← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · April 2025 (1-15)
The Katchatheevu island dispute has remained a persistent point of contention in India-Sri Lanka relations, with significant humanitarian implications for Tamil Nadu's fishing communities. Since the 1974 agreement ceded the strategically located island to Sri Lanka, the issue has become increasingly complex, entangled with questions of territorial sovereignty, traditional fishing rights, maritime boundaries, and the livelihood security of thousands of fishermen. The continuing arrests of Tamil Nadu fishermen by the Sri Lankan Navy and the confiscation of their boats have created a humanitarian crisis that demands comprehensive solutions beyond political rhetoric.
The 1974 Indo-Sri Lankan Agreement transferred sovereignty of Katchatheevu to Sri Lanka, with India relinquishing its claim despite opposition from political leaders in Tamil Nadu.
Historically, Tamil fishermen had enjoyed traditional fishing rights in these waters, but the 1976 maritime boundary agreement further restricted access, effectively barring Indian fishermen from Katchatheevu waters.
The Tamil Nadu Assembly has passed multiple resolutions demanding the retrieval of Katchatheevu, including those in 1974, 1991, 2013, and 2014, reflecting cross-party consensus on the issue's importance.
The Supreme Court's position that ceding territory requires a constitutional amendment has complicated the legal perspective, creating confusion about the validity of the original agreement.
In 2024 alone, 530 fishermen were arrested by the Sri Lankan Navy, often facing maximum prison sentences or hefty fines that devastate their economic security.
The confiscation of fishing vessels represents not just short-term detention but long-term deprivation of livelihood assets, as many boats are never returned despite diplomatic interventions.
The declining fish stocks in Indian waters has compelled fishermen to venture into contested territories, creating a cycle of arrests and economic hardship.
The issue has psychological impacts on fishing communities, creating fear and uncertainty that affects their daily operations and long-term planning.
The issue has become increasingly politicized, with parties trading accusations about historical responsibility for ceding the island.
Despite claims and counterclaims, successive governments at both state and central levels have failed to achieve a lasting resolution, suggesting structural rather than merely political impediments.
The central government's response has been criticized as inadequate, with critics arguing that Tamil Nadu fishermen's concerns receive insufficient priority in national diplomatic considerations.
Cross-border fishermen talks have been attempted but have yielded limited results due to fundamental disagreements about access rights and territorial claims.
Addressing the Katchatheevu dispute requires moving beyond political blame games to practical solutions that protect fishermen's livelihoods while respecting international agreements. A multifaceted approach is needed, including establishing a joint maritime management zone, implementing licensing systems for limited access, providing alternative livelihood options, modernizing the Tamil Nadu fishing fleet for deep-sea fishing, and strengthening diplomatic channels dedicated to fishermen's issues. Whatever the ultimate territorial resolution, the immediate humanitarian concern of protecting vulnerable fishing communities must remain paramount in policy considerations.
கச்சத்தீவு தீவு சர்ச்சை இந்தியா-இலங்கை உறவுகளில் தொடர்ந்து சர்ச்சைக்குரிய புள்ளியாக உள்ளது, இது தமிழ்நாட்டின் மீனவ சமூகங்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்க மனிதாபிமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது. 1974 ஒப்பந்தம் உத்திசார்ந்த இடத்தில் அமைந்துள்ள தீவை இலங்கைக்கு விட்டுக்கொடுத்ததில் இருந்து, இந்த பிரச்சினை நிலப்பரப்பு இறையாண்மை, பாரம்பரிய மீன்பிடி உரிமைகள், கடல் எல்லைகள், மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான மீனவர்களின் வாழ்வாதார பாதுகாப்பு போன்ற கேள்விகளுடன் சிக்கலானதாக மாறியுள்ளது. இலங்கை கடற்படையால் தமிழக மீனவர்கள் தொடர்ந்து கைது செய்யப்படுவதும், அவர்களின் படகுகள் பறிமுதல் செய்யப்படுவதும் அரசியல் வாக்குவாதங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட விரிவான தீர்வுகளை கோரும் மனிதாபிமான நெருக்கடியை உருவாக்கியுள்ளது.
1974 இந்தியா-இலங்கை ஒப்பந்தம் கச்சத்தீவின் இறையாண்மையை இலங்கைக்கு மாற்றியது, தமிழ்நாட்டின் அரசியல் தலைவர்களின் எதிர்ப்பு இருந்தபோதிலும் இந்தியா தனது உரிமைகோரலை கைவிட்டது.
வரலாற்று ரீதியாக, தமிழ் மீனவர்கள் இந்த தண்ணீர்களில் பாரம்பரிய மீன்பிடி உரிமைகளை அனுபவித்து வந்தனர், ஆனால் 1976 கடல் எல்லை ஒப்பந்தம் அணுகலை மேலும் கட்டுப்படுத்தியது, கச்சத்தீவு நீர்களில் இந்திய மீனவர்களை திறம்பட தடை செய்தது.
தமிழ்நாடு சட்டசபை கச்சத்தீவை மீட்டெடுக்க கோரி 1974, 1991, 2013, மற்றும் 2014 உள்ளிட்ட பல தீர்மானங்களை நிறைவேற்றியுள்ளது, இது பிரச்சினையின் முக்கியத்துவத்தில் கட்சிகளுக்கு இடையேயான ஒருமித்த கருத்தை பிரதிபலிக்கிறது.
நிலப்பரப்பை விட்டுக்கொடுப்பதற்கு அரசியலமைப்பு திருத்தம் தேவை என்ற உச்ச நீதிமன்றத்தின் நிலைப்பாடு சட்ட முன்னோக்கை சிக்கலாக்கியுள்ளது, அசல் ஒப்பந்தத்தின் செல்லுபடி தன்மை குறித்து குழப்பத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
2024-ல் மட்டும், 530 மீனவர்கள் இலங்கை கடற்படையால் கைது செய்யப்பட்டனர், அவர்கள் பெரும்பாலும் அதிகபட்ச சிறைத்தண்டனை அல்லது அவர்களின் பொருளாதார பாதுகாப்பை சீரழிக்கும் கனமான அபராதங்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.
மீன்பிடி படகுகளை பறிமுதல் செய்வது வெறும் குறுகிய கால தடுப்பை மட்டுமல்ல, இராஜதந்திர தலையீடுகள் இருந்தபோதிலும் பல படகுகள் ஒருபோதும் திரும்பப் பெறப்படாததால், நீண்ட கால வாழ்வாதார சொத்துக்களின் இழப்பையும் குறிக்கிறது.
இந்திய நீர்களில் மீன் இருப்பு குறைவது மீனவர்களை சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகளுக்குள் செல்ல வலுக்கட்டாயப்படுத்தியுள்ளது, இது கைதுகள் மற்றும் பொருளாதார இன்னல்களின் சுழற்சியை உருவாக்கியுள்ளது.
இந்த பிரச்சினை மீனவ சமூகங்களில் உளவியல் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது, அவர்களின் அன்றாட செயல்பாடுகள் மற்றும் நீண்ட கால திட்டமிடலை பாதிக்கும் அச்சம் மற்றும் நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்கியுள்ளது.
தீவை விட்டுக்கொடுப்பதற்கான வரலாற்று பொறுப்பு குறித்து குற்றச்சாட்டுகளை கட்சிகள் பரிமாறிக்கொள்வதால் இந்த பிரச்சினை அதிகரித்த அளவில் அரசியலாக்கப்பட்டுள்ளது.
உரிமைகோரல்கள் மற்றும் எதிர்உரிமைகோரல்கள் இருந்தபோதிலும், மாநில மற்றும் மத்திய அளவில் அடுத்தடுத்த அரசாங்கங்கள் நிலையான தீர்வை அடைய தவறியுள்ளன, இது வெறும் அரசியல் தடைகளை விட கட்டமைப்பு தடைகளை குறிக்கிறது.
மத்திய அரசின் பதில் போதுமானதாக இல்லாததாக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது, தமிழக மீனவர்களின் கவலைகள் தேசிய இராஜதந்திர பரிசீலனைகளில் போதுமான முன்னுரிமை பெறவில்லை என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
எல்லை தாண்டிய மீனவர்கள் பேச்சுவார்த்தைகள் முயற்சிக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் அணுகல் உரிமைகள் மற்றும் நிலப்பரப்பு உரிமைகோரல்கள் குறித்த அடிப்படை கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக வரையறுக்கப்பட்ட முடிவுகளையே தந்துள்ளன.
கச்சத்தீவு சர்ச்சையை நிவர்த்தி செய்வது அரசியல் பழிபோடும் விளையாட்டுக்களுக்கு அப்பால் சென்று, சர்வதேச ஒப்பந்தங்களை மதிக்கும் அதே வேளையில் மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை பாதுகாக்கும் நடைமுறை தீர்வுகளுக்கு செல்வதை தேவைப்படுத்துகிறது. ஒரு பல்முக அணுகுமுறை தேவைப்படுகிறது, இதில் கூட்டு கடல் மேலாண்மை மண்டலத்தை நிறுவுதல், வரையறுக்கப்பட்ட அணுகலுக்கான உரிமம் வழங்கும் முறைகளை செயல்படுத்துதல், மாற்று வாழ்வாதார விருப்பங்களை வழங்குதல், ஆழ்கடல் மீன்பிடிக்காக தமிழ்நாடு மீன்பிடித் தொகுப்பை நவீனமயமாக்குதல், மற்றும் மீனவர்களின் பிரச்சினைகளுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட இராஜதந்திர சேனல்களை வலுப்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும். இறுதி நிலப்பரப்பு தீர்வு எதுவாக இருந்தாலும், பாதிக்கப்படக்கூடிய மீனவ சமூகங்களை பாதுகாப்பதற்கான உடனடி மனிதாபிமான கவலை கொள்கை பரிசீலனைகளில் முக்கியமானதாக இருக்க வேண்டும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
