← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · April 2025 (1-15)
Migrant workers form the backbone of India's urban economy, yet they remain among the most vulnerable sections of the workforce. The recent State Planning Commission study reveals the stark realities of their precarious working conditions, inadequate social security, and challenging living environments. Despite their significant contribution to urban development, the policy frameworks addressing their vulnerabilities remain insufficient, necessitating a comprehensive approach to ensure their dignity and rights.
The SPC study reveals that 84% of migrant workers surveyed are employed without any written contract, exposing them to exploitation and job insecurity.
A majority work excessive hours: 53% work more than eight hours daily, with those in construction sectors working nearly 10 hours, and manufacturing workers often exceeding standard working hours.
Lack of formal employment arrangements deprives workers of allowances and non-wage benefits including medical leave, travel reimbursements, and food allowances.
Workers face significant occupational hazards, particularly in the construction sector, without adequate safety measures or compensation mechanisms.
Despite earning marginally above the poverty line (average monthly income of ₹15,902 in Chennai), migrant workers struggle with deplorable living conditions.
Housing remains a critical challenge with many living in kutcha or semi-pucca houses with minimal amenities; approximately 15% of monthly income is spent on rent.
Access to basic facilities like toilets is limited, forcing many to rely on shared facilities, raising significant health and dignity concerns.
The variation in remittances (nearly two-thirds remit below ₹5,000/month while one-fifth remit over ₹10,000/month) indicates economic stratification even within migrant communities.
Implement mandatory employment contracts across all sectors employing migrant workers, with clear stipulations on working hours, wages, and benefits.
Establish portable social security mechanisms that ensure continuity of benefits regardless of migration patterns.
Develop affordable housing schemes specifically targeting migrant workers with essential amenities and reasonable rent structures.
Create skill development programs aligned with urban employment demands to enhance earning potential and career progression.
Strengthen inter-state coordination to enable seamless transfer of social welfare benefits and entitlements across state boundaries.
Addressing the challenges faced by migrant workers requires a multi-dimensional approach that combines policy reforms, institutional strengthening, and attitudinal shifts. Recognizing their contribution to urban economies and ensuring their socio-economic rights is not merely a welfare imperative but essential for sustainable and inclusive urban development. A comprehensive migrant policy framework, backed by robust implementation mechanisms, is crucial to transform the narrative from exploitation to empowerment.
புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் இந்தியாவின் நகர்ப்புற பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக இருந்தாலும், அவர்கள் பணியாளர்களில் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய பிரிவினராகவே உள்ளனர். சமீபத்திய மாநில திட்டக்குழு ஆய்வு அவர்களின் நிலையற்ற வேலை நிலைமைகள், போதுமான சமூகப் பாதுகாப்பு இன்மை மற்றும் சவாலான வாழ்க்கைச் சூழல்கள் ஆகியவற்றின் கடும் யதார்த்தங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. நகர்ப்புற மேம்பாட்டிற்கு அவர்களின் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பு இருந்தபோதிலும், அவர்களின் பாதிப்புகளை நிவர்த்தி செய்யும் கொள்கை அமைப்புகள் போதுமானதாக இல்லை, அவர்களின் கண்ணியம் மற்றும் உரிமைகளை உறுதிப்படுத்த ஒரு விரிவான அணுகுமுறை தேவைப்படுகிறது.
மாநில திட்டக்குழுவின் ஆய்வின்படி, ஆய்வு செய்யப்பட்ட 84% புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் எந்தவித எழுத்துப்பூர்வ ஒப்பந்தமும் இல்லாமல் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டுள்ளனர், இது அவர்களை சுரண்டலுக்கும் வேலை பாதுகாப்பின்மைக்கும் ஆளாக்குகிறது.
பெரும்பாலானவர்கள் அதிகமான நேரம் வேலை செய்கின்றனர்: 53% பேர் தினமும் எட்டு மணி நேரத்திற்கும் அதிகமாக வேலை செய்கின்றனர், கட்டுமானத் துறையில் உள்ளவர்கள் கிட்டத்தட்ட 10 மணி நேரமும், உற்பத்தித் தொழிலாளர்கள் பெரும்பாலும் நிலையான வேலை நேரத்தை விட அதிகமாக வேலை செய்கின்றனர்.
முறையான வேலைவாய்ப்பு ஏற்பாடுகள் இல்லாததால், தொழிலாளர்கள் மருத்துவ விடுப்பு, பயண செலவு திருப்பிச் செலுத்துதல் மற்றும் உணவுப் படிகள் உள்ளிட்ட படிகள் மற்றும் கூலி சாராத நன்மைகளை இழக்கின்றனர்.
குறிப்பாக கட்டுமானத் துறையில், போதுமான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் அல்லது இழப்பீட்டு முறைகள் இல்லாமல் தொழிலாளர்கள் குறிப்பிடத்தக்க தொழில் ஆபத்துகளை எதிர்கொள்கின்றனர்.
வறுமைக் கோட்டிற்கு சற்று மேலே சம்பாதித்தாலும் (சென்னையில் சராசரி மாத வருமானம் ₹15,902), புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் மோசமான வாழ்க்கை நிலைமைகளுடன் போராடுகின்றனர்.
குறைந்தபட்ச வசதிகளுடன் கூடிய கச்சா அல்லது அரை-பக்கா வீடுகளில் பலர் வசிப்பதால், வீட்டுவசதி ஒரு முக்கியமான சவாலாக இருக்கிறது; மாத வருமானத்தில் சுமார் 15% வாடகைக்கு செலவிடப்படுகிறது.
கழிவறைகள் போன்ற அடிப்படை வசதிகளுக்கான அணுகல் மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, பலரை பகிரப்பட்ட வசதிகளை நம்பியிருக்க வைக்கிறது, இது குறிப்பிடத்தக்க சுகாதார மற்றும் கண்ணிய கவலைகளை எழுப்புகிறது.
பணம் அனுப்புவதில் மாறுபாடு (கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கு தொழிலாளர்கள் ₹5,000/மாதத்திற்கும் குறைவாக அனுப்புகின்றனர், ஐந்தில் ஒரு பங்கினர் ₹10,000/மாதத்திற்கும் அதிகமாக அனுப்புகின்றனர்) புலம்பெயர் சமூகங்களிலேயே பொருளாதார அடுக்குமுறையைக் குறிக்கிறது.
புலம்பெயர் தொழிலாளர்களை பணியமர்த்தும் அனைத்துத் துறைகளிலும் வேலை நேரம், ஊதியம் மற்றும் நன்மைகள் குறித்த தெளிவான விதிமுறைகளுடன் கட்டாய வேலைவாய்ப்பு ஒப்பந்தங்களை அமல்படுத்துதல்.
புலம்பெயர்வு முறைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் நன்மைகளின் தொடர்ச்சியை உறுதி செய்யும் எடுத்துச் செல்லக்கூடிய சமூகப் பாதுகாப்பு முறைகளை நிறுவுதல்.
அத்தியாவசிய வசதிகள் மற்றும் நியாயமான வாடகை கட்டமைப்புகளுடன் குறிப்பாக புலம்பெயர் தொழிலாளர்களை இலக்காகக் கொண்ட மலிவு விலை வீட்டுவசதித் திட்டங்களை உருவாக்குதல்.
சம்பாதிக்கும் திறன் மற்றும் தொழில் முன்னேற்றத்தை மேம்படுத்த நகர்ப்புற வேலைவாய்ப்பு தேவைகளுடன் இணைந்த திறன் மேம்பாட்டுத் திட்டங்களை உருவாக்குதல்.
மாநில எல்லைகளைக் கடந்து சமூக நலத் திட்டங்கள் மற்றும் உரிமைகளின் தடையற்ற பரிமாற்றத்தை செயல்படுத்த மாநிலங்களுக்கு இடையேயான ஒருங்கிணைப்பை வலுப்படுத்துதல்.
புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை நிவர்த்தி செய்ய கொள்கை சீர்திருத்தங்கள், நிறுவன வலுப்படுத்துதல் மற்றும் அணுகுமுறை மாற்றங்களை இணைக்கும் பல பரிமாண அணுகுமுறை தேவைப்படுகிறது. நகர்ப்புற பொருளாதாரங்களுக்கு அவர்களின் பங்களிப்பை அங்கீகரித்து அவர்களின் சமூக-பொருளாதார உரிமைகளை உறுதி செய்வது வெறும் நல காரணத்திற்கான விஷயமல்ல, மாறாக நிலையான மற்றும் உள்ளடக்கிய நகர்ப்புற மேம்பாட்டிற்கு அவசியமானது. சுரண்டலில் இருந்து அதிகாரமளிப்புக்கு விவரணத்தை மாற்ற வலுவான செயல்படுத்தும் முறைகளால் ஆதரிக்கப்படும் ஒரு விரிவான புலம்பெயர் கொள்கை கட்டமைப்பு முக்கியமானது.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
