← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · May 2025 (1-15)
Federalism in India represents a delicate balance between regional aspirations and national unity. This balance has been particularly evident in Tamil Nadu's political discourse, where the demand for state autonomy has often been misinterpreted as secessionist tendencies. The state's political landscape offers valuable insights into how regional identity and national integration can coexist within India's federal framework.
Tamil Nadu's federal journey began with the Dravida movement, which initially advocated for a separate "Dravida Nadu" but relinquished this demand during the 1962 Chinese invasion, demonstrating its commitment to national unity.
The DMK party, under leaders like M. Karunanidhi and M.K. Stalin, has consistently advocated for greater state autonomy while participating in national governance, having shared power at the Centre during 1989-90, 1999-2003, and 2004-2013.
Key initiatives like the P.V. Rajamannar Committee (1969) and the recent Justice Kurian Joseph Committee highlight Tamil Nadu's continued push for strengthening federal principles within the constitutional framework.
The state has opposed policies perceived as centralization attempts, including aspects of the National Education Policy, the PM SHRI scheme, and the three-language policy.
Tamil Nadu has demonstrated that strong regional identity and national patriotism can coexist, as evidenced by Chief Minister Stalin's solidarity rally supporting Operation Sindhoor and the Indian Army's counter-terrorism efforts.
The state's assertion of linguistic rights, including using Tamil symbols in official documents, reflects cultural autonomy rather than separatist tendencies.
Tamil Nadu's approach represents "cooperative federalism" where states can maintain their distinct identity while contributing to national progress.
The challenge remains in ensuring that legitimate demands for autonomy are not misinterpreted as anti-national sentiments.
Tamil Nadu's experience demonstrates that federalism in India can accommodate both regional aspirations and national integration. The state's political journey illustrates how asserting autonomy within the constitutional framework strengthens rather than weakens India's federal structure. Moving forward, mutual respect between the Centre and states, recognition of linguistic and cultural diversity, and collaborative governance will be crucial for addressing the inherent challenges of Indian federalism.
இந்தியாவில் கூட்டாட்சி என்பது பிராந்திய விருப்பங்களுக்கும் தேசிய ஒற்றுமைக்கும் இடையேயான ஒரு நுணுக்கமான சமநிலையாகும். இந்த சமநிலை தமிழ்நாட்டின் அரசியல் உரையாடலில் குறிப்பாக தெளிவாகத் தெரிகிறது, இங்கு மாநில தன்னாட்சிக்கான கோரிக்கை பெரும்பாலும் பிரிவினைவாத போக்குகளாக தவறாக புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. மாநிலத்தின் அரசியல் நிலப்பரப்பு, பிராந்திய அடையாளமும் தேசிய ஒருங்கிணைப்பும் இந்தியாவின் கூட்டாட்சி கட்டமைப்புக்குள் எவ்வாறு இணைந்திருக்க முடியும் என்பதற்கான மதிப்புமிக்க நுண்ணறிவுகளை வழங்குகிறது.
தமிழ்நாட்டின் கூட்டாட்சி பயணம் திராவிட இயக்கத்துடன் தொடங்கியது, இது ஆரம்பத்தில் தனி "திராவிட நாடு" அமைப்பதற்காக பரிந்துரைத்தது, ஆனால் 1962 சீன படையெடுப்பின் போது இந்த கோரிக்கையை கைவிட்டது, இது தேசிய ஒற்றுமைக்கான அதன் உறுதிப்பாட்டை காட்டுகிறது.
திமுக கட்சி, எம்.கருணாநிதி மற்றும் மு.க.ஸ்டாலின் போன்ற தலைவர்களின் கீழ், தேசிய ஆட்சியில் பங்கேற்று, 1989-90, 1999-2003 மற்றும் 2004-2013 ஆகிய காலங்களில் மத்தியில் அதிகாரத்தை பகிர்ந்து கொண்டு, அதிக மாநில தன்னாட்சிக்காக தொடர்ந்து பரிந்துரைத்து வருகிறது.
பி.வி.ராஜமன்னார் குழு (1969) மற்றும் சமீபத்திய நீதிபதி குரியன் ஜோசப் குழு போன்ற முக்கிய முன்முயற்சிகள் அரசியலமைப்பு கட்டமைப்புக்குள் கூட்டாட்சி கொள்கைகளை வலுப்படுத்துவதற்கான தமிழ்நாட்டின் தொடர்ச்சியான முயற்சிகளை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
தேசிய கல்விக் கொள்கை, பிரதமர் ஸ்ரீ திட்டம் மற்றும் மும்மொழிக் கொள்கை உள்ளிட்ட மத்தியப்படுத்தும் முயற்சிகளாக கருதப்படும் கொள்கைகளை இந்த மாநிலம் எதிர்த்துள்ளது.
வலுவான பிராந்திய அடையாளமும் தேசிய நாட்டுப்பற்றும் ஒன்றாக இருக்க முடியும் என்பதை தமிழ்நாடு நிரூபித்துள்ளது, இது முதலமைச்சர் ஸ்டாலின் ஆபரேஷன் சிந்தூரை ஆதரித்து நடத்திய ஒற்றுமை பேரணி மற்றும் இந்திய ராணுவத்தின் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு முயற்சிகளில் இருந்து தெளிவாகிறது.
அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் தமிழ் சின்னங்களைப் பயன்படுத்துவது உள்ளிட்ட மாநிலத்தின் மொழி உரிமைகளின் உறுதிப்பாடு, பிரிவினைவாத போக்குகளுக்கு பதிலாக கலாச்சார தன்னாட்சியை பிரதிபலிக்கிறது.
தமிழ்நாட்டின் அணுகுமுறை "கூட்டுறவு கூட்டாட்சியை" பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, இங்கு மாநிலங்கள் தங்கள் தனித்துவமான அடையாளத்தை பராமரித்து, அதே நேரத்தில் தேசிய முன்னேற்றத்திற்கு பங்களிக்க முடியும்.
தன்னாட்சிக்கான நியாயமான கோரிக்கைகள் தேச விரோத உணர்வுகளாக தவறாக புரிந்துகொள்ளப்படாமல் இருப்பதை உறுதிப்படுத்துவதில் சவால் தொடர்கிறது.
தமிழ்நாட்டின் அனுபவம், இந்தியாவில் கூட்டாட்சி பிராந்திய விருப்பங்கள் மற்றும் தேசிய ஒருங்கிணைப்பு ஆகிய இரண்டையும் இணைக்க முடியும் என்பதை நிரூபிக்கிறது. மாநிலத்தின் அரசியல் பயணம், அரசியலமைப்பு கட்டமைப்புக்குள் தன்னாட்சியை வலியுறுத்துவது இந்தியாவின் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பை பலவீனப்படுத்துவதற்கு பதிலாக வலுப்படுத்துகிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. எதிர்காலத்தில், மத்திய மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையிலான பரஸ்பர மரியாதை, மொழி மற்றும் கலாச்சார பன்முகத்தன்மையை அங்கீகரித்தல், மற்றும் கூட்டு ஆளுமை ஆகியவை இந்திய கூட்டாட்சியின் உள்ளார்ந்த சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கு முக்கியமாக இருக்கும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
