← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · January 2026 (16-31)
Late last year, the United Nations convened a signing ceremony for the seminal new Convention against Cybercrime, the only multilateral criminal justice instrument to be negotiated in over two decades. India was among the many large member states that did not sign the convention, along with the United States, Japan, and Canada, indicating fractures in the global governance of cyberspace. The text adopted by the General Assembly in December 2024 received support from 72 countries. Conceived through a resolution proposed by Russia in 2017, the Convention represents the culmination of negotiations among UN members with inputs from civil society experts and private sector actors. It took eight formal sessions and five intersessional consultations for the UN to generate some consensus, underscoring challenges in global governance which implicate India significantly.
Unlike in the case of the Budapest Convention where India stayed out, New Delhi actively engaged in the negotiations of the UN Convention demonstrating its commitment to multilateral processes.
India's proposals, such as those aimed at retaining greater institutional control over its citizens' data, were not retained in the final text, reflecting the country's diminishing influence in global rulemaking.
The country has not got its way in global rulemaking over the last two decades, eroding gains made in early days of climate change conventions where it united a group of 77 developing countries.
Russia and China collaborated to bring the UN Convention to fruition as a united front to reshape the status quo of global cyber governance frameworks which hinged on the 2001 Budapest Convention.
Several American civil society groups warned that the Convention's broad definition of serious crimes could enable prosecution of journalists, activists, or political opponents of authoritarian leaders.
Global governance is facing a serious crisis with the United States significantly curtailing its financial contributions to the UN and the Security Council's impotence evident in modern conflicts from Ukraine to Gaza.
The World Trade Organization's dispute-settlement system has been paralysed since 2019, reflecting broader dysfunction in multilateral institutions that were pillars of the post-World War II international order.
The emerging global order relegates multilateralism to high-level principles and depends on smaller plurilateral or bilateral groups for consensus on operating clauses creating institutional overlaps.
The divisions seen even cut across plurilateral groups such as the Quad and the Five Eyes, underscoring the intricate geopolitics of today where traditional alliances provide limited guidance.
The UN Convention exposes a widening gap between international legal principles and on-ground realities, with consensus on principles masking large divergences in actual practice.
India must build technical capacities to engage on several levels simultaneously, as polycentrism creates institutional interactions that continually test state-capacity across multiple forums.
Domestically, the canvas for regulatory and administrative reforms is vast, and the hour of action is here to create coherent frameworks that can interface with diverse international mechanisms.
India's rulemaking efforts on watermarking of AI-generated content demonstrate the challenge of translating universally accepted principles like user-safety into exceptionally prescriptive implementation measures.
The idea that data should flow between trusted partners is near universal, but mechanisms to realise this are not, requiring India to actively shape bilateral and plurilateral data governance arrangements.
India should leverage its digital public infrastructure expertise and large market to negotiate better terms in international cyber governance while protecting its institutional autonomy and citizens' data sovereignty.
India's decision not to sign the UN Cybercrime Convention reflects a strategic calculus balancing concerns over data sovereignty, human rights implications, and dissatisfaction with the negotiated outcomes. The fractures in global cyber governance, with Russia-China collaboration, European pragmatism, American scepticism, and Indian caution, illustrate the complex geopolitics shaping international rulemaking today. An uncertain global order coupled with widening gulf between international legal principles and their practice may lead to polycentrism that requires enhanced state capacity. India will struggle to retain its much-cherished institutional autonomy in global governance unless it builds technical capacities to engage simultaneously across multilateral, plurilateral, and bilateral forums while undertaking comprehensive domestic regulatory reforms.
கடந்த ஆண்டு இறுதியில், ஐக்கிய நாடுகள் சபை இரண்டு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்ட ஒரே பலதரப்பு குற்றவியல் நீதி ஆவணமான சைபர் குற்றத்திற்கு எதிரான புதிய ஒப்பந்தத்திற்கான கையெழுத்து விழாவை கூட்டியது. இந்தியா அமெரிக்கா, ஜப்பான் மற்றும் கனடாவுடன் சேர்ந்து ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடாத பல பெரிய உறுப்பு நாடுகளில் ஒன்றாக இருந்தது, இது சைபர் வெளியின் உலகளாவிய ஆளுகையில் விரிசல்களைக் குறிக்கிறது. டிசம்பர் 2024-ல் பொதுச்சபை ஏற்றுக்கொண்ட உரை 72 நாடுகளிடமிருந்து ஆதரவைப் பெற்றது. 2017-ல் ரஷ்யா முன்மொழிந்த தீர்மானத்தின் மூலம் கருத்தரிக்கப்பட்ட இந்த ஒப்பந்தம், சிவில் சமூக நிபுணர்கள் மற்றும் தனியார் துறை நடிகர்களின் உள்ளீடுகளுடன் UN உறுப்பினர்களிடையே பேச்சுவார்த்தைகளின் உச்சத்தை குறிக்கிறது. சில ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்க UN-க்கு எட்டு முறையான அமர்வுகள் மற்றும் ஐந்து இடைக்கால ஆலோசனைகள் தேவைப்பட்டன, இது இந்தியாவை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் உள்ளடக்கிய உலகளாவிய ஆளுகையில் சவால்களை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
இந்தியா விலகி நின்ற புடாபெஸ்ட் ஒப்பந்தத்தைப் போலல்லாமல், பலதரப்பு செயல்முறைகளுக்கான தனது அர்ப்பணிப்பை நிரூபிக்கும் UN ஒப்பந்தத்தின் பேச்சுவார்த்தைகளில் புது டெல்லி தீவிரமாக ஈடுபட்டது.
தனது குடிமக்களின் தரவு மீது அதிக நிறுவன கட்டுப்பாட்டைத் தக்க வைத்துக்கொள்வதை நோக்கமாகக் கொண்டவை போன்ற இந்தியாவின் திட்டங்கள் இறுதி உரையில் தக்க வைக்கப்படவில்லை, உலகளாவிய விதி உருவாக்கத்தில் நாட்டின் குறைந்து வரும் செல்வாக்கை பிரதிபலிக்கிறது.
கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களாக உலகளாவிய விதி உருவாக்கத்தில் நாடு தன் வழியைப் பெறவில்லை, காலநிலை மாற்ற ஒப்பந்தங்களின் ஆரம்ப நாட்களில் 77 வளரும் நாடுகளின் குழுவை ஒன்றிணைத்த இடத்தில் அடைந்த ஆதாயங்களை அரிக்கிறது.
2001 புடாபெஸ்ட் ஒப்பந்தத்தை சார்ந்திருந்த உலகளாவிய சைபர் ஆளுகை கட்டமைப்புகளின் தற்போதைய நிலையை மறுவடிவமைக்க ஒரு ஒன்றுபட்ட முன்னணியாக UN ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்ற ரஷ்யாவும் சீனாவும் ஒத்துழைத்தன.
ஒப்பந்தத்தின் தீவிர குற்றங்களின் பரந்த வரையறை சர்வாதிகார தலைவர்களின் பத்திரிகையாளர்கள், ஆர்வலர்கள் அல்லது அரசியல் எதிரிகளை வழக்குத் தொடர உதவும் என்று பல அமெரிக்க சிவில் சமூக குழுக்கள் எச்சரித்தன.
2. வளர்ந்து வரும் பல மைய உலகளாவிய ஒழுங்கு மற்றும் அதன் தாக்கங்கள்
அமெரிக்கா UN-க்கான தனது நிதிப் பங்களிப்புகளை கணிசமாக குறைத்துள்ளது மற்றும் உக்ரைன் முதல் காசா வரையிலான நவீன மோதல்களில் பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் இயலாமை தெளிவாக உள்ளதால் உலகளாவிய ஆளுகை தீவிர நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது.
உலக வர்த்தக அமைப்பின் தகராறு-தீர்வு அமைப்பு 2019 முதல் செயலிழந்துள்ளது, இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய சர்வதேச ஒழுங்கின் தூண்களாக இருந்த பலதரப்பு நிறுவனங்களில் பரந்த செயலிழப்பை பிரதிபலிக்கிறது.
வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய ஒழுங்கு பலதரப்புவாதத்தை உயர்மட்ட கொள்கைகளுக்கு தள்ளி வைக்கிறது மற்றும் செயல்பாட்டு விதிகளில் ஒருமித்த கருத்துக்கு சிறிய பன்முக அல்லது இருதரப்பு குழுக்களை சார்ந்திருக்கிறது, நிறுவன மேலெழுதல்களை உருவாக்குகிறது.
குவாட் மற்றும் ஃபைவ் ஐஸ் போன்ற பன்முக குழுக்களையும் கூட கண்ட பிளவுகள் வெட்டுகின்றன, பாரம்பரிய கூட்டணிகள் குறைந்த வழிகாட்டுதலை வழங்கும் இன்றைய சிக்கலான புவி-அரசியலை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
UN ஒப்பந்தம் சர்வதேச சட்டக் கொள்கைகள் மற்றும் நில உண்மைகளுக்கு இடையே விரிவடையும் இடைவெளியை அம்பலப்படுத்துகிறது, கொள்கைகளில் ஒருமித்த கருத்து உண்மையான நடைமுறையில் பெரிய வேறுபாடுகளை மறைக்கிறது.
பல மையவாதம் பல மன்றங்களில் அரசு-திறனை தொடர்ந்து சோதிக்கும் நிறுவன தொடர்புகளை உருவாக்குவதால், ஒரே நேரத்தில் பல மட்டங்களில் ஈடுபட இந்தியா தொழில்நுட்ப திறன்களை கட்டியெழுப்ப வேண்டும்.
உள்நாட்டில், ஒழுங்குமுறை மற்றும் நிர்வாக சீர்திருத்தங்களுக்கான கேன்வாஸ் பரந்தது, பல்வேறு சர்வதேச வழிமுறைகளுடன் இடைமுகம் செய்யக்கூடிய ஒத்திசைவான கட்டமைப்புகளை உருவாக்க நடவடிக்கையின் நேரம் இங்கே உள்ளது.
AI-உருவாக்கப்பட்ட உள்ளடக்கத்தின் வாட்டர்மார்க்கிங் குறித்த இந்தியாவின் விதி உருவாக்கும் முயற்சிகள் பயனர்-பாதுகாப்பு போன்ற உலகளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கொள்கைகளை விதிவிலக்காக குறிப்பிட்ட செயல்படுத்தல் நடவடிக்கைகளாக மொழிபெயர்ப்பதில் சவாலை நிரூபிக்கின்றன.
நம்பகமான பங்காளிகளிடையே தரவு பாய வேண்டும் என்ற கருத்து கிட்டத்தட்ட உலகளாவியது, ஆனால் இதை உணர்வதற்கான வழிமுறைகள் இல்லை, இருதரப்பு மற்றும் பன்முக தரவு ஆளுகை ஏற்பாடுகளை தீவிரமாக வடிவமைக்க இந்தியா தேவைப்படுகிறது.
இந்தியா தனது நிறுவன சுயாட்சி மற்றும் குடிமக்களின் தரவு இறையாண்மையை பாதுகாக்கும் அதே வேளையில் சர்வதேச சைபர் ஆளுகையில் சிறந்த நிபந்தனைகளை பேச்சுவார்த்தை நடத்த தனது டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பு நிபுணத்துவம் மற்றும் பெரிய சந்தையை பயன்படுத்த வேண்டும்.
UN சைபர் குற்ற ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடாத இந்தியாவின் முடிவு தரவு இறையாண்மை, மனித உரிமைகள் தாக்கங்கள் மற்றும் பேச்சுவார்த்தை முடிவுகள் குறித்த அதிருப்தி ஆகியவற்றை சமநிலைப்படுத்தும் மூலோபாய கணக்கீட்டை பிரதிபலிக்கிறது. ரஷ்ய-சீன ஒத்துழைப்பு, ஐரோப்பிய நடைமுறைவாதம், அமெரிக்க சந்தேகம் மற்றும் இந்திய எச்சரிக்கையுடன் உலகளாவிய சைபர் ஆளுகையில் விரிசல்கள் இன்று சர்வதேச விதி உருவாக்கத்தை வடிவமைக்கும் சிக்கலான புவி-அரசியலை விளக்குகின்றன. சர்வதேச சட்டக் கொள்கைகளுக்கும் அவற்றின் நடைமுறைக்கும் இடையே விரிவடையும் இடைவெளியுடன் சேர்ந்த நிச்சயமற்ற உலகளாவிய ஒழுங்கு மேம்படுத்தப்பட்ட அரசு திறன் தேவைப்படும் பல மையவாதத்திற்கு வழிவகுக்கலாம். விரிவான உள்நாட்டு ஒழுங்குமுறை சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்ளும் அதே வேளையில் பலதரப்பு, பன்முக மற்றும் இருதரப்பு மன்றங்களில் ஒரே நேரத்தில் ஈடுபட தொழில்நுட்ப திறன்களை கட்டியெழுப்பாவிட்டால் உலகளாவிய ஆளுகையில் தனது மிகவும் போற்றப்படும் நிறுவன சுயாட்சியை தக்க வைத்துக்கொள்ள இந்தியா போராடும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
