← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · December 2025 (1-15)
Article 21A of the Constitution, introduced through the 86th Amendment in 2002, provides the Right to Free and Compulsory Education for children aged six to fourteen years. The National Education Policy 2020 expands this vision to cover children from ages three to eighteen years, aiming to achieve universalisation of school education up to secondary level by 2030. However, the NSS 80th Round Survey conducted between April and June 2025 reveals a stark reality: despite constitutional guarantees, education in India is becoming increasingly expensive as more families turn to private schools and private tuition. At the national level, while 55.9% of students remain enrolled in government schools, a significant 31.9% attend private unaided schools where substantial fees are charged. This trend, combined with the growing phenomenon of private coaching, is placing enormous financial strain on households and threatening the fundamental principle that education should be a right, not a privilege determined by economic capacity.
1. Trends in School Enrolment: The Shift Toward Private Education
Enrolment in private schools varies dramatically between urban and rural areas, with 51.4% of urban schoolchildren attending private institutions compared to only 24.3% in rural areas.
The gender gap in private school enrolment remains relatively small, with 34% of boys and 29.5% of girls enrolled in private institutions across the country.
In urban areas, private school enrolment is highest at pre-primary level at 62.9% and gradually declines to 42.3% at higher secondary level as education costs increase.
Comparison with the NSS 75th Round Survey from 2017-18 reveals increasing private school enrolment across all levels in both rural and urban sectors.
In rural areas, private school enrolment increased from 20.9% to 25.9% at primary level and from 16.7% to 21% at middle level over this period.
In urban areas, private school enrolment rose from 50.5% to 55.3% at primary level and from 41.8% to 49.8% at middle level.
This rising enrolment in private schools directly correlates with increasing educational costs borne by families despite constitutional free education guarantees.
In government schools, 25.3% of rural students and 34.7% of urban students reported paying course fees, while 98% of private school students pay fees regardless of location.
Annual fees in private schools range from 17,988 rupees for pre-primary to 33,567 rupees for higher secondary in rural areas, rising to 26,188 to 49,075 rupees in urban areas.
Monthly private schooling expenditure ranges from 1,499 to 2,797 rupees in rural areas and 2,182 to 4,089 rupees in urban areas across different educational levels.
Pre-primary private schooling costs roughly equal the monthly income of the poorest 5% of households, while higher secondary costs match the third income decile's consumption expenditure.
Private coaching adds further burden, with 25.5% of rural children and 30.7% of urban children taking private tuition during the academic year.
Average annual expenditure on private coaching reaches 7,066 rupees in rural areas and 13,026 rupees in urban areas, increasing significantly at higher educational levels.
At higher secondary level, private coaching costs rise to 13,803 rupees annually in rural areas and 22,394 rupees in urban areas.
Research demonstrates that higher household income, better educated parents, and urban residence strongly correlate with greater demand for private tuition, widening existing inequalities.
A 2024 study published in The Journal of Development Studies finds that private tuition is negatively associated with school quality indicators, meaning students at better schools rely less on tutoring.
As government schools face declining enrolment, children from economically disadvantaged families are increasingly pushed into the private education system at significant financial strain.
Many teachers in private schools remain underpaid and often underqualified despite high fees, leading students to rely on additional private tutoring for academic support.
Strengthening quality and accessibility of government schools is paramount to ensuring education remains a right rather than a privilege determined by family wealth.
Improving learning outcomes in publicly funded schools would help bridge the widening gap between students from different socio-economic backgrounds.
Addressing teacher quality, infrastructure, and pedagogical approaches in government schools can arrest the trend of families seeking expensive private alternatives.
The findings of the NSS 80th Round Survey highlight that despite constitutional guarantees, education in India is becoming increasingly unaffordable for families, particularly those from lower-income backgrounds. The growing dependence on private schooling and private tuition is not only exacerbating inequalities in access to quality education but also threatening the very principle of universal basic education. Strengthening publicly funded schools through improved quality, better trained teachers, and enhanced infrastructure represents the most effective pathway toward achieving truly equitable and inclusive education for all Indian children regardless of their socio-economic status.
2002இல் 86வது திருத்தத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அரசியலமைப்பின் பிரிவு 21A ஆறு முதல் பதினான்கு வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு இலவச மற்றும் கட்டாய கல்விக்கான உரிமையை வழங்குகிறது. தேசிய கல்விக் கொள்கை 2020 இந்த பார்வையை மூன்று முதல் பதினெட்டு வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு விரிவுபடுத்துகிறது, 2030க்குள் இடைநிலை மட்டம் வரை பள்ளிக் கல்வியின் அனைவருக்குமான நோக்கத்தை அடைய இலக்கு கொண்டுள்ளது. எனினும், 2025 ஏப்ரல் முதல் ஜூன் வரை நடத்தப்பட்ட என்எஸ்எஸ் 80வது சுற்று ஆய்வு ஒரு கடுமையான யதார்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: அரசியலமைப்பு உத்தரவாதங்கள் இருந்தபோதிலும், அதிகமான குடும்பங்கள் தனியார் பள்ளிகள் மற்றும் தனியார் டியூஷனை நாடுவதால் இந்தியாவில் கல்வி அதிகளவில் விலை உயர்ந்ததாக மாறுகிறது. தேசிய மட்டத்தில், 55.9% மாணவர்கள் அரசுப் பள்ளிகளில் சேர்ந்திருக்கும் அதே நேரத்தில், குறிப்பிடத்தக்க 31.9% கணிசமான கட்டணம் வசூலிக்கப்படும் தனியார் உதவியில்லா பள்ளிகளில் படிக்கின்றனர்.
தனியார் பள்ளிகளில் சேர்க்கை நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளுக்கு இடையே வியத்தகு முறையில் வேறுபடுகிறது, கிராமப்புறங்களில் 24.3% மட்டுமே இருக்கும் போது 51.4% நகர்ப்புற பள்ளிக் குழந்தைகள் தனியார் நிறுவனங்களில் படிக்கின்றனர்.
தனியார் பள்ளி சேர்க்கையில் பாலின இடைவெளி ஒப்பீட்டளவில் சிறியதாக உள்ளது, நாடு முழுவதும் 34% சிறுவர்களும் 29.5% சிறுமிகளும் தனியார் நிறுவனங்களில் சேர்ந்துள்ளனர்.
நகர்ப்புறங்களில், தனியார் பள்ளி சேர்க்கை முன் தொடக்க நிலையில் 62.9% என்று அதிகமாக உள்ளது, கல்வி செலவுகள் அதிகரிக்கும் போது உயர்நிலைப் பள்ளி மட்டத்தில் 42.3% ஆக படிப்படியாக குறைகிறது.
2017-18 இன் என்எஸ்எஸ் 75வது சுற்று ஆய்வுடன் ஒப்பிடுகையில் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறத் துறைகளில் அனைத்து நிலைகளிலும் அதிகரிக்கும் தனியார் பள்ளி சேர்க்கையை வெளிப்படுத்துகிறது.
கிராமப்புறங்களில், தனியார் பள்ளி சேர்க்கை இந்த காலகட்டத்தில் தொடக்க நிலையில் 20.9% இலிருந்து 25.9% ஆகவும், நடுநிலையில் 16.7% இலிருந்து 21% ஆகவும் அதிகரித்தது.
நகர்ப்புறங்களில், தனியார் பள்ளி சேர்க்கை தொடக்க நிலையில் 50.5% இலிருந்து 55.3% ஆகவும், நடுநிலையில் 41.8% இலிருந்து 49.8% ஆகவும் உயர்ந்தது.
தனியார் பள்ளிகளில் இந்த அதிகரிக்கும் சேர்க்கை அரசியலமைப்பு இலவச கல்வி உத்தரவாதங்கள் இருந்தபோதிலும் குடும்பங்கள் சுமக்கும் அதிகரிக்கும் கல்வி செலவுகளுடன் நேரடியாக தொடர்புடையது.
அரசுப் பள்ளிகளில், 25.3% கிராமப்புற மாணவர்களும் 34.7% நகர்ப்புற மாணவர்களும் கோர்ஸ் கட்டணம் செலுத்துவதாக தெரிவித்தனர், அதே நேரத்தில் 98% தனியார் பள்ளி மாணவர்கள் இருப்பிடத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் கட்டணம் செலுத்துகின்றனர்.
தனியார் பள்ளிகளில் ஆண்டு கட்டணங்கள் கிராமப்புறங்களில் முன் தொடக்கத்திற்கு 17,988 ரூபாய் முதல் உயர்நிலைக்கு 33,567 ரூபாய் வரை உள்ளன, நகர்ப்புறங்களில் 26,188 முதல் 49,075 ரூபாய் வரை உயர்கின்றன.
மாதாந்திர தனியார் பள்ளி செலவினம் வெவ்வேறு கல்வி நிலைகளில் கிராமப்புறங்களில் 1,499 முதல் 2,797 ரூபாய் வரையும், நகர்ப்புறங்களில் 2,182 முதல் 4,089 ரூபாய் வரையும் உள்ளது.
முன் தொடக்க தனியார் பள்ளி செலவுகள் ஏழ்மையான 5% குடும்பங்களின் மாத வருமானத்திற்கு சுமார் சமம், உயர்நிலை செலவுகள் மூன்றாவது வருமான பத்தாம் பிரிவின் நுகர்வு செலவினத்துடன் பொருந்துகின்றன.
தனியார் பயிற்சி மேலும் சுமையை சேர்க்கிறது, 25.5% கிராமப்புற குழந்தைகளும் 30.7% நகர்ப்புற குழந்தைகளும் கல்வியாண்டில் தனியார் டியூஷன் எடுக்கின்றனர்.
தனியார் பயிற்சிக்கான சராசரி ஆண்டு செலவினம் கிராமப்புறங்களில் 7,066 ரூபாயும் நகர்ப்புறங்களில் 13,026 ரூபாயும் ஆகிறது, உயர் கல்வி நிலைகளில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் அதிகரிக்கிறது.
உயர்நிலை மட்டத்தில், தனியார் பயிற்சி செலவுகள் கிராமப்புறங்களில் ஆண்டுக்கு 13,803 ரூபாயாகவும் நகர்ப்புறங்களில் 22,394 ரூபாயாகவும் உயர்கின்றன.
அதிக குடும்ப வருமானம், சிறந்த படித்த பெற்றோர்கள் மற்றும் நகர்ப்புற வசிப்பிடம் தனியார் டியூஷனுக்கான அதிக தேவையுடன் வலுவாக தொடர்புடையவை என்று ஆராய்ச்சி நிரூபிக்கிறது, தற்போதுள்ள சமத்துவமின்மைகளை விரிவுபடுத்துகிறது.
2024இல் தி ஜர்னல் ஆஃப் டெவலப்மென்ட் ஸ்டடீஸில் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வு தனியார் டியூஷன் பள்ளி தர குறிகாட்டிகளுடன் எதிர்மறையாக தொடர்புடையது என்று கண்டறிகிறது, அதாவது சிறந்த பள்ளிகளில் உள்ள மாணவர்கள் பயிற்சியை குறைவாக நம்புகிறார்கள்.
அரசுப் பள்ளிகள் குறைந்த சேர்க்கையை எதிர்கொள்ளும் போது, பொருளாதார ரீதியாக பின்தங்கிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகள் குறிப்பிடத்தக்க நிதி அழுத்தத்தில் தனியார் கல்வி முறைக்குள் அதிகளவில் தள்ளப்படுகின்றனர்.
அதிக கட்டணங்கள் இருந்தபோதிலும் தனியார் பள்ளிகளில் பல ஆசிரியர்கள் குறைந்த ஊதியம் பெறுபவர்களாகவும் அடிக்கடி தகுதியற்றவர்களாகவும் உள்ளனர், இது மாணவர்களை கல்வி ஆதரவுக்காக கூடுதல் தனியார் பயிற்சியை நம்ப வழிவகுக்கிறது.
அரசுப் பள்ளிகளின் தரம் மற்றும் அணுகலை வலுப்படுத்துவது குடும்ப செல்வத்தால் தீர்மானிக்கப்படும் சலுகையாக இல்லாமல் கல்வி ஒரு உரிமையாக இருப்பதை உறுதி செய்வதற்கு மிக முக்கியமானது.
பொது நிதியுதவி பெறும் பள்ளிகளில் கற்றல் விளைவுகளை மேம்படுத்துவது வெவ்வேறு சமூக-பொருளாதார பின்னணியைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு இடையே விரிவடையும் இடைவெளியைக் குறைக்க உதவும்.
அரசுப் பள்ளிகளில் ஆசிரியர் தரம், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் கற்பித்தல் அணுகுமுறைகளை நிவர்த்தி செய்வது குடும்பங்கள் விலையுயர்ந்த தனியார் மாற்றுகளை நாடும் போக்கைத் தடுக்கும்.
என்எஸ்எஸ் 80வது சுற்று ஆய்வின் கண்டுபிடிப்புகள் அரசியலமைப்பு உத்தரவாதங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவில் கல்வி குடும்பங்களுக்கு, குறிப்பாக குறைந்த வருமான பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு அதிகளவில் வாங்க முடியாததாக மாறுகிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. தனியார் பள்ளிகள் மற்றும் தனியார் டியூஷன் மீதான வளர்ந்து வரும் சார்பு தரமான கல்விக்கான அணுகலில் சமத்துவமின்மைகளை அதிகரிப்பது மட்டுமல்லாமல் அனைவருக்கும் அடிப்படை கல்வியின் கொள்கையையே அச்சுறுத்துகிறது. மேம்படுத்தப்பட்ட தரம், சிறந்த பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்கள் மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட உள்கட்டமைப்பு மூலம் பொது நிதியுதவி பெறும் பள்ளிகளை வலுப்படுத்துவது அவர்களின் சமூக-பொருளாதார நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல் அனைத்து இந்திய குழந்தைகளுக்கும் உண்மையிலேயே சமமான மற்றும் உள்ளடக்கிய கல்வியை அடைவதற்கான மிகவும் பயனுள்ள பாதையை குறிக்கிறது.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
