← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · January 2025 (16-31)
India's remarkable journey to becoming the world's largest milk producer through the White Revolution, initiated by Verghese Kurien, is a celebrated supply-side success story. However, this achievement has not translated into equitable consumption patterns across the country's diverse population. Milk, being a vital source of protein, calcium, and essential micronutrients, plays a crucial role in plant-heavy Indian diets and has been linked to improved health outcomes for children. As we approach the Union Budget 2025-26, addressing the stark disparities in milk consumption becomes imperative to fulfill the nutritional potential of India's dairy sector and ensure that the benefits of the milk revolution reach all segments of society.
According to the National Sample Survey Office (NSSO) Household Consumer Expenditure Surveys, households in the top income decile consume three to four times more milk per capita than those in the lowest income decile.
Despite increased consumption among lower-income groups in recent years, the poorest 30% of households account for only 18% of India's total milk consumption.
Affordability remains a significant barrier, with 70% of Indian households needing to spend between 10% and 30% of their total monthly expenditure to meet the recommended daily milk consumption of 300g per capita.
The NSSO data primarily captures at-home consumption, which represents only about 50% of total milk production, suggesting that the actual disparities may be even greater when out-of-home consumption is considered.
Urban households consume approximately 30% more milk per capita than rural households, despite most milk being produced in rural areas.
Significant regional variations exist, with northern states like Rajasthan, Punjab, and Haryana consuming between 333-421 grams per capita daily, while eastern states such as Chhattisgarh, Odisha, and West Bengal consume only 75-171 grams.
Social stratification is evident in consumption patterns, with Scheduled Tribe households consuming four liters less milk per capita compared to general category households.
These disparities persist despite variations in dietary preferences and lactose intolerance levels across different communities.
While vulnerable populations struggle to access adequate milk, affluent urban households often consume more than double the recommended levels.
Overconsumption among affluent groups, particularly of high-fat, high-sugar milk products like ice cream and packaged sweets, contributes to overnutrition, obesity, and non-communicable diseases.
This dual challenge requires a nuanced policy approach that simultaneously increases access for undernourished populations while promoting moderation among over-consuming groups.
Strengthen milk provision through existing government schemes such as the Pradhan Mantri Poshan Shakti Nirman (POSHAN) and Integrated Child Development Services.
Follow the model of states like Andhra Pradesh, Gujarat, Haryana, Karnataka, and Telangana that already provide milk or milk powder under these schemes, while ensuring sufficient quantities.
Address financial constraints that have led states like Chhattisgarh to discontinue milk provisions by boosting financial allocations to these programs.
Explore innovative financing options, including social bonds, corporate social responsibility funding, and a graduated cess on unhealthy foods to sustainably fund milk distribution programs.
Prioritize milk access specifically for young children, pregnant and lactating women, and the elderly in low-income settings.
Collaborate with specialized institutions like the National Institute of Nutrition to integrate culturally appropriate milk products into nutrition programs.
Implement milk coupon systems in regions with strong market access and dairy cooperative networks to enhance access, lower distribution costs, and boost local milk markets.
Develop region-specific strategies that account for varying consumption patterns and preferences across different parts of the country.
Launch comprehensive nutrition awareness campaigns emphasizing the benefits of milk, targeting women through Anganwadi centers, healthcare providers, self-help groups, and civil society organizations.
Build on successful models from states like Maharashtra and Bihar that have organized grassroots activities to drive nutrition awareness, as seen in Poshan Maah 2024.
Promote healthy consumption patterns among affluent groups through partnerships with doctors, influencers, and media, drawing inspiration from successful international campaigns like the UK's Change4Life Sugar Swaps initiative.
Integrate messaging about moderation and balanced diets to address both under and overconsumption challenges.
Addressing the milk consumption disparities in India requires a multifaceted approach that balances increased access for vulnerable populations with moderation among affluent groups. By implementing targeted distribution programs, sustainable financing mechanisms, and comprehensive awareness initiatives, India can ensure that the nutritional benefits of its impressive milk production reach all citizens. This would truly honor Verghese Kurien's vision of a nutritionally secure India and transform the milk revolution from a supply success story to an equitable nutrition achievement that benefits the entire population.
வெர்கீஸ் குரியன் துவக்கிய வெள்ளைப் புரட்சி மூலம் இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய பால் உற்பத்தியாளராக மாறிய பயணம், ஒரு கொண்டாடப்படும் சப்ளை-சைட் வெற்றிக் கதையாகும். இருப்பினும், இந்த சாதனை நாட்டின் பல்வேறு மக்கள்தொகையினரிடையே சமமான நுகர்வு முறைகளாக மாறவில்லை. புரதம், கால்சியம் மற்றும் அத்தியாவசிய நுண்ணூட்டச்சத்துகளின் முக்கிய ஆதாரமாக இருக்கும் பால், தாவர-அதிகமான இந்திய உணவு முறைகளில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது மற்றும் குழந்தைகளுக்கான மேம்படுத்தப்பட்ட ஆரோக்கிய விளைவுகளுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது. 2025-26 மத்திய பட்ஜெட் நெருங்கி வரும் நிலையில், பால் நுகர்வில் உள்ள தெளிவான வேறுபாடுகளை நிவர்த்தி செய்வது இந்தியாவின் பால் துறையின் ஊட்டச்சத்து சாத்தியத்தை நிறைவேற்றவும், பால் புரட்சியின் பலன்கள் சமூகத்தின் அனைத்து பிரிவினரையும் சென்றடைவதை உறுதிசெய்யவும் அவசியமாகிறது.
தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு அலுவலகத்தின் (NSSO) வீட்டு நுகர்வோர் செலவு கணக்கெடுப்புகளின்படி, உயர் வருமான டெசைலில் உள்ள வீடுகள், குறைந்த வருமான டெசைலில் உள்ளவர்களை விட தலா மூன்று முதல் நான்கு மடங்கு அதிக பால் நுகர்கின்றன.
சமீபத்திய ஆண்டுகளில் குறைந்த வருமானக் குழுக்களிடையே அதிகரித்த நுகர்வு இருந்தபோதிலும், மிகவும் ஏழ்மையான 30% குடும்பங்கள் இந்தியாவின் மொத்த பால் நுகர்வில் 18% மட்டுமே பங்களிக்கின்றன.
70% இந்திய குடும்பங்கள் பரிந்துரைக்கப்பட்ட தினசரி 300 கிராம் தலா பால் நுகர்வை பூர்த்தி செய்ய தங்கள் மொத்த மாதாந்திர செலவில் 10% முதல் 30% வரை செலவழிக்க வேண்டியிருப்பதால் அதன் விலை ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தடையாக உள்ளது.
NSSO தரவு முதன்மையாக வீட்டிலேயே நுகர்வை கணக்கிடுகிறது, இது மொத்த பால் உற்பத்தியில் 50% மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, இதன் அர்த்தம் வீட்டிற்கு வெளியிலான நுகர்வை கருத்தில் கொள்ளும்போது உண்மையான வேறுபாடுகள் இன்னும் அதிகமாக இருக்கலாம்.
பெரும்பாலான பால் கிராமப்புறங்களில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டபோதிலும், நகர்ப்புற வீடுகள் கிராமப்புற வீடுகளை விட தலா சுமார் 30% அதிக பால் நுகர்கின்றன.
குறிப்பிடத்தக்க பிராந்திய வேறுபாடுகள் உள்ளன, இதில் ராஜஸ்தான், பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா போன்ற வடக்கு மாநிலங்கள் நாளொன்றுக்கு தலா 333-421 கிராம் பால் நுகர்கின்றன, அதே சமயம் சத்தீஸ்கர், ஒடிசா மற்றும் மேற்கு வங்காளம் போன்ற கிழக்கு மாநிலங்கள் 75-171 கிராம் மட்டுமே நுகர்கின்றன.
நுகர்வு முறைகளில் சமூக அடுக்குகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன, பழங்குடியினர் குடும்பங்கள் பொது வகை குடும்பங்களுடன் ஒப்பிடும்போது தலா நான்கு லிட்டர் குறைவான பால் நுகர்கின்றன.
வெவ்வேறு சமூகங்களில் உணவு விருப்பங்கள் மற்றும் லாக்டோஸ் பொறுக்காமை அளவுகளில் வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும் இந்த வேறுபாடுகள் தொடர்கின்றன.
பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்கள்தொகையினர் போதுமான பாலை அணுக போராடும் அதே வேளையில், செல்வந்த நகர்ப்புற குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவுகளை விட இரண்டு மடங்கு அதிகமாக நுகர்கின்றன.
ஐஸ்கிரீம் மற்றும் பேக்கேஜ் செய்யப்பட்ட இனிப்புகள் போன்ற அதிக கொழுப்பு, அதிக சர்க்கரை பால் தயாரிப்புகளின் செல்வந்த குழுக்களில் அதிகப்படியான நுகர்வு அதிக ஊட்டச்சத்து, உடல் பருமன் மற்றும் தொற்றாத நோய்களுக்கு பங்களிக்கிறது.
இந்த இரட்டை சவால் ஊட்டச்சத்து குறைபாடுள்ள மக்கள்தொகையினருக்கு அணுகலை அதிகரிக்கும் அதே வேளையில் அதிகமாக நுகரும் குழுக்களிடையே மிதமான அளவை ஊக்குவிக்கும் நுணுக்கமான கொள்கை அணுகுமுறையை வேண்டுகிறது.
பிரதான் மந்திரி போஷன் சக்தி நிர்மான் (POSHAN) மற்றும் ஒருங்கிணைந்த குழந்தை மேம்பாட்டு சேவைகள் போன்ற தற்போதுள்ள அரசு திட்டங்கள் மூலம் பால் வழங்கலை வலுப்படுத்துதல்.
ஆந்திரப் பிரதேசம், குஜராத், ஹரியானா, கர்நாடகா மற்றும் தெலுங்கானா போன்ற மாநிலங்களின் மாதிரியைப் பின்பற்றி, இந்தத் திட்டங்களின் கீழ் ஏற்கனவே பால் அல்லது பால் பவுடர் வழங்குகின்றன, அதே சமயம் போதுமான அளவுகளை உறுதிசெய்தல்.
சத்தீஸ்கர் போன்ற மாநிலங்கள் பால் ஏற்பாடுகளை நிறுத்தியிருப்பதற்கு காரணமான நிதி கட்டுப்பாடுகளை, இந்தத் திட்டங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீடுகளை அதிகரிப்பதன் மூலம் நிவர்த்தி செய்யுங்கள்.
சமூக பிணைகள், பெருநிறுவன சமூக பொறுப்புணர்வு நிதியளிப்பு மற்றும் ஆரோக்கியமற்ற உணவுகளுக்கான படிப்படியான செஸ் உள்ளிட்ட புதுமையான நிதி விருப்பங்களை ஆராய்ந்து, பால் விநியோக திட்டங்களுக்கு நிலையான நிதியளிக்கவும்.
குறைந்த வருமானம் கொண்ட சூழல்களில் குறிப்பாக குழந்தைகள், கர்ப்பிணிகள் மற்றும் பாலூட்டும் பெண்கள், மற்றும் வயதானவர்களுக்கு பால் அணுகலுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கவும்.
ஊட்டச்சத்து திட்டங்களில் கலாச்சார ரீதியாக பொருத்தமான பால் பொருட்களை ஒருங்கிணைக்க தேசிய ஊட்டச்சத்து நிறுவனம் போன்ற சிறப்பு நிறுவனங்களுடன் ஒத்துழைக்கவும்.
வலுவான சந்தை அணுகல் மற்றும் பால் கூட்டுறவு நெட்வொர்க்குகள் உள்ள பகுதிகளில் பால் கூப்பன் அமைப்புகளை செயல்படுத்தி, அணுகலை மேம்படுத்தவும், விநியோக செலவுகளைக் குறைக்கவும், உள்ளூர் பால் சந்தைகளை அதிகரிக்கவும்.
நாட்டின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் மாறுபடும் நுகர்வு முறைகள் மற்றும் விருப்பங்களைக் கணக்கில் கொள்ளும் பிராந்திய-குறிப்பிட்ட உத்திகளை உருவாக்குதல்.
அங்கன்வாடி மையங்கள், சுகாதார வழங்குநர்கள், சுய உதவிக் குழுக்கள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் மூலம் பெண்களை இலக்காகக் கொண்டு, பாலின் நன்மைகளை வலியுறுத்தும் விரிவான ஊட்டச்சத்து விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்களைத் தொடங்குங்கள்.
போஷன் மா 2024இல் காணப்படுவது போல, ஊட்டச்சத்து விழிப்புணர்வை ஊக்குவிக்க அடிமட்ட செயல்பாடுகளை ஒழுங்கமைத்துள்ள மகாராஷ்டிரா மற்றும் பீகார் போன்ற மாநிலங்களின் வெற்றிகரமான மாதிரிகளை அடிப்படையாகக் கொள்ளுங்கள்.
யுகேயின் Change4Life Sugar Swaps முன்முயற்சி போன்ற வெற்றிகரமான சர்வதேச பிரச்சாரங்களிலிருந்து உத்வேகம் பெற்று, மருத்துவர்கள், செல்வாக்கு செலுத்துபவர்கள் மற்றும் ஊடகங்களுடனான கூட்டாண்மைகள் மூலம் செல்வந்த குழுக்களிடையே ஆரோக்கியமான நுகர்வு முறைகளை ஊக்குவிக்கவும்.
குறைபாடு மற்றும் அதிகப்படியான நுகர்வு சவால்கள் இரண்டையும் நிவர்த்தி செய்ய மிதமான மற்றும் சமச்சீரான உணவு பற்றிய செய்திகளை ஒருங்கிணைக்கவும்.
இந்தியாவில் பால் நுகர்வு வேறுபாடுகளை நிவர்த்தி செய்வது பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்கள்தொகையினருக்கு அதிகரித்த அணுகலுடன் செல்வந்த குழுக்களிடையே மிதமான அளவை சமநிலைப்படுத்தும் பல்முக அணுகுமுறையை வேண்டுகிறது. இலக்கு விநியோக திட்டங்கள், நிலையான நிதி வழிமுறைகள் மற்றும் விரிவான விழிப்புணர்வு முன்முயற்சிகளை செயல்படுத்துவதன் மூலம், இந்தியாவின் கணிசமான பால் உற்பத்தியின் ஊட்டச்சத்து நன்மைகள் அனைத்து குடிமக்களையும் சென்றடைவதை உறுதிசெய்ய முடியும். இது உண்மையில் வெர்கீஸ் குரியனின் ஊட்டச்சத்து பாதுகாப்பான இந்தியா என்ற பார்வையை கௌரவிக்கும் மற்றும் பால் புரட்சியை சப்ளை வெற்றிக் கதையிலிருந்து முழு மக்கள்தொகையினருக்கும் பயனளிக்கும் சமமான ஊட்டச்சத்து சாதனையாக மாற்றும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
