← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · October 2025 (16-31)
India's natural heritage encompasses extraordinary biodiversity hotspots that represent less than 1% of Earth's surface yet harbor over 20% of mapped global species richness. The International Union for Conservation of Nature's (IUCN) World Heritage Outlook 4 report released in 2025 presents a sobering assessment of India's protected areas, categorizing the expansive Western Ghats, Assam's Manas National Park, and West Bengal's Sundarbans National Park as sites of "significant concern." This classification reflects deteriorating conservation status despite India's constitutional commitment under Article 48A to protect the environment and safeguard wildlife. The report identifies four primary threats: climate change, tourism activities, invasive alien species, and roads—challenges that have intensified since the 2014 baseline assessment. Alarmingly, the percentage of sites with positive conservation outlook globally declined from 63% (2014-2020) to 57% in 2025, marking the first significant decrease. While Khangchendzonga National Park in Sikkim receives a "good" rating and four Indian sites—Great Himalayan, Kaziranga, Keoladeo, and Nanda Devi—are categorized as "good with some concerns," the overall trajectory demands urgent intervention to prevent irreversible ecological degradation.
Categorization Methodology: The IUCN World Heritage Outlook 4 assesses over 228 natural and mixed World Heritage sites across four categories—"good," "good with some concerns," "significant concern," and "critical"—using conservation assessments conducted since 2014. Each category indicates both preservation potential and intervention urgency for long-term conservation.
Global Context: Natural World Heritage sites covering less than 1% of Earth's surface nurture over 75,000 plant species and 30,000 species of mammals, birds, fishes, reptiles, and amphibians. These sites serve as biodiversity strongholds critical for meeting Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework targets to halt biodiversity loss globally.
India's Mixed Performance: Of India's assessed sites, only Khangchendzonga National Park in Sikkim achieves "good" status, indicating attributes are well-maintained and likely sustainable with current conservation measures. Four sites—Great Himalayan National Park Conservation Area, Kaziranga National Park, Keoladeo National Park, and Nanda Devi and Valley of Flowers—are rated "good with some concerns," suggesting manageable challenges.
Sites of Significant Concern: The Western Ghats—older than Himalayas with exceptional biological diversity and endemism, harboring 325 globally threatened species including the endemic Nilgiri tahr—along with Manas and Sundarbans National Parks, face deteriorating conditions requiring immediate corrective action to prevent critical status classification.
Climate Change Impacts: Rising temperatures force fauna redistribution from fast-warming lower altitudes to higher elevations, evidenced by Nilgiri flycatcher and black-orange flycatcher migration patterns in Western Ghats. Sundarbans experiences sea level rise and frequent storm surges reducing mangrove biodiversity, threatening Bengal tiger habitats where tigers uniquely adapt to swimming in brackish waters.
Infrastructure Development Pressure: Roads and railroads emerged among top five greatest threats to natural World Heritage in Asia by 2025, a significant shift from 2020 when this wasn't the case. The proposed ₹5,843 crore Sillahalla Pumped Storage Hydroelectric project in Nilgiris exemplifies conflict between energy demands (1,000 MW for Tamil Nadu) and ecosystem integrity, requiring dams across Rivers Sillahalla and Kundah.
Tourism Mismanagement: Unregulated tourism generates garbage consumption by wildlife including elephants, exacerbating human-wildlife conflict. Sundarbans faces unsustainable resource extraction alongside tourism pressure. Waste disposal in protected areas contaminates habitats, affecting species health and altering natural behaviors as animals become dependent on human refuse.
Additional Anthropogenic Threats: Forest fires, hunting, roadkill, encroachment, and illegal logging compound pressures. Sundarbans suffers salinity intrusion and heavy metal contamination affecting water quality and species survival. Invasive alien species like eucalyptus and acacia, introduced during colonial era from Australia, colonize natural forests displacing indigenous vegetation and altering ecosystem composition.
Western Ghats Ecosystem Fragmentation: This biodiversity hotspot, a mosaic of forests and grasslands with exceptional endemism, faces habitat loss from hundreds of hydropower projects. Plantations replacing natural ecosystems reduce biodiversity. Species like Nilgiri tahr—a stocky, agile goat found nowhere else globally—face habitat constriction threatening long-term viability of endemic populations.
Manas National Park Challenges: Located in Assam, Manas faces pressures from encroachment, illegal logging, and poaching. Cross-border wildlife trafficking from Bhutan compounds management difficulties. Human settlements within buffer zones increase conflict incidents. Political instability and insurgency in northeastern region historically hampered conservation efforts, though recent improvements show promise.
Sundarbans Mangrove Degradation: The world's largest tidal halophytic mangrove forest faces sea level rise projected at 3-4mm annually, submerging critical tiger habitats. Increased salinity from seawater intrusion affects freshwater availability for communities and wildlife. Heavy metal contamination from upstream industrial discharge bioaccumulates in food chains, affecting apex predators like Bengal tigers.
Shapeshifting Threat Landscape: The report notes threats are "shapeshifting," with new challenges like linear infrastructure (roads/railroads) emerging prominently while traditional threats persist. This dynamic threat environment demands adaptive management strategies and continuous monitoring to identify emerging risks before they become unmanageable conservation crises.
Integrated Landscape Management: Move beyond isolated protected area management to landscape-level conservation connecting fragmented habitats through biological corridors. Western Ghats require coordinated action across six states (Gujarat, Maharashtra, Goa, Karnataka, Kerala, Tamil Nadu) implementing Madhav Gadgil Committee recommendations while addressing state-specific developmental aspirations through negotiated settlements.
Climate Adaptation Measures: Establish assisted migration protocols for climate-vulnerable species, create climate refugia at higher elevations, restore degraded habitats to enhance ecosystem resilience, and implement nature-based solutions like mangrove restoration in Sundarbans (planting 10,000 hectares additionally) to buffer storm surges and sequester carbon effectively.
Sustainable Tourism Framework: Implement carrying capacity studies for all World Heritage sites, establish visitor quotas during breeding seasons, mandate waste management infrastructure before tourism permits, promote eco-tourism generating local employment while funding conservation, and enforce strict penalties for littering and wildlife disturbance ensuring tourism supports rather than undermines conservation.
Infrastructure Development Guidelines: Conduct mandatory biodiversity impact assessments for all projects within 10 km of World Heritage sites, explore alternative routes avoiding critical habitats, mandate wildlife crossings and underpasses reducing roadkill by 70%, implement "no-go" zones for hydropower and mining, and develop renewable energy alternatives minimizing ecosystem disruption.
Community Participation and Livelihood Security: Recognize indigenous and local communities as conservation partners, implement benefit-sharing mechanisms from ecotourism revenues, provide alternative livelihoods reducing forest dependency, establish Joint Forest Management committees with decision-making authority, and integrate traditional ecological knowledge in conservation planning enhancing effectiveness and local ownership.
Strengthening Legal and Institutional Framework: Enhance Forest Rights Act (2006) implementation ensuring community rights without compromising conservation, increase wildlife crime bureau capacity with dedicated prosecution cells, deploy technology like drones and camera traps for real-time monitoring, establish dedicated "Heritage Site Conservation Funds" with budgetary allocations of 0.5% state budgets, and create independent monitoring committees reporting directly to Supreme Court-appointed authorities.
The IUCN World Heritage Outlook 4 report serves as both health check and action guide, revealing that India's natural heritage faces escalating threats despite constitutional and international commitments to conservation. The classification of Western Ghats, Manas, and Sundarbans as sites of "significant concern" demands immediate policy attention to prevent further degradation toward critical status. While success stories like Khangchendzonga demonstrate that effective conservation is achievable, the overall decline in positive outlook percentages globally signals systemic challenges requiring transformative approaches. India must transcend the traditional development-versus-conservation dichotomy, recognizing that ecological integrity underpins long-term economic prosperity and human well-being. The Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework provides an international mandate, while UNESCO World Heritage Convention offers institutional mechanisms to bridge nature-culture gaps. Comprehensive strategies integrating climate adaptation, sustainable infrastructure, regulated tourism, community participation, and robust legal enforcement can reverse negative trends. China's achievement of seven "best protected and managed" sites demonstrates that ambitious conservation is possible with political will and adequate resources. India's protected areas nurture over 20% of global species richness on less than 1% of Earth's surface—a responsibility transcending national boundaries. The choice is clear: act decisively now through evidence-based, inclusive conservation policies, or witness irreplaceable biodiversity—including endemic species like the Nilgiri tahr—disappear forever. As Ms. Aguilar emphasizes, this report is more than assessment; it is a guide demanding urgent, comprehensive action to secure our natural heritage for generations yet unborn.
இந்தியாவின் இயற்கை பாரம்பரியம் பூமியின் மேற்பரப்பில் 1% க்கும் குறைவாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினாலும், வரைபடமாக்கப்பட்ட உலகளாவிய இனங்கள் செழுமையில் 20% க்கும் மேலானவற்றை உள்ளடக்கிய அசாதாரண பல்லுயிர் வெப்ப புள்ளிகளை உள்ளடக்கியுள்ளது. 2025ல் வெளியிடப்பட்ட இயற்கை பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியத்தின் (IUCN) உலக பாரம்பரிய கண்ணோட்டம் 4 அறிக்கை இந்தியாவின் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளின் நிதானமான மதிப்பீட்டை வழங்குகிறது, விரிவான மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகள், அஸ்ஸாமின் மானஸ் தேசிய பூங்கா மற்றும் மேற்கு வங்காளத்தின் சுந்தரவனம் தேசிய பூங்காவை "குறிப்பிடத்தக்க கவலை" தளங்களாக வகைப்படுத்துகிறது. சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க மற்றும் வனவிலங்குகளைப் பாதுகாக்க அரசியலமைப்பு பிரிவு 48A இன் கீழ் இந்தியாவின் கடமை இருந்தபோதிலும், இந்த வகைப்பாடு மோசமடையும் பாதுகாப்பு நிலையை பிரதிபலிக்கிறது. அறிக்கை நான்கு முதன்மை அச்சுறுத்தல்களை அடையாளம் காட்டுகிறது: காலநிலை மாற்றம், சுற்றுலா நடவடிக்கைகள், ஆக்கிரமிப்பு அந்நிய இனங்கள் மற்றும் சாலைகள்—2014 அடிப்படை மதிப்பீட்டிலிருந்து தீவிரமடைந்த சவால்கள். கவலைக்குரிய வகையில், நேர்மறை பாதுகாப்பு கண்ணோட்டத்துடன் உலகளவில் தளங்களின் சதவீதம் 63% (2014-2020) இலிருந்து 2025ல் 57% ஆக குறைந்துள்ளது, முதல் குறிப்பிடத்தக்க குறைவைக் குறிக்கிறது
வகைப்படுத்தல் முறையியல்: IUCN உலக பாரம்பரிய கண்ணோட்டம் 4, 2014 முதல் நடத்தப்பட்ட பாதுகாப்பு மதிப்பீடுகளைப் பயன்படுத்தி, நான்கு வகைகளில் 228 இயற்கை மற்றும் கலப்பு உலக பாரம்பரிய தளங்களை மதிப்பிடுகிறது—"நல்லது," "சில கவலைகளுடன் நல்லது," "குறிப்பிடத்தக்க கவலை" மற்றும் "முக்கியமான." ஒவ்வொரு வகையும் பாதுகாப்பு திறனையும் தலையீட்டு அவசரத்தையும் குறிக்கிறது.
உலகளாவிய சூழல்: பூமியின் மேற்பரப்பில் 1% க்கும் குறைவாக உள்ள இயற்கை உலக பாரம்பரிய தளங்கள் 75,000 தாவர இனங்கள் மற்றும் 30,000 பாலூட்டிகள், பறவைகள், மீன்கள், ஊர்வன மற்றும் நீர்வீழ்ச்சிகளை வளர்க்கின்றன. இந்த தளங்கள் குன்மிங்-மாண்ட்ரீல் உலகளாவிய பல்லுயிர் கட்டமைப்பு இலக்குகளை பூர்த்தி செய்வதற்கு முக்கியமான பல்லுயிர் கோட்டைகளாக செயல்படுகின்றன.
இந்தியாவின் கலப்பு செயல்திறன்: இந்தியாவின் மதிப்பிடப்பட்ட தளங்களில், சிக்கிமில் உள்ள காஞ்சன்ஜங்கா தேசிய பூங்கா மட்டுமே "நல்லது" நிலையை அடைகிறது, தற்போதைய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுடன் பண்புக்கூறுகள் நன்கு பராமரிக்கப்படுகின்றன மற்றும் நிலையானதாக இருக்கும் என்பதைக் குறிக்கிறது. கிரேட் ஹிமாலயன் தேசிய பூங்கா பாதுகாப்பு பகுதி, காசிரங்கா தேசிய பூங்கா, கியோலாதேவ் தேசிய பூங்கா மற்றும் நந்தா தேவி மற்றும் மலர்களின் பள்ளத்தாக்கு ஆகிய நான்கு தளங்கள் "சில கவலைகளுடன் நல்லது" என மதிப்பிடப்படுகின்றன.
குறிப்பிடத்தக்க கவலையின் தளங்கள்: மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகள்—இமயமலையை விட பழமையானது, அசாதாரண உயிரியல் பன்முகத்தன்மை மற்றும் உள்ளார்ந்த தன்மையுடன், நீலகிரி தார் உள்ளிட்ட 325 உலகளவில் அச்சுறுத்தப்பட்ட இனங்களை உள்ளடக்கியது—மானஸ் மற்றும் சுந்தரவனம் தேசிய பூங்காக்களுடன் சேர்ந்து, முக்கியமான நிலை வகைப்பாட்டை தடுக்க உடனடி திருத்த நடவடிக்கை தேவைப்படும் மோசமடையும் நிலைமைகளை எதிர்கொள்கின்றன.
காலநிலை மாற்ற தாக்கங்கள்: உயரும் வெப்பநிலை விலங்குகள் விநியோகத்தை வேகமாக வெப்பமடையும் கீழ் உயரங்களிலிருந்து உயரமான பகுதிகளுக்கு கட்டாயப்படுத்துகிறது, மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளில் நீலகிரி ஈ பிடிப்பாளர் மற்றும் கருப்பு-ஆரஞ்சு ஈ பிடிப்பாளர் இடம்பெயர்வு முறைகளால் நிரூபிக்கப்படுகிறது. சுந்தரவனம் கடல் மட்ட உயர்வு மற்றும் அடிக்கடி புயல் அலைகளை அனுபவிக்கிறது, சதுப்புநில பல்லுயிரை குறைக்கிறது, பெங்கால் புலிகள் உப்பு நீரில் நீந்த தனித்துவமாக தழுவும் வாழ்விடங்களை அச்சுறுத்துகிறது.
உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டு அழுத்தம்: சாலைகள் மற்றும் இரயில் பாதைகள் 2025க்குள் ஆசியாவில் இயற்கை உலக பாரம்பரியத்திற்கான முதல் ஐந்து மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தல்களில் தோன்றின, 2020ல் இருந்து குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம். நீலகிரியில் முன்மொழியப்பட்ட ₹5,843 கோடி சில்லஹல்லா பம்ப் செய்யப்பட்ட சேமிப்பு நீர்மின் திட்டம், சில்லஹல்லா மற்றும் குண்டா ஆறுகள் முழுவதும் அணைகள் தேவைப்படும், தமிழ்நாட்டிற்கு 1,000 மெகாவாட் மின் தேவைகளுக்கும் சுற்றுச்சூழல் ஒருமைப்பாட்டிற்கும் இடையிலான மோதலை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
சுற்றுலா தவறான மேலாண்மை: கட்டுப்பாடற்ற சுற்றுலா யானைகள் உள்ளிட்ட வனவிலங்குகளால் குப்பை நுகர்வை உருவாக்குகிறது, மனிதன்-வனவிலங்கு மோதலை அதிகப்படுத்துகிறது. சுந்தரவனம் சுற்றுலா அழுத்தத்துடன் நிலையற்ற வள பிரித்தெடுப்பை எதிர்கொள்கிறது. பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளில் கழிவு அகற்றல் வாழ்விடங்களை மாசுபடுத்துகிறது, இனங்கள் ஆரோக்கியத்தை பாதிக்கிறது மற்றும் விலங்குகள் மனித குப்பையை சார்ந்திருப்பதால் இயற்கையான நடத்தைகளை மாற்றுகிறது.
கூடுதல் மானுடவியல் அச்சுறுத்தல்கள்: காட்டுத் தீ, வேட்டையாடுதல், சாலை கொலை, ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் சட்டவிரோத மரம் வெட்டுதல் அழுத்தங்களை கூட்டுகின்றன. சுந்தரவனம் உப்புத்தன்மை ஊடுருவல் மற்றும் நீர் தரம் மற்றும் இனங்கள் உயிர்வாழ்வை பாதிக்கும் கனரக உலோக மாசுபாட்டால் பாதிக்கப்படுகிறது. யூகலிப்டஸ் மற்றும் அக்கேசியா போன்ற ஆக்கிரமிப்பு அந்நிய இனங்கள், காலனித்துவ சகாப்தத்தில் ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவை, இயற்கை காடுகளை காலனித்துவப்படுத்துகின்றன, உள்நாட்டு தாவரங்களை இடம்பெயர்த்து சூழலமைப்பு கலவையை மாற்றுகின்றன.
மேற்கு தொடர்ச்சி மலை சூழலமைப்பு துண்டாடல்: இந்த பல்லுயிர் வெப்ப புள்ளி, காடுகள் மற்றும் புல்வெளிகளின் மொசைக் அசாதாரண உள்ளார்ந்த தன்மையுடன், நூற்றுக்கணக்கான நீர்மின் திட்டங்களிலிருந்து வாழ்விட இழப்பை எதிர்கொள்கிறது. இயற்கை சூழல்களை மாற்றும் தோட்டங்கள் பல்லுயிரை குறைக்கின்றன. நீலகிரி தார் போன்ற இனங்கள்—உலகளவில் வேறு எங்கும் காணப்படாத ஒரு திடமான, சுறுசுறுப்பான ஆடு—உள்ளார்ந்த மக்கள்தொகையின் நீண்டகால நம்பகத்தன்மையை அச்சுறுத்தும் வாழ்விட சுருக்கத்தை எதிர்கொள்கின்றன.
மானஸ் தேசிய பூங்கா சவால்கள்: அஸ்ஸாமில் அமைந்துள்ள மானஸ், ஆக்கிரமிப்பு, சட்டவிரோத மரம் வெட்டுதல் மற்றும் வேட்டையாடுதல் ஆகியவற்றிலிருந்து அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறது. பூட்டானிலிருந்து எல்லை தாண்டிய வனவிலங்கு கடத்தல் மேலாண்மை சிரமங்களை கூட்டுகிறது. இடையக மண்டலங்களுக்குள் மனித குடியிருப்புகள் மோதல் சம்பவங்களை அதிகரிக்கின்றன. வடகிழக்கு பகுதியில் அரசியல் உறுதியின்மை மற்றும் கிளர்ச்சி வரலாற்று ரீதியாக பாதுகாப்பு முயற்சிகளை தடுத்தது, சமீபத்திய மேம்பாடுகள் நம்பிக்கையைக் காட்டுகின்றன.
சுந்தரவனம் சதுப்புநில சீரழிவு: உலகின் மிகப்பெரிய அலையாத்தி உப்புவிரும்பும் சதுப்புநில காடு ஆண்டுதோறும் 3-4 மிமீ எனக் கணிக்கப்பட்ட கடல் மட்ட உயர்வை எதிர்கொள்கிறது, முக்கியமான புலி வாழ்விடங்களை மூழ்கடிக்கிறது. கடல்நீர் ஊடுருவலிலிருந்து அதிகரித்த உப்புத்தன்மை சமூகங்கள் மற்றும் வனவிலங்குகளுக்கான நன்னீர் கிடைக்கும் தன்மையை பாதிக்கிறது. அப்ஸ்ட்ரீம் தொழில்துறை வெளியேற்றத்திலிருந்து கனரக உலோக மாசுபாடு உணவு சங்கிலிகளில் உயிர் குவிகிறது, பெங்கால் புலிகள் போன்ற உச்சி வேட்டையாடுபவர்களை பாதிக்கிறது.
வடிவமாற்றும் அச்சுறுத்தல் நிலப்பரப்பு: அறிக்கை அச்சுறுத்தல்கள் "வடிவமாற்றம்" என குறிப்பிடுகிறது, பாரம்பரிய அச்சுறுத்தல்கள் தொடரும்போது நேரியல் உள்கட்டமைப்பு (சாலைகள்/இரயில்பாதைகள்) போன்ற புதிய சவால்கள் முக்கியமாக தோன்றுகின்றன. இந்த மாறும் அச்சுறுத்தல் சூழல் தழுவல் மேலாண்மை உத்திகள் மற்றும் அவை நிர்வகிக்க முடியாத பாதுகாப்பு நெருக்கடிகளாக மாறுவதற்கு முன் வளர்ந்து வரும் அபாயங்களை அடையாளம் காண தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பைக் கோருகிறது.
ஒருங்கிணைந்த நிலப்பரப்பு மேலாண்மை: தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி மேலாண்மையைத் தாண்டி உயிரியல் தாழ்வாரங்கள் மூலம் துண்டாடப்பட்ட வாழ்விடங்களை இணைக்கும் நிலப்பரப்பு-நிலை பாதுகாப்புக்கு நகர்தல். மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளுக்கு ஆறு மாநிலங்கள் (குஜராத், மகாராஷ்டிரா, கோவா, கர்நாடகா, கேரளா, தமிழ்நாடு) முழுவதும் ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கை தேவை, மாநில-குறிப்பிட்ட மேம்பாட்டு லட்சியங்களை பேச்சுவார்த்தை தீர்வுகள் மூலம் நிவர்த்தி செய்யும் போது மாதவ் காட்கில் குழு பரிந்துரைகளை செயல்படுத்துதல்.
காலநிலை தழுவல் நடவடிக்கைகள்: காலநிலை-பாதிக்கப்படக்கூடிய இனங்களுக்கு உதவி இடம்பெயர்வு நெறிமுறைகளை நிறுவுதல், உயர் உயரங்களில் காலநிலை புகலிடங்களை உருவாக்குதல், சூழலமைப்பு பின்னடைவை மேம்படுத்த சீரழிந்த வாழ்விடங்களை மீட்டெடுத்தல், சுந்தரவனத்தில் சதுப்புநில மீட்பு போன்ற இயற்கை அடிப்படையிலான தீர்வுகளை செயல்படுத்துதல் (10,000 ஹெக்டேர் கூடுதலாக நடுதல்) புயல் அலைகளை தடுப்பதற்கும் கார்பனை திறம்பட பிடிப்பதற்கும்.
நிலையான சுற்றுலா கட்டமைப்பு: அனைத்து உலக பாரம்பரிய தளங்களுக்கும் சுமக்கும் திறன் ஆய்வுகளை செயல்படுத்துதல், இனப்பெருக்க பருவங்களில் பார்வையாளர் ஒதுக்கீடுகளை நிறுவுதல், சுற்றுலா அனுமதிகளுக்கு முன் கழிவு மேலாண்மை உள்கட்டமைப்பை கட்டாயப்படுத்துதல், பாதுகாப்பை நிதியளிக்கும் போது உள்ளூர் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும் சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலாவை ஊக்குவித்தல், குப்பை மற்றும் வனவிலங்கு இடையூறுக்கான கடுமையான அபராதங்களை நடைமுறைப்படுத்துதல், சுற்றுலா பாதுகாப்பை குறைமதிப்பிடுவதை விட ஆதரிப்பதை உறுதி செய்தல்.
உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டு வழிகாட்டுதல்கள்: உலக பாரம்பரிய தளங்களின் 10 கி.மீ க்குள் அனைத்து திட்டங்களுக்கும் கட்டாய பல்லுயிர் தாக்க மதிப்பீடுகளை நடத்துதல், முக்கியமான வாழ்விடங்களைத் தவிர்க்கும் மாற்று வழிகளை ஆராய்தல், சாலை கொலையை 70% குறைக்கும் வனவிலங்கு கடக்கும் இடங்கள் மற்றும் அண்டர்பாஸ்களை கட்டாயமாக்குதல், நீர்மின் மற்றும் சுரங்கத்திற்கான "செல்ல வேண்டாம்" மண்டலங்களை செயல்படுத்துதல், சூழலமைப்பு இடையூறைக் குறைக்கும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மாற்றுகளை உருவாக்குதல்.
சமூக பங்கேற்பு மற்றும் வாழ்வாதார பாதுகாப்பு: பழங்குடி மற்றும் உள்ளூர் சமூகங்களை பாதுகாப்பு பங்காளிகளாக அங்கீகரித்தல், சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலா வருவாயில் இருந்து பயன்-பகிர்வு வழிமுறைகளை செயல்படுத்துதல், காடு சார்ந்திருப்பைக் குறைக்கும் மாற்று வாழ்வாதாரங்களை வழங்குதல், முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்துடன் கூட்டு வன மேலாண்மை குழுக்களை நிறுவுதல், பாதுகாப்பு திட்டமிடலில் பாரம்பரிய சூழலியல் அறிவை ஒருங்கிணைத்தல், செயல்திறன் மற்றும் உள்ளூர் உரிமையை மேம்படுத்துதல்.
சட்ட மற்றும் நிறுவன கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துதல்: பாதுகாப்பை சமரசம் செய்யாமல் சமூக உரிமைகளை உறுதி செய்யும் வன உரிமைகள் சட்டம் (2006) செயல்படுத்தலை மேம்படுத்துதல், அர்ப்பணிப்புள்ள வழக்கு செல்களுடன் வனவிலங்கு குற்ற பணியக திறனை அதிகரித்தல், நிகழ்நேர கண்காணிப்புக்கு ட்ரோன்கள் மற்றும் கேமரா பொறிகள் போன்ற தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்துதல், மாநில வரவு செலவு திட்டங்களின் 0.5% வரவு செலவு ஒதுக்கீட்டுடன் அர்ப்பணிப்புள்ள "பாரம்பரிய தள பாதுகாப்பு நிதிகளை" நிறுவுதல், உச்ச நீதிமன்றம்-நியமிக்கப்பட்ட அதிகாரிகளுக்கு நேரடியாக அறிக்கையிடும் சுயாதீன கண்காணிப்பு குழுக்களை உருவாக்குதல்.
IUCN உலக பாரம்பரிய கண்ணோட்டம் 4 அறிக்கை ஆரோக்கிய சரிபார்ப்பு மற்றும் செயல் வழிகாட்டி இரண்டாகவும் செயல்படுகிறது, அரசியலமைப்பு மற்றும் சர்வதேச கடமைகள் இருந்தபோதிலும் இந்தியாவின் இயற்கை பாரம்பரியம் அதிகரிக்கும் அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்கிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகள், மானஸ் மற்றும் சுந்தரவனத்தின் "குறிப்பிடத்தக்க கவலை" தளங்களாக வகைப்பாடு முக்கியமான நிலையை நோக்கி மேலும் சீரழிவைத் தடுக்க உடனடி கொள்கை கவனத்தைக் கோருகிறது. காஞ்சன்ஜங்கா போன்ற வெற்றிக் கதைகள் பயனுள்ள பாதுகாப்பு அடையக்கூடியது என்பதை நிரூபித்தாலும், உலகளவில் நேர்மறை கண்ணோட்ட சதவீதங்களில் ஒட்டுமொத்த வீழ்ச்சி மாற்றும் அணுகுமுறைகள் தேவைப்படும் முறையான சவால்களை சமிக்ஞை செய்கிறது. இந்தியா பாரம்பரிய மேம்பாடு-எதிராக-பாதுகாப்பு இருவகையையும் தாண்ட வேண்டும், சூழலியல் ஒருமைப்பாடு நீண்டகால பொருளாதார செழிப்பு மற்றும் மனித நல்வாழ்வை ஆதரிக்கிறது என்பதை அங்கீகரித்தல். குன்மிங்-மாண்ட்ரீல் உலகளாவிய பல்லுயிர் கட்டமைப்பு சர்வதேச ஆணையை வழங்குகிறது, யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய மாநாடு இயற்கை-கலாச்சார இடைவெளிகளை குறைக்க நிறுவன வழிமுறைகளை வழங்குகிறது. காலநிலை தழுவல், நிலையான உள்கட்டமைப்பு, ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட சுற்றுலா, சமூக பங்கேற்பு மற்றும் வலுவான சட்ட அமலாக்கத்தை ஒருங்கிணைக்கும் விரிவான உத்திகள் எதிர்மறை போக்குகளை மாற்றலாம். சீனாவின் ஏழு "சிறப்பாக பாதுகாக்கப்பட்ட மற்றும் நிர்வகிக்கப்படும்" தளங்களின் சாதனை, அரசியல் விருப்பம் மற்றும் போதுமான வளங்களுடன் லட்சியமான பாதுகாப்பு சாத்தியம் என்பதை நிரூபிக்கிறது. இந்தியாவின் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் பூமியின் மேற்பரப்பில் 1% க்கும் குறைவான உலகளாவிய இனங்கள் செழுமையில் 20% க்கும் மேலானவற்றை வளர்க்கின்றன—தேசிய எல்லைகளைத் தாண்டிய பொறுப்பு. தேர்வு தெளிவாக உள்ளது: ஆதார அடிப்படையிலான, உள்ளடக்கிய பாதுகாப்பு கொள்கைகள் மூலம் இப்போது தீர்க்கமாக செயல்படுங்கள், அல்லது நீலகிரி தார் போன்ற உள்ளார்ந்த இனங்கள் உள்ளிட்ட மாற்ற முடியாத பல்லுயிர் என்றென்றும் மறைந்துவிடுவதைக் காண்கிறது. திருமதி அகுயிலார் வலியுறுத்துவது போல, இந்த அறிக்கை மதிப்பீட்டை விட அதிகம்; இது பிறக்காத தலைமுறைகளுக்கு நமது இயற்கை பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்க அவசர, விரிவான நடவடிக்கையைக் கோரும் வழிகாட்டி.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
