← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · January 2026 (16-31)
Every democracy must periodically redraw its electoral map to reflect population change. In India, this process is known as delimitation. The next delimitation exercise due after Census 2027 will be the most consequential redrawing of political power since Independence, redefining how seats are distributed in the Lok Sabha and how India understands fairness, federalism, and regional balance. The Constitution required delimitation after every Census, but this principle has been suspended for nearly half a century. Inter-State distribution of Lok Sabha seats has remained unchanged since 1976, frozen at 1971 Census figures so that States would not be penalised for controlling population growth. The 84th Amendment in 2001 specified that redistribution would remain suspended until the first census taken after 2026, which effectively expires with Census 2027.
At present, representation still rests on an India of 548 million people from 1971, not today's 1.47 billion reality, creating massive disparities in constituency sizes and voter representation across States.
In the 1970s, fertility rates across States were similar, but today they have sharply diverged, with southern and western States achieving below-replacement fertility through investments in education, health, and women's empowerment.
According to delimitation projections, if seats were allocated purely by population in an expanded Lok Sabha of approximately 888 members, Uttar Pradesh would rise from 80 to 151 seats and Bihar from 40 to 82 seats.
Tamil Nadu would have 53 seats from 39 and Kerala 23 from 20, but their share in total Lok Sabha strength would fall from 7.2% to 6.0% and 3.7% to 2.6% respectively as northern States gain disproportionately.
This creates a moral paradox: for 50 years India urged States to implement population control, and those who succeeded now stand to lose representation, effectively being punished for good governance.
Union Home Minister stated in 2025 that not even one seat will be reduced for any southern State, but this promise cannot offset imbalance if northern States gain massively or may require suspending constitutionally mandated redistribution altogether.
Even if southern States retain current seat numbers in an expanded House, their influence diminishes significantly since Parliament functions on absolute numbers, not proportions in coalition formation.
When the combined strength of Uttar Pradesh and Bihar rises to over a quarter of the House, bargaining power of other regions inevitably declines despite technical promise-keeping.
Delimitation is time-consuming with India's four previous Commissions taking between three and five-and-a-half years, making completion before 2031-32 seemingly impossible even if Census 2027 data is published in 2028.
The next Commission would probably reallocate seats among States for the first time since 1976, redraw all constituencies, and create reserved constituencies for women's 33% quota simultaneously.
First option involves extending the current freeze beyond 2026, delaying redistribution until fertility rates converge, but this risks constitutional challenge under Article 14 as unequal representation undermines equal suffrage.
Second option proposes expanding Lok Sabha from 543 to 750 or 888 seats ensuring no State loses seats, though proportional distribution means larger States still get bigger shares leaving southern concerns unaddressed.
Third option adopts a weighted formula with 80% weight for population and 20% for development indicators such as literacy, health, or sustained fertility control, rewarding governance outcomes analogous to Finance Commission devolution.
Fourth option suggests strengthening Rajya Sabha as genuinely federal chamber by restoring domicile requirements and adopting tiered representation with largest States getting 15 seats, medium States 10 seats, and smallest States 5 seats.
Fifth option proposes bifurcating Uttar Pradesh into three or four States to neutralise excessive weight, making this a federalism solution rather than just administrative reorganisation.
Delimitation will reshape coalition politics fundamentally and redistribute political voice for decades. The Delimitation Commission should include experts in demography, constitutional law, and federal studies with meaningful State representation, ensuring transparency and extensive public hearings. Beyond formulas, procedure matters significantly. Done well, delimitation can reaffirm India's unity and modernise representation; done poorly, driven by political arithmetic alone, it can deepen distrust and injure the federal spirit. The Census will measure India's population; delimitation will measure its democracy. If guided by transparency, empathy, and shared justice, this exercise can renew faith in federalism and democratic principles.
ஒவ்வொரு ஜனநாயகமும் மக்கள்தொகை மாற்றத்தை பிரதிபலிக்க அவ்வப்போது தனது தேர்தல் வரைபடத்தை மறுவரைய வேண்டும். இந்தியாவில், இந்த செயல்முறை தொகுதி மறுவரையறை என்று அறியப்படுகிறது. மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு 2027-க்குப் பிறகு நடைபெற வேண்டிய அடுத்த தொகுதி மறுவரையறை பயிற்சி சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் அரசியல் அதிகாரத்தின் மிக முக்கியமான மறுவரைவாக இருக்கும், மக்களவையில் இருக்கைகள் எவ்வாறு விநியோகிக்கப்படுகின்றன என்பதையும் நியாயம், கூட்டாட்சி மற்றும் பிராந்திய சமநிலையை இந்தியா எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறது என்பதையும் மறுவரையறை செய்யும். ஒவ்வொரு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புக்குப் பிறகும் தொகுதி மறுவரையறை தேவை என்று அரசியலமைப்பு தேவைப்படுத்தியது, ஆனால் இந்த கொள்கை கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. மக்களவை இருக்கைகளின் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான விநியோகம் 1976 முதல் மாறாமல் உள்ளது, 1971 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு எண்களில் உறைந்துள்ளது, இதனால் மக்கள்தொகை வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்தியதற்காக மாநிலங்கள் தண்டிக்கப்படாது. 2001-ல் 84-வது திருத்தம் 2026-க்குப் பிறகு எடுக்கப்படும் முதல் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு வரை மறுபகிர்வு நிறுத்தி வைக்கப்படும் என்று குறிப்பிட்டது, இது மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு 2027-உடன் திறம்பட காலாவதியாகிறது.
தற்போது, பிரதிநிதித்துவம் இன்னும் 1971-ன் 548 மில்லியன் மக்கள்தொகை கொண்ட இந்தியாவில் தங்கியுள்ளது, இன்றைய 1.47 பில்லியன் உண்மை நிலை அல்ல, மாநிலங்கள் முழுவதும் தொகுதி அளவுகள் மற்றும் வாக்காளர் பிரதிநிதித்துவத்தில் பாரிய ஏற்றத்தாழ்வுகளை உருவாக்குகிறது.
1970களில், மாநிலங்கள் முழுவதும் கருவுறுதல் விகிதங்கள் ஒத்திருந்தன, ஆனால் இன்று அவை கடுமையாக வேறுபட்டுள்ளன, தெற்கு மற்றும் மேற்கு மாநிலங்கள் கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் பெண்கள் அதிகாரமளிப்பில் முதலீடுகள் மூலம் மாற்று-கீழ் கருவுறுதலை அடைந்துள்ளன.
தொகுதி மறுவரையறை கணிப்புகளின்படி, சுமார் 888 உறுப்பினர்கள் கொண்ட விரிவாக்கப்பட்ட மக்களவையில் மக்கள்தொகையின் அடிப்படையில் மட்டும் இருக்கைகள் ஒதுக்கப்பட்டால், உத்திரப்பிரதேசம் 80-லிருந்து 151 இருக்கைகளாகவும் பீகார் 40-லிருந்து 82 இருக்கைகளாகவும் உயரும்.
தமிழ்நாடு 39-லிருந்து 53 இருக்கைகளையும் கேரளா 20-லிருந்து 23 இருக்கைகளையும் கொண்டிருக்கும், ஆனால் வடக்கு மாநிலங்கள் விகிதாச்சாரமின்றி அதிகரிக்கும்போது மொத்த மக்களவை பலத்தில் அவர்களின் பங்கு முறையே 7.2%-லிருந்து 6.0%-ஆகவும் 3.7%-லிருந்து 2.6%-ஆகவும் குறையும்.
இது ஒரு தார்மீக முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது: 50 ஆண்டுகளாக இந்தியா மாநிலங்களை மக்கள்தொகை கட்டுப்பாட்டை செயல்படுத்த வலியுறுத்தியது, வெற்றி பெற்றவர்கள் இப்போது பிரதிநிதித்துவத்தை இழக்க நிற்கிறார்கள், நல்ல ஆட்சிக்காக திறம்பட தண்டிக்கப்படுகிறார்கள்.
மத்திய உள்துறை அமைச்சர் 2025-ல் எந்த தெற்கு மாநிலத்திற்கும் ஒரு இருக்கை கூட குறைக்கப்படாது என்று கூறினார், ஆனால் வடக்கு மாநிலங்கள் பெரிதும் அதிகரித்தால் இந்த வாக்குறுதி சமநிலையின்மையை ஈடுகட்ட முடியாது அல்லது அரசியலமைப்பு ரீதியாக கட்டாயமான மறுபகிர்வை முழுவதுமாக நிறுத்தி வைக்க தேவைப்படலாம்.
விரிவாக்கப்பட்ட சபையில் தெற்கு மாநிலங்கள் தற்போதைய இருக்கை எண்களை தக்க வைத்துக்கொண்டாலும், கூட்டணி அமைப்பில் நாடாளுமன்றம் விகிதங்களில் அல்ல, முழுமையான எண்களில் செயல்படுவதால் அவர்களின் செல்வாக்கு கணிசமாக குறைகிறது.
உத்திரப்பிரதேசம் மற்றும் பீகாரின் ஒருங்கிணைந்த பலம் சபையின் கால் பகுதிக்கு மேல் உயரும்போது, தொழில்நுட்ப வாக்குறுதி காப்பாற்றப்பட்டாலும் மற்ற பிராந்தியங்களின் பேரம் பேசும் சக்தி தவிர்க்க முடியாமல் குறைகிறது.
தொகுதி மறுவரையறை நேரம் எடுக்கும், இந்தியாவின் நான்கு முந்தைய ஆணையங்கள் மூன்று முதல் ஐந்தரை ஆண்டுகள் எடுத்தன, மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு 2027 தரவு 2028-ல் வெளியிடப்பட்டாலும் 2031-32-க்கு முன் முடிப்பது சாத்தியமற்றதாக தோன்றுகிறது.
அடுத்த ஆணையம் 1976-க்குப் பின்னர் முதல் முறையாக மாநிலங்களிடையே இருக்கைகளை மறுஒதுக்கீடு செய்யும், அனைத்து தொகுதிகளையும் மறுவரையும், பெண்களின் 33% ஒதுக்கீட்டிற்கான ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதிகளை ஒரே நேரத்தில் உருவாக்கும்.
முதல் விருப்பம் 2026-க்கு அப்பால் தற்போதைய உறைநிலையை நீட்டிப்பதை உள்ளடக்குகிறது, கருவுறுதல் விகிதங்கள் ஒன்றிணையும் வரை மறுபகிர்வை தாமதப்படுத்துகிறது, ஆனால் சமமற்ற பிரதிநிதித்துவம் சம வாக்குரிமையை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துவதால் சட்டப்பிரிவு 14-ன் கீழ் அரசியலமைப்பு சவாலை எதிர்கொள்ளும் அபாயம் உள்ளது.
இரண்டாவது விருப்பம் எந்த மாநிலமும் இருக்கைகளை இழக்காமல் இருக்க மக்களவையை 543-லிருந்து 750 அல்லது 888 இருக்கைகளாக விரிவாக்க முன்மொழிகிறது, விகிதாசார விநியோகம் பெரிய மாநிலங்கள் இன்னும் பெரிய பங்குகளைப் பெறுவதால் தெற்கு கவலைகள் தீர்க்கப்படாமல் விடுகின்றன.
மூன்றாவது விருப்பம் மக்கள்தொகைக்கு 80% எடையும் எழுத்தறிவு, சுகாதாரம் அல்லது நிலையான கருவுறுதல் கட்டுப்பாடு போன்ற வளர்ச்சி குறிகாட்டிகளுக்கு 20% எடையும் கொண்ட எடைப்படுத்தப்பட்ட சூத்திரத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது, நிதி ஆயோக் பணப்பகிர்வுக்கு ஒப்பான ஆளுகை விளைவுகளுக்கு வெகுமதி அளிக்கிறது.
நான்காவது விருப்பம் குடியிருப்பு தேவைகளை மீட்டெடுத்து பெரிய மாநிலங்களுக்கு 15 இருக்கைகள், நடுத்தர மாநிலங்களுக்கு 10 இருக்கைகள், சிறிய மாநிலங்களுக்கு 5 இருக்கைகள் என்ற அடுக்கு பிரதிநிதித்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் மாநிலங்களவையை உண்மையான கூட்டாட்சி அறையாக வலுப்படுத்த பரிந்துரைக்கிறது.
ஐந்தாவது விருப்பம் அதிகப்படியான எடையை நடுநிலைப்படுத்த உத்திரப்பிரதேசத்தை மூன்று அல்லது நான்கு மாநிலங்களாக பிரிக்க முன்மொழிகிறது, இது வெறும் நிர்வாக மறுசீரமைப்பை விட கூட்டாட்சி தீர்வாக ஆக்குகிறது.
தொகுதி மறுவரையறை கூட்டணி அரசியலை அடிப்படையில் மறுவடிவமைக்கும் மற்றும் பல தசாப்தங்களுக்கு அரசியல் குரலை மறுபகிர்வு செய்யும். தொகுதி மறுவரையறை ஆணையம் மக்கள்தொகையியல், அரசியலமைப்பு சட்டம் மற்றும் கூட்டாட்சி ஆய்வுகளில் நிபுணர்களை அர்த்தமுள்ள மாநில பிரதிநிதித்துவத்துடன் சேர்க்க வேண்டும், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் விரிவான பொதுக்கேட்புகளை உறுதி செய்ய வேண்டும். சூத்திரங்களுக்கு அப்பால், நடைமுறை கணிசமாக முக்கியமானது. நன்றாக செய்யப்பட்டால், தொகுதி மறுவரையறை இந்தியாவின் ஒற்றுமையை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தி பிரதிநிதித்துவத்தை நவீனமயமாக்கலாம்; மோசமாக செய்யப்பட்டால், அரசியல் எண்கணிதத்தால் மட்டுமே இயக்கப்பட்டால், அது அவநம்பிக்கையை ஆழப்படுத்தி கூட்டாட்சி உணர்வை காயப்படுத்தலாம். மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு இந்தியாவின் மக்கள்தொகையை அளவிடும்; தொகுதி மறுவரையறை அதன் ஜனநாயகத்தை அளவிடும். வெளிப்படைத்தன்மை, பச்சாத்தாபம் மற்றும் பகிரப்பட்ட நீதியால் வழிநடத்தப்பட்டால், இந்த பயிற்சி கூட்டாட்சி மற்றும் ஜனநாயக கொள்கைகளில் நம்பிக்கையை புதுப்பிக்க முடியும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
