← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · September 2025 (16-30)
The Supreme Court's April 2025 judgment prescribing timelines for Governors and the President to act on State Bills has triggered a Presidential reference seeking clarity on constitutional interpretation. The controversy reflects deeper tensions in India's federal structure, where the Governor's office—meant to be a nominal head—has become increasingly politicized, creating friction with popularly elected State governments and raising fundamental questions about federal autonomy and democratic accountability.
Article 200 provisions: When a State Bill is presented, the Governor may (a) give assent, (b) withhold assent, (c) return for reconsideration, or (d) reserve for Presidential consideration—without specified timelines.
Supreme Court intervention: The April 2025 judgment mandated three-month timelines for Governors and President to act, holding that delays beyond this would be subject to judicial review.
Constitutional ambiguity: Article 163(2) states the Governor's decision on discretionary matters shall be final and cannot be questioned, creating interpretative challenges.
Pattern of delays: Opposition-ruled States argue Governors selectively delay assent or reserve Bills against ministerial advice, disrespecting popular mandate and undermining federalism.
Implement timeline recommendations: Follow Sarkaria Commission (1987) suggestion of six months maximum for Presidential decisions and Punchhi Commission (2010) recommendation of six months for Governors.
Restrict discretionary powers: As established in Shamsher Singh case (1974), Governors should act on ministerial advice except in rare cases of patent unconstitutionality.
Judicial oversight: Supreme Court's interpretation that Article 200 uses 'Governor shall' indicates mandatory duty, not discretion—justifying judicial review of unreasonable delays.
Depoliticize appointments: Address the underlying issue of gubernatorial politicization through transparent appointment processes and clear accountability mechanisms.
Balance federal respect: While maintaining nominal State executive head, ensure the office doesn't undermine powers of elected governments—federalism being a basic constitutional feature.
The Governor-State Legislature relationship requires recalibration to uphold federalism. While political resolution within constitutional framework is ideal, judicial intervention becomes necessary when deliberate delays subvert democratic mandates. Implementing prescribed timelines and restricting discretion to exceptional circumstances will strengthen India's federal structure and democratic principles.
மாநில மசோதாக்கள் மீது செயல்பட ஆளுநர்கள் மற்றும் குடியரசுத் தலைவருக்கு காலக்கெடுவை பரிந்துரைக்கும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஏப்ரல் 2025 தீர்ப்பு, அரசியலமைப்பு விளக்கத்தில் தெளிவை கோரும் குடியரசுத் தலைவர் குறிப்பை தூண்டியுள்ளது. இந்த சர்ச்சை இந்தியாவின் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பில் ஆழமான பதற்றங்களை பிரதிபலிக்கிறது, அங்கு பெயரளவு தலைவராக இருக்க வேண்டிய ஆளுநர் அலுவலகம் அதிகரித்து அரசியல்மயமாகி, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநில அரசுகளுடன் உராய்வை உருவாக்கி, கூட்டாட்சி சுயாட்சி மற்றும் ஜனநாயக பொறுப்புக்கூறல் பற்றிய அடிப்படை கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
பிரிவு 200 விதிகள்: மாநில மசோதா சமர்ப்பிக்கப்படும்போது, ஆளுநர் (அ) ஒப்புதல் அளிக்கலாம், (ஆ) ஒப்புதலை நிறுத்தலாம், (இ) மறுபரிசீலனைக்கு திருப்பலாம், அல்லது (ஈ) குடியரசுத் தலைவர் பரிசீலனைக்கு ஒதுக்கலாம்—குறிப்பிட்ட காலக்கெடுக்கள் இல்லாமல்.
உச்ச நீதிமன்ற தலையீடு: ஏப்ரல் 2025 தீர்ப்பு ஆளுநர்கள் மற்றும் குடியரசுத் தலைவருக்கு செயல்பட மூன்று மாத காலக்கெடுக்களை கட்டாயப்படுத்தியது, இதற்கு அப்பால் தாமதங்கள் நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டவை என்று தீர்ப்பளித்தது.
அரசியலமைப்பு தெளிவின்மை: பிரிவு 163(2) விருப்ப விஷயங்களில் ஆளுநரின் முடிவு இறுதியானது மற்றும் கேள்விக்குட்படுத்த முடியாது என்று கூறுகிறது, விளக்க சவால்களை உருவாக்குகிறது.
தாமதங்களின் முறை: எதிர்க்கட்சி ஆளும் மாநிலங்கள் ஆளுநர்கள் அமைச்சரவை ஆலோசனைக்கு எதிராக தேர்ந்தெடுத்து ஒப்புதலை தாமதப்படுத்துகிறார்கள் அல்லது மசோதாக்களை ஒதுக்குகிறார்கள் என்று வாதிடுகின்றனர், மக்கள் ஆணையை அவமதிக்கிறது மற்றும் கூட்டாட்சியை குறைமதிப்பிறக்கிறது.
காலக்கெடு பரிந்துரைகளை செயல்படுத்துதல்: சர்காரியா ஆணையம் (1987) குடியரசுத் தலைவர் முடிவுகளுக்கு அதிகபட்சம் ஆறு மாதங்கள் மற்றும் பஞ்சி ஆணையம் (2010) ஆளுநர்களுக்கு ஆறு மாதங்கள் பரிந்துரையை பின்பற்றுதல்.
விருப்ப அதிகாரங்களை கட்டுப்படுத்துதல்: ஷம்ஷேர் சிங் வழக்கு (1974) நிறுவியபடி, அரசியலமைப்பு மீறலின் அரிதான சந்தர்ப்பங்களைத் தவிர ஆளுநர்கள் அமைச்சரவை ஆலோசனையின்படி செயல்பட வேண்டும்.
நீதித்துறை மேற்பார்வை: பிரிவு 200 'ஆளுநர் செய்ய வேண்டும்' என்று பயன்படுத்துவது கட்டாய கடமையை குறிக்கிறது, விருப்பம் அல்ல என்ற உச்ச நீதிமன்ற விளக்கம்—நியாயமற்ற தாமதங்களின் நீதித்துறை மறுஆய்வை நியாயப்படுத்துகிறது.
நியமனங்களை அரசியலற்றதாக்குதல்: வெளிப்படையான நியமன செயல்முறைகள் மற்றும் தெளிவான பொறுப்புக்கூறல் வழிமுறைகள் மூலம் ஆளுநர் அரசியல்மயமாக்கலின் அடிப்படை பிரச்சினையை தீர்த்தல்.
கூட்டாட்சி மரியாதையை சமநிலைப்படுத்துதல்: பெயரளவு மாநில நிர்வாக தலைவரை பராமரிக்கும்போது, அலுவலகம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளின் அதிகாரங்களை குறைமதிப்பிறக்காமல் உறுதிசெய்தல்—கூட்டாட்சி அடிப்படை அரசியலமைப்பு அம்சமாக இருப்பதால்.
ஆளுநர்-மாநில சட்டமன்ற உறவு கூட்டாட்சியை நிலைநிறுத்த மறுஅளவீடு தேவைப்படுகிறது. அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பிற்குள் அரசியல் தீர்வு சிறந்ததாக இருந்தாலும், வேண்டுமென்றே தாமதங்கள் ஜனநாயக ஆணைகளை தகர்க்கும்போது நீதித்துறை தலையீடு அவசியமாகிறது. பரிந்துரைக்கப்பட்ட காலக்கெடுக்களை செயல்படுத்துவதும் விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளுக்கு விருப்பத்தை கட்டுப்படுத்துவதும் இந்தியாவின் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பையும் ஜனநாயக கொள்கைகளையும் வலுப்படுத்தும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
