← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · February 2025 (1-15)
The Union Budget serves as the primary fiscal policy instrument that reflects the government's economic vision and priorities. Recent budgets, including the Union Budget 2025-26, reveal a complex balancing act between fiscal consolidation targets and welfare spending imperatives. This tension gains significance in the context of India's current economic landscape characterized by decelerating growth, dampened consumption demand, and widening income disparity as acknowledged in the Economic Survey 2024-25. The government's commitment to achieving 'Viksit Bharat 2047' (Developed India) requires careful calibration of fiscal strategies that simultaneously promote growth, investment, and social welfare while maintaining macroeconomic stability.
The Budget 2025-26 aims to reduce the fiscal deficit from 4.8% of GDP in 2024-25 to 4.4%, demonstrating a clear commitment to fiscal consolidation despite economic headwinds.
This self-imposed restraint on government borrowing has limited the increase in total nominal expenditure to just 7%, which may be insufficient to counter the ongoing economic slowdown.
Welfare spending has witnessed significant curtailment with food subsidy allocation showing minimal increase from ₹19.7 lakh crore in 2024-25 to only ₹20.3 lakh crore in 2025-26, despite rising food insecurity concerns.
The National Rural Employment Guarantee Scheme outlay remains stagnant at ₹86 thousand crore, showing no increase despite its crucial role as a social safety net during economic distress.
Capital expenditure, however, is projected to increase by 17% relative to revised estimates for 2024-25, reflecting the government's preference for infrastructure development over direct welfare spending.
This prioritization reveals a strategic choice to focus on long-term growth drivers rather than immediate consumption support for vulnerable populations.
The Economic Survey 2024-25 candidly acknowledges rising income disparity as a fundamental challenge, noting that corporate profitability reached a 15-year peak in 2023-24 while wage growth remained moderate.
This structural imbalance between capital and labor income has dampened mass consumption demand, which is essential for sustained economic growth.
The Budget's approach of offering substantial tax benefits to middle-income earners (raising the tax-free income level from ₹7 lakh to ₹12.75 lakh) at the cost of ₹1 lakh crore in potential revenue reflects a bet on middle-class consumption to revive growth.
However, this approach may not address the core issue of depressed demand among lower-income groups who have a higher propensity to consume.
The government's strategy of improving the "ease of doing business" and regulatory reforms assumes that incentivizing corporations will spur private investment despite underutilized capacity.
This creates a fundamental contradiction: while recognizing that income disparity dampens demand, policy choices continue to favor business-friendly approaches that may exacerbate the very inequality that limits growth.
The global economic environment offers limited opportunities for export-led growth, with the Economic Survey acknowledging that external trade is unlikely to significantly help revive growth.
In this context, the Budget's emphasis on attracting foreign investment through measures like increasing the ceiling on foreign ownership in the insurance sector to 100% and diluting investment treaty templates reflects a desperate search for external capital.
Such measures, while potentially attracting short-term investment, may have long-term implications for economic sovereignty and consumer protection.
The reliance on foreign investment in a volatile global environment represents a risky strategy that may not align with the domestic economic realities of depressed demand and income inequality.
The Union Budget 2025-26 reflects a particular vision of development that prioritizes fiscal conservatism, capital expenditure, and business-friendly policies over expanded welfare spending and direct demand support. While fiscal prudence is essential for long-term economic stability, the current approach risks overlooking the immediate needs of vulnerable populations and the structural demand constraints identified in the Economic Survey itself. A more balanced approach that combines targeted welfare interventions with strategic investments and genuine redistributive measures may be necessary to achieve the inclusive growth required for 'Viksit Bharat 2047'. The success of India's development journey will ultimately depend on resolving the tension between fiscal discipline and social welfare in a manner that ensures growth benefits reach all sections of society.
மத்திய பட்ஜெட் என்பது அரசாங்கத்தின் பொருளாதார தொலைநோக்கு மற்றும் முன்னுரிமைகளை பிரதிபலிக்கும் முதன்மை நிதிக்கொள்கை கருவியாகும். 2025-26 மத்திய பட்ஜெட் உட்பட சமீபத்திய பட்ஜெட்கள், நிதி ஒருங்கிணைப்பு இலக்குகள் மற்றும் நலத்திட்ட செலவின தேவைகள் இடையே ஒரு சிக்கலான சமநிலை செயல்பாட்டை வெளிப்படுத்துகின்றன. 2024-25 பொருளாதார ஆய்வறிக்கையில் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டபடி, வளர்ச்சி குறைதல், நுகர்வு தேவை குறைதல் மற்றும் வருமான ஏற்றத்தாழ்வு அதிகரித்தல் ஆகியவற்றால் வகைப்படுத்தப்பட்ட இந்தியாவின் தற்போதைய பொருளாதார சூழலில் இந்த இழுவிசை முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. 'விக்சித் பாரத் 2047' (வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா) அடைவதற்கான அரசாங்கத்தின் உறுதிப்பாடு, பொருளாதார நிலைத்தன்மையை பராமரிக்கும் அதே நேரத்தில் வளர்ச்சி, முதலீடு மற்றும் சமூக நலனை ஊக்குவிக்கும் நிதி உத்திகளின் கவனமான அளவீட்டைக் கோருகிறது.
2025-26 பட்ஜெட் நிதிப்பற்றாக்குறையை 2024-25இல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 4.8% இலிருந்து 4.4% ஆகக் குறைக்க முயல்கிறது, இது பொருளாதார தடைகள் இருந்தபோதிலும் நிதி ஒருங்கிணைப்புக்கான தெளிவான உறுதிப்பாட்டைக் காட்டுகிறது.
அரசாங்க கடன் வாங்குதலில் இந்த சுய-விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடு மொத்த பெயரளவு செலவின அதிகரிப்பை வெறும் 7% ஆக மட்டுப்படுத்தியுள்ளது, இது நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் பொருளாதார மந்தநிலையை எதிர்கொள்ள போதுமானதாக இருக்காது.
உணவுப் பாதுகாப்பின்மை குறித்த அதிகரித்து வரும் கவலைகள் இருந்தபோதிலும், உணவு மானியம் ஒதுக்கீடு 2024-25இல் ₹19.7 லட்சம் கோடியிலிருந்து 2025-26இல் வெறும் ₹20.3 லட்சம் கோடிக்கு குறைந்தளவே அதிகரித்துள்ளது.
தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்தின் ஒதுக்கீடு ₹86 ஆயிரம் கோடியில் நிலையாக உள்ளது, பொருளாதார நெருக்கடியின் போது சமூகப் பாதுகாப்பு வலையாக இதன் முக்கிய பங்கு இருந்தபோதிலும் எந்த அதிகரிப்பும் இல்லை.
எனினும், மூலதனச் செலவினம் 2024-25க்கான திருத்தப்பட்ட மதிப்பீடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது 17% அதிகரிக்கும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது, இது நேரடி நலத்திட்ட செலவைவிட உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்கான அரசாங்கத்தின் விருப்பத்தை பிரதிபலிக்கிறது.
இந்த முன்னுரிமைப்படுத்தல், பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்களுக்கான உடனடி நுகர்வு ஆதரவைவிட நீண்டகால வளர்ச்சி இயக்கிகளில் கவனம் செலுத்துவதற்கான உத்திசார் தேர்வை வெளிப்படுத்துகிறது.
2024-25 பொருளாதார ஆய்வறிக்கை, நிறுவன இலாபம் 2023-24இல் 15 ஆண்டுகளில் இல்லாத உச்சத்தை எட்டியபோது ஊதிய வளர்ச்சி மிதமாக இருந்ததைக் குறிப்பிட்டு, அதிகரித்து வரும் வருமான ஏற்றத்தாழ்வை ஒரு அடிப்படை சவாலாக வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்கிறது.
மூலதனம் மற்றும் தொழிலாளர் வருமானத்திற்கு இடையேயான இந்த கட்டமைப்பு சமநிலையின்மை, நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு அவசியமான பெரும்பான்மையினரின் நுகர்வு தேவையை குறைத்துள்ளது.
நடுத்தர வருமானம் ஈட்டுபவர்களுக்கு (வரி இல்லா வருமான அளவை ₹7 லட்சத்திலிருந்து ₹12.75 லட்சமாக உயர்த்துதல்) கணிசமான வரி சலுகைகளை வழங்கும் பட்ஜெட் அணுகுமுறை, ₹1 லட்சம் கோடி சாத்தியமான வருவாய் இழப்பில், வளர்ச்சியை மீட்டெடுக்க நடுத்தர வர்க்க நுகர்வு மீதான ஒரு பந்தயத்தை பிரதிபலிக்கிறது.
எனினும், இந்த அணுகுமுறை அதிக நுகர்வு விருப்பம் கொண்ட குறைந்த வருமானம் கொண்ட குழுக்களிடையே குறைந்த தேவை என்ற முக்கிய பிரச்சினையை நிவர்த்தி செய்யாமல் போகலாம்.
"வணிகம் செய்வதற்கான எளிமையை" மேம்படுத்துதல் மற்றும் ஒழுங்குமுறை சீர்திருத்தங்கள் குறித்த அரசாங்கத்தின் உத்தி, குறைவாகப் பயன்படுத்தப்படும் திறன் இருந்தபோதிலும், நிறுவனங்களை ஊக்குவிப்பது தனியார் முதலீட்டைத் தூண்டும் என்று கருதுகிறது.
இது ஒரு அடிப்படை முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது: வருமான ஏற்றத்தாழ்வு தேவையைக் குறைக்கிறது என்று அங்கீகரிக்கும் அதே வேளையில், கொள்கை தேர்வுகள் வளர்ச்சியை மட்டுப்படுத்தும் அதே சமத்துவமின்மையை அதிகரிக்கக்கூடிய வணிக நட்பு அணுகுமுறைகளுக்கு ஆதரவளிக்கின்றன.
உலகளாவிய பொருளாதார சூழல் ஏற்றுமதி வழி வளர்ச்சிக்கு வரையறுக்கப்பட்ட வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது, வெளிப்புற வர்த்தகம் வளர்ச்சியை மீட்டெடுக்க குறிப்பிடத்தக்க அளவில் உதவாது என்று பொருளாதார ஆய்வறிக்கை ஒப்புக்கொள்கிறது.
இந்த சூழலில், காப்பீட்டுத் துறையில் வெளிநாட்டு உரிமைக்கான உச்சவரம்பை 100% ஆக உயர்த்துதல் மற்றும் முதலீட்டு ஒப்பந்த வார்ப்புருக்களை நீர்த்துப்போகச் செய்தல் போன்ற நடவடிக்கைகள் மூலம் வெளிநாட்டு முதலீட்டை ஈர்ப்பதில் பட்ஜெட் அழுத்தம், வெளிப்புற மூலதனத்திற்கான ஒரு அவசரமான தேடலைப் பிரதிபலிக்கிறது.
இத்தகைய நடவடிக்கைகள், குறுகிய கால முதலீட்டை ஈர்க்கும் அதே வேளையில், பொருளாதார இறையாண்மை மற்றும் நுகர்வோர் பாதுகாப்பிற்கு நீண்டகால தாக்கங்களை ஏற்படுத்தலாம்.
ஏற்ற இறக்கமான உலகளாவிய சூழலில் வெளிநாட்டு முதலீட்டை நம்பியிருப்பது, குறைந்த தேவை மற்றும் வருமான ஏற்றத்தாழ்வு ஆகிய உள்நாட்டு பொருளாதார யதார்த்தங்களுடன் ஒத்துப்போகாத ஒரு ஆபத்தான உத்தியைக் குறிக்கிறது.
2025-26 மத்திய பட்ஜெட், விரிவாக்கப்பட்ட நலத்திட்ட செலவினம் மற்றும் நேரடி தேவை ஆதரவை விட நிதி பழமைவாதம், மூலதனச் செலவினம் மற்றும் வணிக நட்பு கொள்கைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் மேம்பாட்டின் குறிப்பிட்ட பார்வையைப் பிரதிபலிக்கிறது. நீண்டகால பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கு நிதி விவேகம் அவசியமாக இருந்தாலும், தற்போதைய அணுகுமுறை பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்களின் உடனடித் தேவைகளையும், பொருளாதார ஆய்வறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கட்டமைப்புத் தேவைக் கட்டுப்பாடுகளையும் கவனிக்காமல் போகும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இலக்கு வைக்கப்பட்ட நலத் தலையீடுகளுடன் உத்திசார் முதலீடுகள் மற்றும் உண்மையான மறுபகிர்வு நடவடிக்கைகளை இணைக்கும் சமநிலையான அணுகுமுறை, 'விக்சித் பாரத் 2047' க்குத் தேவையான உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை அடைய அவசியமாக இருக்கலாம். இந்தியாவின் மேம்பாட்டுப் பயணத்தின் வெற்றி இறுதியில் வளர்ச்சிப் பலன்கள் சமுதாயத்தின் அனைத்துப் பிரிவினரையும் சென்றடைவதை உறுதிசெய்யும் வகையில் நிதி ஒழுக்கம் மற்றும் சமூக நலனுக்கு இடையேயான இழுவிசையைத் தீர்ப்பதைப் பொறுத்தது.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
