற்றுச்சூழல் மறுசீரமைப்பு, பல்லுயிர் பாதுகாப்பு மற்றும் நிலையான மீன்வள மேலாண்மைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பது.
நெகிழ்திறனுக்கு கண்காணிப்பு வலையமைப்புகளை வலுப்படுத்தும், முன் எச்சரிக்கை அமைப்புகளை மேம்படுத்தும், பாதிக்கப்படக்கூடிய நாடுகளுக்கு தொழில்நுட்பத்தை மாற்றும் பிராந்திய நெகிழ்திறன் மற்றும் சமுத்திர புதுமை மையங்களை நிறுவுவது தேவை.
உள்ளடக்கிய வளர்ச்சிக்கு பசுமை கப்பல் போக்குவரத்து, கடலோர புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி, நிலையான மீன்வளர்ப்பு மற்றும் கடல் உயிரி தொழில்நுட்பம் மூலம் இந்திய சமுத்திரத்தை அனைத்து கடலோர நாடுகளுக்கும் செழிப்பின் இயக்கியாக மாற்றுவது தேவை.
2025 ஜூனில் மொனாக்கோவில் நடந்த நீல பொருளாதார மற்றும் நிதி மன்றத்தில், அரசாங்கங்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்கள் 25 பில்லியன் யூரோ ஏற்கனவே உள்ள சமுத்திர முதலீடுகளை எடுத்துக்காட்டி 8.7 பில்லியன் யூரோ புதிய அர்ப்பணிப்புகளை அறிவித்தனர்.
20 பொது வளர்ச்சி வங்கிகளை ஒன்றிணைக்கும் பினான்ஸ் இன் காமன் ஓஷன் கூட்டணி சமுத்திர நடவடிக்கைக்காக 7.5 பில்லியன் டாலர் ஆண்டு உறுதிமொழிகளை அறிவித்தது.
பெலேமில் COP30 இல், பிரேசிலிய தலைமை 2030க்குள் சமுத்திர நடவடிக்கைக்காக 20 பில்லியன் டாலர் திரட்ட உறுதியளித்து ஒன் ஓஷன் கூட்டாண்மையைத் தொடங்கியது.
இந்தியாவால் விதைக்கப்பட்டு வளர்ச்சி வங்கிகள் மற்றும் தனியார் துறைக்கு திறந்த இந்திய சமுத்திர நீல நிதி உறுதிமொழிகளை திட்டங்களாக மாற்ற நிறுவன கட்டமைப்பை வழங்க முடியும்.
இந்திய சமுத்திரம் பற்றிய பெரும்பாலான உரையாடல்கள் இந்தோ-பசிபிக் உத்தி, கடற்படை சமநிலை மற்றும் பாதுகாப்பான கடல் பாதைகளின் அடிப்படையில் கவலைகளை வடிவமைக்கின்றன, இவை நியாயமானவை ஆனால் முழுமையற்ற கண்ணோட்டங்களாகும்.
சமுத்திர பாதுகாப்பின்மை அடிப்படையில் கடலோர சமூகங்களில் வாழ்வாதாரங்களை அரிக்கும் மற்றும் சமூக நிலைத்தன்மையை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு சரிவு மற்றும் காலநிலை சீர்குலைவுடன் தொடங்குகிறது.
சட்டவிரோத, புகாரளிக்கப்படாத மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தப்படாத மீன்பிடி, பவளப்பாறை சீரழிவு மற்றும் தீவிரமடையும் புயல் எழுச்சிகள் பாரம்பரிய கடற்படை முன்னுதாரணங்களைத் தாண்டிய பதில்களைத் தேவைப்படுத்தும் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களை குறிக்கின்றன.
இந்த அச்சுறுத்தல்களை நிவர்த்தி செய்வதற்கு பிராந்திய நிலைத்தன்மையின் சுற்றுச்சூழல் அடித்தளங்களை அங்கீகரிக்கும் நிலைத்தன்மை மூலம் பாதுகாப்பை நோக்கி பாரம்பரிய கடல் பாதுகாப்பிலிருந்து மாறுவது தேவை.
இந்திய கடற்படை மற்றும் கடலோர காவல்படை சிவில் முகமைகளுடன் இணைந்து கடல் களம் விழிப்புணர்வு, பேரழிவு பதில் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் கண்காணிப்பில் பிராந்திய ஒத்துழைப்பை ஆழப்படுத்த முடியும்.
தேசிய அதிகார வரம்பிற்கு அப்பாற்பட்ட பல்லுயிர் ஒப்பந்தத்தை ஒப்புக்கொள்ள இந்தியாவின் தயார்நிலை பசுமை கப்பல் தாழ்வாரங்கள் முதல் நீல பத்திரங்கள் வரை உலகளவில் பொருத்தமான தீர்வுகளை முன்னோடியாக வாய்ப்பை வழங்குகிறது.
மூன்றாவது ஐநா சமுத்திர மாநாட்டின் விளைவுகள் மற்றும் BBNJ ஒப்பந்தம் நடைமுறைக்கு வருவதுடன், 2026 சமுத்திர ஆளுகைக்கு முக்கிய ஆண்டாக உருவாகிறது.
சமுத்திர இராஜதந்திரத்தில் இந்தியாவின் வரலாறு நம்பகத்தன்மையை அளிக்கிறது, அதே நேரத்தில் சமுத்திர தலைமையில் அதன் எதிர்காலம் பொறுப்பை வழங்குகிறது. உலகின் பழமையான நாகரிகங்களின் தொட்டிலான இந்திய சமுத்திரம், செழிப்பை நிலைத்தன்மையுடனும் நெகிழ்திறனை நீதியுடனும் இணைக்கும் புதிய நீல பொருளாதாரத்தின் தொட்டிலாக மாறும். பேச்சுவார்த்தையைத் தாண்டி நிதியுடன் பார்வையை சீரமைத்து நிலையான கூட்டாண்மைகளை கட்டமைப்பதே சவாலாகும். இந்தியா லட்சியம், பணிவு மற்றும் உள்ளடக்கத்துடன் தலைமை தாங்கினால், UNCLOS பேச்சுவார்த்தைகளின் போது தெளிவாக இருந்ததை இந்திய சமுத்திரம் மீண்டும் நிரூபிக்கும்: சிக்கலான அரங்குகளிலும் கூட ஒத்துழைப்பு மோதலை வெல்லும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
