Article 326 of the Constitution granted the right to vote to every adult citizen, regardless of gender, caste, religion, education or property. India began with universal adult suffrage instead of arriving at it in stages.
The contrast with the older democracies is the point of the provision. Reflecting the belief, argued by thinkers such as J.S. Mill, that the vote should be reserved for the enlightened, the United Kingdom first restricted the franchise to male property owners.
Universal male suffrage came to Britain only in 1918, and women were given the vote a decade later in 1928.
In the United States the 15th Amendment extended the vote to African Americans in 1870 and the 19th Amendment to women in 1920, yet poll taxes and literacy tests continued to keep many away for decades afterwards.
India's choice of immediate and universal inclusion secured democratic equality from the outset and bypassed the long and often violent struggles fought elsewhere for the same thing.
That commitment was reinforced by the courts. Kesavananda Bharati v. State of Kerala (1973) established democracy as part of the basic structure doctrine, so a democratic republic is not something an amendment can bargain away.
The promise was made to work through two statutes. The Representation of the People Act, 1950 governs the preparation and revision of electoral rolls, while the 1951 Act regulates the conduct of elections, candidature and electoral offences.
Administration had to catch up with the principle. The first Chief Election Commissioner, Sukumar Sen, faced with enrolling 173 million largely illiterate voters, introduced election symbols, turning a logistical obstacle into the device that made the vote usable.
Statutory, Constitutional or Fundamental: What the Courts Have Held
The classification is not a label. Whether the right to vote is statutory, constitutional or fundamental decides how easily it can be changed, how it is enforced and the level of legal protection it carries.
B.R. Ambedkar and K.T. Shah proposed placing it among the fundamental rights. The Constituent Assembly's Advisory Committee rejected the proposal, so the vote sits outside Part III of the Constitution.
A Constitution Bench of the Supreme Court in Kuldip Nayar v. Union of India (2006) held that the right to elect is a statutory right under Section 62 of the Representation of the People Act, 1951, and not a fundamental or a constitutional right.
A two judge Bench in Rajbala v. State of Haryana (2015) described the right to vote as a constitutional right, but the ruling of the larger Bench prevails, so that description does not displace Kuldip Nayar.
In Anoop Baranwal v. Union of India (2023) the Court declined to pronounce on the question at all, noting that the five judge Bench in Kuldip Nayar had already settled it.
In his dissent in that case Justice Ajay Rastogi held that the right to vote is an expression of Article 19(1)(a) and reflects the essence of Article 21. It remains a minority opinion, so the right to elect continues to be recognised as statutory.
Even so, the courts treat the vote as inseparable from democracy, reasoning that it is what lets a citizen shape governance, which makes it a democratic imperative rather than an ordinary statutory entitlement.
Why the Accuracy of the Roll Is the Real Test
Free and fair elections rest on an accurate roll prepared under the 1950 Act. Mass omissions, ineligible inclusions, duplicates and incorrect entries all undermine the principle of one person, one vote.
The damage takes three forms: impersonation where a name should not be there, disenfranchisement where a name is missing, and dilution of the value of a vote. Each of them distorts the mandate.
Section 21 of the 1950 Act empowers the Election Commission to prepare and revise the rolls, which is the statutory source of every revision exercise.
Section 19 sets who is entitled to be on the roll: a citizen aged 18 or above, ordinarily resident in the constituency and not otherwise disqualified.
The phrase ordinarily resident carries weight of its own. It implies a genuine and continuous presence, not a temporary stay, so the test is where a person actually lives rather than which address they hold.
Courts have consistently held that only substantial and systemic errors which demonstrably materially affected the outcome can compromise the sanctity of a roll. Minor mistakes or an isolated case of exclusion are not enough.
The Commission draws its authority from Article 324, which gives it the superintendence, direction and control of elections, and preparing an accurate roll is the first duty under that power.
How the Commission itself must work is set by the 2023 Act on the appointment, conditions of service and term of office of the Chief Election Commissioner and the other Election Commissioners. Section 17 requires its business to be conducted in accordance with the Act.
Section 18 provides that its procedure and allocation of business may be regulated by unanimous decision, that business is to be transacted unanimously as far as possible, and that where the Chief Election Commissioner and the others differ the matter is decided by majority.
The right to seek inclusion in or to object to a roll is conferred on the individual and not on any organisation. In Lakshmi Charan Sen v. A.K.M. Hassan Uzzaman (1985) the Court observed that in a largely illiterate and politically unaware electorate, others should help ensure that the eligible are included and the ineligible removed.
The Goa Deletions, and the Case for Elevating the Right
A published investigation reported that 97 eligible voters in Goa were dropped from the roll, not through fraud but because the architecture of the centralised ECINet software denied Electoral Registration Officers the authority to reverse an erroneous deletion.
What makes the episode serious is what followed. The officers reportedly flagged the anomalies to the Commission by email and the entries were still not restored, so this was a systemic failure written into the design, compounded by administrative inertia, and not the isolated clerical error the courts have historically forgiven.
The consequence reaches past the ballot. Several State schemes use the electoral roll to establish eligibility, among them the Goa Mediclaim Scheme, which is available only to voters of the State.
That scheme covers super speciality treatment not available in government hospitals, including dialysis, angioplasty, open heart surgery, transplants, chemotherapy and cochlear implants, so a deletion from the roll can also mean the loss of treatment.
The same investigation reported a rift inside the three member Commission, with two Election Commissioners recording 14 objections over 10 months against the Chief Election Commissioner over alleged unilateral changes to rules, voter additions and deletions and centralised data access without the full Commission's approval.
This is why the demand to raise the right to vote from a statutory guarantee to a fundamental one has fresh urgency. A statutory right is one that Parliament can dilute at will, which leaves the citizen with the Commission's own internal correction mechanism as the practical remedy.
Many scholars argue the right cannot be merely statutory because it flows from Article 326, so any law regulating it must conform to the parameters set by Articles 325 and 326, particularly since free and fair elections and democracy are basic features of the Constitution.
Justice Rastogi's dissent offers the doctrinal ground for a larger Bench to revisit the question the majority in Kuldip Nayar treated as settled.
Elevation would not take away the Commission's power to purify the rolls. It would subject that power to the heightened standard of judicial review reserved for fundamental rights, so that centralising electoral administration is weighed against the citizen's claim to be counted rather than allowed to override it.
இந்தியா முழு வயதுவந்தோர் வாக்குரிமையை அடைந்த விதம்
பாலினம், சாதி, மதம், கல்வி, சொத்து ஆகியவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் ஒவ்வொரு வயது வந்த குடிமகனுக்கும் வாக்குரிமையை அரசியலமைப்பின் பிரிவு 326 வழங்கியது. படிப்படியாக அடையாமல், முழு வயதுவந்தோர் வாக்குரிமையுடனேயே இந்தியா தொடங்கியது.
பழைய ஜனநாயக நாடுகளுடனான வேறுபாடே இவ்விதியின் சிறப்பு. வாக்குரிமை அறிவொளி பெற்றோருக்கே உரியது என்று ஜே.எஸ். மில் போன்ற சிந்தனையாளர்கள் வாதிட்ட நம்பிக்கையை எதிரொலித்து, ஐக்கிய இராச்சியம் முதலில் சொத்துடைய ஆண்களுக்கே வாக்குரிமையை வரையறுத்தது.
ஆண்களுக்கான முழு வாக்குரிமை பிரிட்டனில் 1918 இல்தான் வந்தது; பத்தாண்டுகள் கழித்து 1928 இல் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை தரப்பட்டது.
அமெரிக்காவில் 15 ஆவது திருத்தம் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர்களுக்கு 1870 இலும், 19 ஆவது திருத்தம் பெண்களுக்கு 1920 இலும் வாக்குரிமையை நீட்டித்தன; எனினும் வாக்கு வரியும்எழுத்தறிவுத் தேர்வுகளும் அதன் பிறகும் பல பத்தாண்டுகளுக்குப் பலரைத் தடுத்து வந்தன.
உடனடியான, முழுமையான உள்ளடக்கத்தை இந்தியா தேர்ந்தெடுத்ததால் தொடக்கத்திலிருந்தே ஜனநாயகச் சமத்துவம் உறுதியானது; அதே உரிமைக்காகப் பிற நாடுகளில் நடந்த நீண்ட, பெரும்பாலும் வன்முறையான போராட்டங்கள் இங்கு தவிர்க்கப்பட்டன.
அந்த உறுதிப்பாட்டை நீதிமன்றங்கள் வலுப்படுத்தின. கேசவானந்த பாரதி வழக்கு (1973) ஜனநாயகத்தைஅடிப்படை அமைப்புக் கோட்பாட்டின் ஒரு பகுதியாக நிலைநாட்டியது; எனவே ஜனநாயகக் குடியரசை ஒரு திருத்தத்தால் விட்டுக்கொடுக்க முடியாது.
இரு சட்டங்கள் வழியாக இவ்வாக்குறுதி செயல்படுத்தப்பட்டது. 1950 மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம்வாக்காளர் பட்டியலைத் தயாரித்துத் திருத்துவதை ஆள்கிறது; 1951 சட்டம் தேர்தல் நடத்தை, வேட்புமனு, தேர்தல் குற்றங்களை ஒழுங்குபடுத்துகிறது.
கொள்கையுடன் நிர்வாகமும் இணைய வேண்டியிருந்தது. முதல் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் சுகுமார் சென், பெரும்பாலும் எழுத்தறிவற்ற 17.3 கோடி வாக்காளர்களைப் பதிவு செய்யும் பணியை எதிர்கொண்டு தேர்தல் சின்னங்களை அறிமுகப்படுத்தினார்; நடைமுறைத் தடையை வாக்கைப் பயன்படுத்தக்கூடியதாக்கிய கருவியாக அது மாறியது.
சட்டப்பூர்வமா, அரசியலமைப்புரிமையா, அடிப்படை உரிமையா: நீதிமன்றங்கள் சொன்னது
இந்தப் பிரிவினை வெறும் பெயரல்ல. வாக்குரிமை சட்டப்பூர்வ உரிமையா, அரசியலமைப்பு உரிமையா, அடிப்படை உரிமையா என்பது, அதை எவ்வளவு எளிதாக மாற்றலாம், அது எப்படி அமல்படுத்தப்படும், அதற்கு எந்தச் சட்டப் பாதுகாப்பு உண்டு என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது.
அடிப்படை உரிமைகளுக்குள் அதை வைக்க பி.ஆர். அம்பேத்கரும்கே.டி. ஷாவும் முன்மொழிந்தனர். அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபையின் ஆலோசனைக் குழு அம்முன்மொழிவை நிராகரித்தது; எனவே வாக்குரிமை அரசியலமைப்பின் பகுதி III க்கு வெளியே நிற்கிறது.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் அரசியலமைப்பு அமர்வுகுல்தீப் நய்யார் வழக்கில் (2006), வாக்களிக்கும் உரிமை மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம் 1951 இன் பிரிவு 62 இன் கீழான சட்டப்பூர்வ உரிமையே என்றும், அடிப்படை அல்லது அரசியலமைப்பு உரிமை அல்ல என்றும் தீர்ப்பளித்தது.
ராஜ்பாலா வழக்கில் (2015) இரு நீதிபதிகள் அமர்வு வாக்குரிமையை அரசியலமைப்பு உரிமை என்று குறிப்பிட்டது; ஆனால் பெரிய அமர்வின் தீர்ப்பே செல்லும், எனவே அக்குறிப்பு குல்தீப் நய்யாரை இடம்பெயர்க்காது.
அனூப் பரன்வால் வழக்கில் (2023) இக்கேள்வியில் தீர்ப்பு சொல்ல நீதிமன்றம் மறுத்தது; ஐந்து நீதிபதிகள் அமர்வு குல்தீப் நய்யாரில் ஏற்கெனவே அதைத் தீர்த்துவிட்டதாகக் குறிப்பிட்டது.
அவ்வழக்கில் மாறுபட்ட கருத்து எழுதிய நீதிபதி அஜய் ரஸ்தோகி, வாக்குரிமை பிரிவு 19(1)(a) இன் வெளிப்பாடு என்றும் பிரிவு 21 இன் சாரத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது என்றும் கூறினார். அது சிறுபான்மைக் கருத்தாகவே இருப்பதால், வாக்களிக்கும் உரிமை தொடர்ந்து சட்டப்பூர்வ உரிமையாகவே அங்கீகரிக்கப்படுகிறது.
இருப்பினும், வாக்குரிமையை ஜனநாயகத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாதது என்றே நீதிமன்றங்கள் கருதுகின்றன; ஆட்சியை வடிவமைக்க குடிமகனுக்கு அது வழி தருகிறது என்பதால், அது சாதாரண சட்ட உரிமை அல்ல, ஒரு ஜனநாயகக் கட்டாயம்.
வாக்காளர் பட்டியலின் துல்லியமே உண்மையான சோதனை
சுதந்திரமான, நேர்மையான தேர்தல் நிற்பது 1950 சட்டத்தின் கீழ் தயாரிக்கப்படும் துல்லியமான பட்டியலின் மீதே. மொத்த விடுபடல்கள், தகுதியற்றோர் சேர்க்கை, இரட்டைப் பதிவுகள், தவறான பதிவுகள் அனைத்தும் ஒருவருக்கு ஒரு வாக்கு என்ற கொள்கையைச் சிதைக்கின்றன.
சேதம் மூன்று வடிவங்களில் வருகிறது: பெயர் இருக்கக் கூடாத இடத்தில் ஆள்மாறாட்டம், பெயர் விடுபட்ட இடத்தில் வாக்குரிமை இழப்பு, வாக்கின் மதிப்பில் நீர்த்துப்போதல். ஒவ்வொன்றும் மக்கள் தீர்ப்பைத் திரிக்கிறது.
பட்டியலைத் தயாரிக்கவும் திருத்தவும் தேர்தல் ஆணையத்துக்கு அதிகாரம் தருவது 1950 சட்டத்தின் பிரிவு 21; ஒவ்வொரு திருத்தப் பணிக்கும் சட்ட மூலம் இதுவே.
பட்டியலில் இருக்கத் தகுதியானவர் யார் என்பதை பிரிவு 19 நிர்ணயிக்கிறது: 18 வயதோ அதற்கு மேலோ உள்ள, தொகுதியில் வழக்கமாக வசிக்கும், வேறுவகையில் தகுதி நீக்கப்படாத குடிமகன்.
வழக்கமாக வசித்தல் என்ற சொற்றொடருக்குத் தனி எடை உண்டு. தற்காலிகத் தங்கல் அல்ல, உண்மையான தொடர்ச்சியான இருப்பையே அது குறிக்கிறது; எனவே சோதனை, ஒருவர் வைத்திருக்கும் முகவரி அல்ல, உண்மையில் வாழும் இடம்.
தேர்தல் முடிவை பொருள்படும்படி பாதித்ததாக நிரூபிக்கப்படும் கணிசமான, அமைப்புசார் பிழைகளே ஒரு பட்டியலின் புனிதத்தைக் கெடுக்கும் என்று நீதிமன்றங்கள் தொடர்ந்து கூறியுள்ளன. சிறு தவறோ தனிப்பட்ட ஒரு விலக்கமோ போதாது.
ஆணையம் தன் அதிகாரத்தைப் பெறுவது பிரிவு 324 இலிருந்து; தேர்தல்களின் மேற்பார்வை, வழிநடத்தல், கட்டுப்பாடு அதற்கு அது தருகிறது. அந்த அதிகாரத்தின் கீழ் முதல் கடமை துல்லியமான பட்டியலைத் தயாரிப்பதே.
ஆணையம் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்பதை, தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் மற்றும் பிற தேர்தல் ஆணையர்களின் நியமனம், பணி நிபந்தனைகள், பதவிக்காலம் குறித்த 2023 சட்டம் வகுக்கிறது. அதன் பணிகள் அச்சட்டத்துக்கு இணங்க நடத்தப்பட வேண்டும் என்பது பிரிவு 17.
அதன் நடைமுறையையும் பணிப் பகிர்வையும் ஒருமித்த முடிவால் ஒழுங்குபடுத்தலாம் என்றும், முடிந்தவரை பணிகள் ஒருமித்தே நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும், தலைமைத் தேர்தல் ஆணையரும் பிறரும் வேறுபடும்போது பெரும்பான்மையால் முடிவு செய்யப்படும் என்றும் பிரிவு 18 கூறுகிறது.
பட்டியலில் சேர்க்கக் கோரும், ஆட்சேபிக்கும் உரிமை தனி நபருக்கே வழங்கப்பட்டுள்ளது, எந்த அமைப்புக்கும் அல்ல. லக்ஷ்மி சரண் சென் வழக்கில் (1985), பெரிதும் எழுத்தறிவற்ற, அரசியல் விழிப்பற்ற வாக்காளர் சூழலில், தகுதியானோர் சேர்க்கப்படவும் தகுதியற்றோர் நீக்கப்படவும் பிறர் உதவ வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.
கோவா நீக்கங்களும், உரிமையை உயர்த்தும் வாதமும்
கோவாவில் 97 தகுதியுள்ள வாக்காளர்கள் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட்டதாக ஒரு விசாரணை அறிக்கை தெரிவித்தது; மோசடியால் அல்ல, மையப்படுத்தப்பட்ட ஈசிஐநெட் மென்பொருளின் கட்டமைப்பே தவறான நீக்கத்தை மாற்றும் அதிகாரத்தை வாக்காளர் பதிவு அலுவலர்களுக்கு மறுத்ததால்.
பின் நடந்ததே இதன் தீவிரம். அலுவலர்கள் இப்பிழைகளை மின்னஞ்சல் வழியாக ஆணையத்துக்குத் தெரிவித்தும் பதிவுகள் மீட்கப்படவில்லை; எனவே இது நீதிமன்றங்கள் வழக்கமாக மன்னித்து வந்த தனிப்பட்ட எழுத்துப் பிழை அல்ல, வடிவமைப்பிலேயே எழுதப்பட்ட அமைப்புசார் தோல்வி, நிர்வாகச் சோர்வால் மேலும் மோசமானது.
இதன் விளைவு வாக்குச் சீட்டோடு முடிவதில்லை. பல மாநிலத் திட்டங்கள் தகுதியை நிறுவ வாக்காளர் பட்டியலையே பயன்படுத்துகின்றன; அவற்றுள் ஒன்று கோவா மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டம், அது அம்மாநில வாக்காளர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கிறது.
அரசு மருத்துவமனைகளில் இல்லாத உயர் சிறப்புச் சிகிச்சைகளை அத்திட்டம் உள்ளடக்குகிறது: சிறுநீரகப் பிரித்தெடுப்பு, ஆஞ்சியோபிளாஸ்டி, திறந்த இதய அறுவை சிகிச்சை, உறுப்பு மாற்று, வேதிச் சிகிச்சை, காக்லியர் உள்வைப்பு. எனவே பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்படுவது சிகிச்சை இழப்பாகவும் ஆகலாம்.
மூன்று பேர் கொண்ட ஆணையத்துக்குள் பிளவு இருப்பதையும் அதே அறிக்கை தெரிவித்தது: விதிகளில் ஒருதலைப்பட்ச மாற்றங்கள், வாக்காளர் சேர்க்கை நீக்கங்கள், மையப்படுத்தப்பட்ட தரவு அணுகல் ஆகியவை முழு ஆணையத்தின் ஒப்புதலின்றி நடந்ததாகக் கூறி, இரு தேர்தல் ஆணையர்கள் 10 மாதங்களில் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையருக்கு எதிராக 14 ஆட்சேபனைகளைப் பதிவு செய்தனர்.
வாக்குரிமையைச் சட்டப்பூர்வ உத்தரவாதத்திலிருந்து அடிப்படை உரிமையாக உயர்த்தக் கோரும் வாதத்துக்குப் புதிய அவசரம் வந்திருப்பது இதனாலேயே. சட்டப்பூர்வ உரிமையை நாடாளுமன்றம் விரும்பும்போது நீர்க்கச் செய்யலாம்; அப்போது குடிமகனுக்கு நடைமுறையில் மிஞ்சுவது ஆணையத்தின் உள்ளகத் திருத்த வழிமுறையே.
இவ்வுரிமை பிரிவு 326 இலிருந்து வருவதால் அது வெறும் சட்ட உரிமையாக இருக்க முடியாது என்று பல அறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர்; அதை ஒழுங்குபடுத்தும் எந்தச் சட்டமும் பிரிவுகள் 325, 326 வகுக்கும் அளவுகோல்களுக்கு இணங்க வேண்டும், குறிப்பாக சுதந்திரமான, நேர்மையான தேர்தலும் ஜனநாயகமும் அரசியலமைப்பின் அடிப்படை அம்சங்கள் என்பதால்.
குல்தீப் நய்யாரில் பெரும்பான்மை தீர்ந்துவிட்டதாகக் கருதிய கேள்வியை மறுபரிசீலனை செய்ய ஒரு பெரிய அமர்வுக்குக் கோட்பாட்டு அடிப்படையை ரஸ்தோகியின் மாறுபட்ட கருத்து தருகிறது.
உயர்த்துவது பட்டியலைத் தூய்மைப்படுத்தும் ஆணையத்தின் அதிகாரத்தைப் பறிக்காது. அடிப்படை உரிமைகளுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட உயர்ந்த நீதிபரிசீலனைத் தரத்துக்கு அவ்வதிகாரத்தைக் கொண்டுவரும்; அப்போது தேர்தல் நிர்வாகத்தை மையப்படுத்தும் முயற்சி, எண்ணப்பட வேண்டும் என்ற குடிமகனின் உரிமையை மீறிச் செல்லாமல், அதற்கு எதிராக நிறுத்திச் சீர்தூக்கப்படும்.
Preparing for TNPSC Group 1, 2, 2A or 4?
Daily reading works best with daily practice. ArivArk's bilingual test series gives you scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list - so you always know where you stand.
Vanakkam! 👋 Welcome to ArivArk Academy. Have a question about batches, fees, batch codes or the test schedule? Type it below and send. It opens directly in our WhatsApp chat.
Batch 3 - Admissions Open
Focus TNPSC Group 2/2A Test Series
Batch 3 starts 1 October 2026 - in 3 days
Your last 30 days before the 1 November Prelims, fully planned. Pick one subject alone, or combine General Studies with General English or General Tamil.
Subject
Tests
Questions
General Studies
24
2,400
General English
24
2,400
General Tamil
24
2,400
Very detailed outsource material for every GS topic - useful for all exams
Question paper, answer key and video explanation for every test
30 Days Plan - one test a day, a revision day after every 4 tests
