← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · January 2025 (16-31)
Economic liberalization in India, initiated in 1991, marked a paradigm shift from a state-controlled economy to a market-oriented one. While it accelerated economic growth and global integration, its impact on social justice and marginalized communities has been a subject of intense debate. This essay examines the complex relationship between economic liberalization and social justice in India.
Economic liberalization led to GDP growth averaging 6.8% annually between 1991-2021, creating new employment opportunities and reducing absolute poverty from 45% in 1993 to 22% in 2011.
The services sector boom created a substantial urban middle class, with the IT industry alone employing over 4.5 million people directly and generating $227 billion in revenue by 2022.
Market-driven policies reduced state intervention in welfare programs, leading to reduced public spending on health (1.28% of GDP) and education (3.1% of GDP), significantly below global standards.
Income inequality widened considerably, with the Gini coefficient rising from 0.32 in 1993 to 0.48 in 2021, with the top 10% of India's population holding 77% of total national wealth.
Post-liberalization social justice initiatives included quotas in higher education (2006), MGNREGA (2005), and Right to Education Act (2009), attempting to balance market forces with inclusive development.
Affirmative action policies faced implementation challenges with private sector reluctance to adopt reservation systems despite controlling 85% of formal employment opportunities.
Digital divide emerged as a new dimension of inequality with only 47% internet penetration, excluding vast sections from the digital economy benefits.
Regional disparities intensified with western and southern states attracting 72% of FDI while BIMARU states remained relatively underdeveloped.
Economic liberalization has generated substantial wealth and opportunities but has not automatically ensured social justice. The benefits of growth have been unevenly distributed, necessitating robust policy interventions that combine market efficiency with social equity. The challenge for India remains balancing economic dynamism with inclusive development that reaches all segments of society.
1991ல் தொடங்கப்பட்ட இந்தியாவின் பொருளாதார தாராளமயமாக்கல், அரசு கட்டுப்பாட்டு பொருளாதாரத்திலிருந்து சந்தை சார்ந்த பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு மாற்றத்தை குறித்தது. இது பொருளாதார வளர்ச்சியை துரிதப்படுத்தியதோடு உலகளாவிய ஒருங்கிணைப்பையும் அதிகரித்தது. ஆனால், இதன் தாக்கம் சமூக நீதி மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்கள் மீது என்னவென்பது தீவிர விவாதப் பொருளாக உள்ளது. இந்த கட்டுரை இந்தியாவில் பொருளாதார தாராளமயமாக்கலுக்கும் சமூக நீதிக்கும் இடையேயான சிக்கலான உறவை ஆராய்கிறது.
பொருளாதார தாராளமயமாக்கல் 1991-2021 காலகட்டத்தில் ஆண்டுக்கு சராசரியாக 6.8% ஜிடிபி வளர்ச்சியை உருவாக்கி, புதிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கியதோடு, தனிநபர் வறுமையை 1993ல் 45% இலிருந்து 2011ல் 22% ஆக குறைத்தது.
சேவைத் துறை வளர்ச்சி கணிசமான நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்கத்தை உருவாக்கியது. தகவல் தொழில்நுட்பத் துறை மட்டும் 4.5 மில்லியனுக்கும் அதிகமானோருக்கு நேரடி வேலைவாய்ப்பை வழங்கி, 2022ல் $227 பில்லியன் வருவாயை உருவாக்கியது.
சந்தை சார்ந்த கொள்கைகள் நலத் திட்டங்களில் அரசின் தலையீட்டைக் குறைத்து, சுகாதாரம் (ஜிடிபியில் 1.28%) மற்றும் கல்வி (ஜிடிபியில் 3.1%) மீதான பொது செலவினத்தை குறைத்தது, இது உலகளாவிய தரங்களை விட குறைவாக உள்ளது.
வருமான ஏற்றத்தாழ்வு கணிசமாக அதிகரித்தது, ஜினி குணகம் 1993ல் 0.32லிருந்து 2021ல் 0.48 ஆக உயர்ந்தது, இந்தியாவின் மக்கள்தொகையில் மேல் 10% மக்கள் மொத்த தேசிய செல்வத்தில் 77% வைத்திருக்கின்றனர்.
தாராளமயமாக்கலுக்குப் பின் சமூக நீதி முன்முயற்சிகளில் உயர்கல்வியில் இடஒதுக்கீடு (2006), MGNREGA (2005), மற்றும் கல்வி உரிமைச் சட்டம் (2009) ஆகியவை அடங்கும், இவை சந்தை சக்திகளுடன் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை சமநிலைப்படுத்த முயன்றன.
சாதக நடவடிகைக் கொள்கைகள் அமலாக்க சவால்களை எதிர்கொண்டன, முறைசார்ந்த வேலைவாய்ப்புகளில் 85% கட்டுப்படுத்தும் தனியார் துறை இடஒதுக்கீடு முறைகளை ஏற்க தயங்கியது.
டிஜிட்டல் பிளவு சமத்துவமின்மையின் புதிய பரிமாணமாக உருவெடுத்தது, வெறும் 47% இணைய ஊடுருவலுடன், டிஜிட்டல் பொருளாதார நன்மைகளிலிருந்து பெரும் பிரிவினர் விலக்கப்பட்டனர்.
பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் தீவிரமடைந்தன, மேற்கு மற்றும் தெற்கு மாநிலங்கள் அந்நிய நேரடி முதலீட்டில் 72% ஈர்த்தபோது, BIMARU மாநிலங்கள் ஒப்பீட்டளவில் வளர்ச்சி குன்றியதாகவே இருந்தன.
பொருளாதார தாராளமயமாக்கல் கணிசமான செல்வத்தையும் வாய்ப்புகளையும் உருவாக்கியுள்ளது, ஆனால் தானாகவே சமூக நீதியை உறுதிப்படுத்தவில்லை. வளர்ச்சியின் நன்மைகள் சீரற்ற முறையில் பகிரப்பட்டுள்ளன, சந்தை திறனுடன் சமூக சமத்துவத்தை இணைக்கும் வலுவான கொள்கை தலையீடுகளை தேவைப்படுத்துகிறது. சமூகத்தின் அனைத்துப் பிரிவினரையும் சென்றடையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியுடன் பொருளாதார வீரியத்தை சமநிலைப்படுத்துவது இந்தியாவுக்கு சவாலாக தொடர்கிறது.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
