← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · January 2025 (16-31)
The India-Sri Lanka relationship, characterized by deep historical and cultural ties, has been significantly influenced by Sri Lanka's ethnic conflict since the early 1980s. The 13th Amendment to Sri Lanka's Constitution, emerging from the Indo-Lanka Accord of 1987, represents India's most consequential intervention in Sri Lanka's political architecture and remains a complex component of bilateral relations nearly four decades later. As Sri Lanka navigates its latest political transition under President Anura Kumara Dissanayake's leadership, India's position on the implementation of the 13th Amendment reflects broader shifts in its foreign policy priorities, regional geopolitical considerations, and responses to domestic political imperatives. This essay examines the evolution of India's approach to Sri Lanka's ethnic issue since the 1980s and evaluates the factors currently influencing India's stand on provincial devolution under Sri Lanka's new political leadership.
Evolution of India's Approach to Sri Lanka's Ethnic Issue (1980s to Present)
Interventionist Phase (1983-1990): Following the 1983 anti-Tamil pogrom, India initially assumed a mediating role that progressively evolved into active intervention, culminating in the Indo-Lanka Accord of 1987. This period represented India's most assertive stance, driven by Tamil Nadu's domestic political pressure and concerns about potential separatism in its own Tamil region if Sri Lankan Tamil aspirations were violently suppressed.
Disengagement Period (1990-2005): The assassination of former Prime Minister Rajiv Gandhi by the LTTE in 1991 led to significant Indian disengagement from Sri Lanka's ethnic conflict. During this phase, India maintained formal support for the 13th Amendment but limited its active involvement, allowing Norway to assume the primary mediating role in the peace process.
Strategic Re-engagement (2006-2009): As the Sri Lankan military conflict intensified toward its conclusion, India adopted a nuanced position of providing non-lethal military assistance while publicly advocating for civilian protection. This period marked India's pragmatic balancing of humanitarian concerns against strategic imperatives of maintaining influence in Sri Lanka amid growing Chinese involvement.
Post-Conflict Advocacy (2009-2019): Following the LTTE's defeat, India consistently emphasized "early, full and effective implementation" of the 13th Amendment as the foundation for ethnic reconciliation. This position was maintained across leadership changes in both countries, reflected in high-level diplomatic communications and India's voting patterns on Sri Lanka at the United Nations Human Rights Council.
Recalibration Phase (2020-Present): Recent years have witnessed subtle shifts in India's public articulation on the 13th Amendment, with greater emphasis on practical governance outcomes rather than specific constitutional provisions. The absence of explicit references to the 13th Amendment in Prime Minister Modi's statements during President Dissanayake's December 2024 visit potentially signals a recalibrated approach.
Geopolitical Considerations: China's expanded economic and strategic footprint in Sri Lanka has reshaped India's priorities, potentially elevating concerns about strategic influence above specific constitutional arrangements. India's willingness to accommodate the position of Sri Lanka's new leadership on devolution may reflect a prioritization of countering Chinese influence over traditional advocacy for provincial autonomy.
The JVP Factor: President Dissanayake's Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) has historically opposed the 13th Amendment as an "Indian imposition." Recognizing this ideological position, India appears to be adopting a pragmatic approach that acknowledges the political sensitivities while maintaining support for constitutionally mandated governance structures.
Economic Diplomacy Focus: India's recent assistance during Sri Lanka's economic crisis (2022-23), which totaled over $4 billion in emergency support, has created new leverage in bilateral relations centered on economic integration rather than political arrangements. This shift reflects broader Indian foreign policy trends emphasizing developmental partnerships over political interventions.
Tamil Nadu's Changing Political Landscape: The diminished salience of the Sri Lankan Tamil issue in Tamil Nadu politics has reduced domestic pressure on the central government to maintain a hard line on devolution. This has provided New Delhi greater flexibility in its approach to the ethnic question in Sri Lanka.
International Human Rights Context: Global human rights mechanisms have increasingly focused on accountability for alleged war crimes rather than political solutions, potentially diluting international pressure for implementing the 13th Amendment and allowing more space for bilateral accommodation.
Reframing Constitutional Solutions: Rather than insisting on the specific implementation of the 13th Amendment, India may increasingly focus on the broader principles of decentralization and inclusive governance, allowing Sri Lanka's new leadership to develop its own framework while maintaining the substantive objectives of provincial autonomy.
Pragmatic Power-Sharing Approaches: The potential lies in reframing the ethnic accommodation discourse around practical governance reforms such as fiscal decentralization, administrative efficiency, and public service delivery rather than identity-based political arrangements.
Economic Integration as Reconciliation Tool: Increased economic interconnectivity between India's southern states and Sri Lanka's Northern and Eastern provinces could provide an alternative pathway to addressing Tamil aspirations through development rather than constitutional formulations.
India's approach to Sri Lanka's ethnic issue has evolved from direct intervention to strategic accommodation, reflecting changing regional dynamics and domestic considerations in both countries. The current recalibration in India's position on the 13th Amendment represents a pragmatic adjustment rather than abandonment of the underlying principles of power-sharing and ethnic accommodation. As Sri Lanka's new leadership under President Dissanayake navigates its approach to the ethnic question, India's stance will likely continue to balance principled support for devolution with recognition of Sri Lanka's domestic political realities. The symbolic gesture of naming the Jaffna Cultural Centre after Thiruvalluvar demonstrates India's continuing commitment to the Tamil community while acknowledging that the pathway to reconciliation may require fresh approaches beyond the frameworks established in 1987. This evolving approach reflects the maturation of India's regional diplomacy, which increasingly prioritizes long-term strategic interests while maintaining flexibility in the means through which those interests are secured.
ஆழமான வரலாற்று மற்றும் கலாச்சார உறவுகளால் வகைப்படுத்தப்படும் இந்தியா-இலங்கை உறவு, 1980களின் ஆரம்பத்தில் இருந்து இலங்கையின் இன மோதலால் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. 1987 இந்தோ-லங்கா ஒப்பந்தத்திலிருந்து உருவான இலங்கை அரசியலமைப்பின் 13வது திருத்தம், இலங்கையின் அரசியல் கட்டமைப்பில் இந்தியாவின் மிக முக்கியமான தலையீட்டை குறிக்கிறது மற்றும் கிட்டத்தட்ட நான்கு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகும் இருதரப்பு உறவுகளின் சிக்கலான கூறாக இருக்கிறது. ஜனாதிபதி அனுர குமார திஸாநாயக்கவின் தலைமையின் கீழ் இலங்கை தனது சமீபத்திய அரசியல் மாற்றத்தை வழிநடத்தும் நிலையில், 13வது திருத்தத்தின் அமலாக்கம் குறித்த இந்தியாவின் நிலைப்பாடு அதன் வெளியுறவுக் கொள்கை முன்னுரிமைகளில் பரந்த மாற்றங்கள், பிராந்திய புவிசார் அரசியல் கருத்துக்கள், மற்றும் உள்நாட்டு அரசியல் கட்டாயங்களுக்கான பதில்களை பிரதிபலிக்கிறது. இந்த கட்டுரை 1980களில் இருந்து இலங்கையின் இன பிரச்சனைக்கான இந்தியாவின் அணுகுமுறையின் பரிணாமத்தை ஆராய்ந்து, இலங்கையின் புதிய அரசியல் தலைமையின் கீழ் மாகாண அதிகாரப் பகிர்வில் இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டை தற்போது பாதிக்கும் காரணிகளை மதிப்பிடுகிறது.
இலங்கையின் இன பிரச்சனைக்கான இந்தியாவின் அணுகுமுறையின் பரிணாமம் (1980கள் முதல் தற்போது வரை)
தலையீடு கட்டம் (1983-1990): 1983 தமிழர் எதிர்ப்பு படுகொலைக்குப் பிறகு, இந்தியா ஆரம்பத்தில் ஒரு மத்தியஸ்த பங்கை ஏற்றது, இது படிப்படியாக 1987 இந்தோ-லங்கா ஒப்பந்தத்தில் உச்சமடைந்த செயலில் தலையீடாக வளர்ந்தது. இந்த காலகட்டம் இந்தியாவின் மிகவும் உறுதியான நிலைப்பாட்டை குறிக்கிறது, இது தமிழ்நாட்டின் உள்நாட்டு அரசியல் அழுத்தம் மற்றும் இலங்கை தமிழர்களின் ஆசைகள் வன்முறையாக அடக்கப்பட்டால் அதன் சொந்த தமிழ் பகுதியில் சாத்தியமான பிரிவினைவாதம் பற்றிய கவலைகளால் இயக்கப்பட்டது.
விலகல் காலம் (1990-2005): 1991ல் எல்.டி.டி.இ.-ஆல் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி படுகொலை இலங்கையின் இன மோதலில் இருந்து குறிப்பிடத்தக்க இந்திய விலகலுக்கு வழிவகுத்தது. இந்த கட்டத்தில், இந்தியா 13வது திருத்தத்திற்கான முறையான ஆதரவை பராமரித்தது, ஆனால் அதன் செயலில் ஈடுபாட்டை வரையறுத்தது, அமைதி செயல்முறையில் நார்வேக்கு முதன்மை மத்தியஸ்த பங்கை ஏற்க அனுமதித்தது.
உத்திசார் மறு ஈடுபாடு (2006-2009): இலங்கை இராணுவ மோதல் அதன் முடிவை நோக்கி தீவிரமடைந்தபோது, இந்தியா கொல்லும் தன்மையற்ற இராணுவ உதவியை வழங்கும் அதே வேளையில் பொதுமக்கள் பாதுகாப்பிற்காக பகிரங்கமாக வாதிடும் நுணுக்கமான நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டது. இந்த காலகட்டம் மனிதாபிமான கவலைகளுக்கும் வளர்ந்து வரும் சீன ஈடுபாட்டின் மத்தியில் இலங்கையில் செல்வாக்கை பராமரிப்பதற்கான உத்திசார் கட்டாயங்களுக்கும் இடையே இந்தியாவின் நடைமுறைசார் சமநிலைப்படுத்தலை குறித்தது.
மோதலுக்குப் பிந்தைய வழக்காடல் (2009-2019): எல்.டி.டி.இ-யின் தோல்விக்குப் பிறகு, இந்தியா தொடர்ந்து இன நல்லிணக்கத்திற்கான அடித்தளமாக 13வது திருத்தத்தின் "ஆரம்ப, முழுமையான மற்றும் பயனுள்ள அமலாக்கத்தை" வலியுறுத்தியது. இந்த நிலைப்பாடு இரு நாடுகளிலும் தலைமை மாற்றங்களுக்கு இடையே பராமரிக்கப்பட்டது, உயர்மட்ட இராஜதந்திர தகவல்தொடர்புகளில் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் கவுன்சிலில் இலங்கை குறித்த இந்தியாவின் வாக்களிப்பு முறைகளில் பிரதிபலித்தது.
மறுசீரமைப்பு கட்டம் (2020-தற்போது): சமீபத்திய ஆண்டுகளில் 13வது திருத்தம் குறித்த இந்தியாவின் பொது வெளிப்பாட்டில் நுட்பமான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன, குறிப்பிட்ட அரசியலமைப்பு விதிகளை விட நடைமுறை ஆளுகை விளைவுகளில் அதிக கவனம் செலுத்துகிறது. ஜனாதிபதி திஸாநாயக்கவின் டிசம்பர் 2024 வருகையின் போது பிரதமர் மோடியின் அறிக்கைகளில் 13வது திருத்தத்தைப் பற்றிய வெளிப்படையான குறிப்புகள் இல்லாதது சாத்தியமான மறுசீரமைக்கப்பட்ட அணுகுமுறையைக் குறிக்கிறது.
புவிசார் அரசியல் கருத்துக்கள்: இலங்கையில் சீனாவின் விரிவாக்கப்பட்ட பொருளாதார மற்றும் உத்திசார் முன்னிலைப்படுத்தல் இந்தியாவின் முன்னுரிமைகளை மறுவடிவமைத்துள்ளது, குறிப்பிட்ட அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகளுக்கு மேலாக உத்திசார் செல்வாக்கு பற்றிய கவலைகளை சாத்தியமாக உயர்த்தியுள்ளது. அதிகாரப் பகிர்வில் இலங்கையின் புதிய தலைமையின் நிலைப்பாட்டை ஏற்க இந்தியாவின் விருப்பம், மாகாண சுயாட்சிக்கான பாரம்பரிய வழக்காடலை விட சீன செல்வாக்கை எதிர்கொள்வதை முன்னுரிமைப்படுத்துவதை பிரதிபலிக்கலாம்.
JVP காரணி: ஜனாதிபதி திஸாநாயக்கவின் ஜனதா விமுக்தி பெரமுனா (JVP) வரலாற்று ரீதியாக 13வது திருத்தத்தை "இந்திய திணிப்பு" என எதிர்த்துள்ளது. இந்த கருத்தியல் நிலைப்பாட்டை அங்கீகரித்து, இந்தியா அரசியலமைப்பின் அடிப்படையிலான ஆளுகை கட்டமைப்புகளுக்கான ஆதரவை பராமரிக்கும் அதே வேளையில் அரசியல் உணர்திறன்களை அங்கீகரிக்கும் நடைமுறை அணுகுமுறையை ஏற்றுக்கொள்வதாகத் தெரிகிறது.
பொருளாதார இராஜதந்திர கவனம்: இலங்கையின் பொருளாதார நெருக்கடியின் போது (2022-23) இந்தியாவின் சமீபத்திய உதவி, $4 பில்லியனுக்கும் அதிகமான அவசர ஆதரவாக, அரசியல் ஏற்பாடுகளை விட பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பை மையமாகக் கொண்ட இருதரப்பு உறவுகளில் புதிய ஆதாயத்தை உருவாக்கியுள்ளது. இந்த மாற்றம் அரசியல் தலையீடுகளை விட வளர்ச்சி கூட்டாண்மைகளை வலியுறுத்தும் பரந்த இந்திய வெளியுறவுக் கொள்கை போக்குகளை பிரதிபலிக்கிறது.
தமிழ்நாட்டின் மாறிவரும் அரசியல் நிலப்பரப்பு: தமிழ்நாடு அரசியலில் இலங்கை தமிழ் பிரச்சனையின் குறைந்த முக்கியத்துவம் அதிகாரப் பகிர்வில் ஒரு கடுமையான நிலைப்பாட்டை பராமரிக்க மத்திய அரசாங்கத்தின் மீதான உள்நாட்டு அழுத்தத்தைக் குறைத்துள்ளது. இது இலங்கையில் இன விவகாரத்திற்கான அணுகுமுறையில் புது தில்லிக்கு அதிக நெகிழ்வுத்தன்மையை வழங்கியுள்ளது.
சர்வதேச மனித உரிமைகள் சூழல்: உலகளாவிய மனித உரிமைகள் பொறிமுறைகள் அரசியல் தீர்வுகளை விட சந்தேகத்திற்குரிய போர்க்குற்றங்களுக்கான பொறுப்புக்கூறலில் அதிகரித்து கவனம் செலுத்தியுள்ளன, இது 13வது திருத்தத்தை செயல்படுத்துவதற்கான சர்வதேச அழுத்தத்தை சாத்தியமாக நீர்த்துப்போகச் செய்து, இருதரப்பு சமரசத்திற்கு அதிக இடத்தை அனுமதிக்கிறது.
அரசியலமைப்பு தீர்வுகளை மறுவடிவமைத்தல்: 13வது திருத்தத்தின் குறிப்பிட்ட அமலாக்கத்தை வலியுறுத்துவதற்கு பதிலாக, இந்தியா அதிகரித்து அதிகாரப் பரவலாக்கம் மற்றும் உள்ளடக்கிய ஆளுகையின் பரந்த கொள்கைகளில் கவனம் செலுத்தலாம், இலங்கையின் புதிய தலைமை மாகாண சுயாட்சியின் உள்ளடக்க நோக்கங்களை பராமரிக்கும் அதே வேளையில் அதன் சொந்த கட்டமைப்பை உருவாக்க அனுமதிக்கிறது.
நடைமுறை அதிகாரப் பகிர்வு அணுகுமுறைகள்: அடையாளம் அடிப்படையிலான அரசியல் ஏற்பாடுகளை விட நிதி பரவலாக்கம், நிர்வாக திறன், மற்றும் பொது சேவை விநியோகம் போன்ற நடைமுறை ஆளுகை சீர்திருத்தங்களைச் சுற்றி இன தழுவல் உரையாடலை மறுவடிவமைப்பதில் சாத்தியம் உள்ளது.
நல்லிணக்க கருவியாக பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பு: இந்தியாவின் தெற்கு மாநிலங்களுக்கும் இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களுக்கும் இடையே அதிகரித்த பொருளாதார இணைப்புத்தன்மை, அரசியலமைப்பு வடிவங்களை விட வளர்ச்சி மூலம் தமிழ் ஆசைகளை நிவர்த்தி செய்வதற்கான ஒரு மாற்று பாதையை வழங்கக்கூடும்.
இலங்கையின் இன பிரச்சனைக்கான இந்தியாவின் அணுகுமுறை நேரடி தலையீட்டிலிருந்து உத்திசார் சமரசத்திற்கு பரிணமித்துள்ளது, இது இரு நாடுகளிலும் மாறிவரும் பிராந்திய இயக்கவியல் மற்றும் உள்நாட்டு கருத்துக்களை பிரதிபலிக்கிறது. 13வது திருத்தத்தின் மீதான இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டில் தற்போதைய மறுசீரமைப்பு அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் இன தழுவலின் அடிப்படை கொள்கைகளை கைவிடுவதை விட ஒரு நடைமுறை சரிசெய்தலைக் குறிக்கிறது. ஜனாதிபதி திஸாநாயக்க தலைமையிலான இலங்கையின் புதிய தலைமை இன விவகாரத்திற்கான அணுகுமுறையை வழிநடத்தும் நிலையில், இந்தியாவின் நிலைப்பாடு தொடர்ந்து அதிகாரப் பகிர்வுக்கான கொள்கை அடிப்படையிலான ஆதரவை இலங்கையின் உள்நாட்டு அரசியல் யதார்த்தங்களை அங்கீகரிப்புடன் சமநிலைப்படுத்த வாய்ப்புள்ளது. யாழ்ப்பாண கலாச்சார மையத்திற்கு திருவள்ளுவரின் பெயரிடுவது என்ற சின்னத்துவ சைகை, 1987ல் நிறுவப்பட்ட கட்டமைப்புகளுக்கு அப்பால் நல்லிணக்கத்திற்கான பாதை புதிய அணுகுமுறைகளைத் தேவைப்படுத்தலாம் என்பதை அங்கீகரிக்கும் அதே வேளையில், தமிழ் சமூகத்திற்கான இந்தியாவின் தொடர்ந்த உறுதிப்பாட்டை நிரூபிக்கிறது. இந்த வளர்ந்து வரும் அணுகுமுறை இந்தியாவின் பிராந்திய இராஜதந்திரத்தின் முதிர்ச்சியை பிரதிபலிக்கிறது, இது அந்த நலன்கள் பாதுகாக்கப்படும் வழிகளில் நெகிழ்வுத்தன்மையை பராமரிக்கும் அதே வேளையில் நீண்ட கால உத்திசார் நலன்களுக்கு அதிக முன்னுரிமை அளிக்கிறது.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
