← CA Articles · Mains CA archive · Answer Writing (Q&A) · October 2025 (16-31)
India's urbanization is accelerating rapidly, with urban areas contributing over 60% of the GDP and housing approximately 35% of the population. However, municipalities face severe financial constraints that hinder their ability to deliver basic services and infrastructure. The 74th Constitutional Amendment Act (1992) envisioned empowered urban local bodies, but the fiscal architecture remains fundamentally flawed. Property tax accounts for merely 20-25% of municipal revenue potential, while dependence on state and central grants continues. This structural weakness undermines urban governance and sustainable city development, making fiscal reforms an urgent necessity.
Limited Revenue Base: Municipalities have narrow tax powers, primarily restricted to property tax, which is poorly administered with outdated valuation methods and low collection efficiency of around 40-50% in most cities.
Heavy Dependence on Grants: Urban local bodies rely on state governments for 60-70% of their revenue through grants and devolutions, compromising their functional autonomy and decision-making capacity.
Inadequate Property Tax System: Property tax prescription is often unjust, politically influenced, and fails to capture true market values. Many properties remain unassessed or underassessed, leading to massive revenue leakage.
Absence of Buoyant Revenue Sources: Municipalities lack access to dynamic revenue sources like entertainment tax, advertisement tax, or local sales tax, which could grow with economic expansion.
Weak Financial Management Capacity: Most municipalities lack professional accounting systems, transparent budgeting processes, and qualified financial personnel, resulting in poor resource utilization.
Political Interference: State governments often control property tax rates and collection mechanisms, limiting municipal discretion and creating political distortions in tax administration.
Overlapping Functions: Unclear demarcation between state agencies and municipalities leads to duplication, with parallel bodies like development authorities controlling key revenue-generating functions.
Limited Borrowing Capacity: Municipalities have restricted access to capital markets due to poor creditworthiness, absence of credit rating, and lack of municipal bond market development.
Administrative Inefficiencies: Weak institutional capacity, lack of trained personnel, and absence of modern technology in tax assessment and collection reduce revenue generation significantly.
Resistance to Taxation: Citizens show low willingness to pay taxes due to poor service delivery, creating a vicious cycle of inadequate revenue and substandard infrastructure.
Implement Modern Property Tax Systems: Adopt area-based or capital value-based assessment methods using GIS mapping and digital property databases to expand the tax base and improve collection efficiency.
Diversify Revenue Sources: Grant municipalities powers to levy user charges, impact fees on development projects, betterment levies, and parking fees to create multiple revenue streams.
Develop Municipal Bond Markets: Establish credit rating mechanisms, create state-level pooled finance entities, and encourage municipalities to access capital markets for infrastructure funding.
Strengthen Fiscal Federalism: Implement predictable, untied revenue transfers based on objective criteria like population, area, and service delivery performance to reduce dependency.
Build Institutional Capacity: Invest in training financial personnel, adopt double-entry accounting systems, implement e-governance platforms, and establish dedicated municipal finance cadres.
Ensure Functional Clarity: Transfer all urban functions listed in the 12th Schedule completely to municipalities with corresponding financial powers and resources.
The flawed fiscal architecture of Indian municipalities represents a critical bottleneck in achieving sustainable urban development. With India's urban population projected to reach 600 million by 2031, empowering municipalities financially is not merely an administrative reform but a strategic necessity. Comprehensive reforms encompassing tax modernization, revenue diversification, institutional strengthening, and genuine fiscal federalism are essential. Only through predictable, adequate, and untied revenues can municipalities transform into effective instruments of urban governance, capable of building inclusive, resilient, and economically vibrant cities that can drive India's growth trajectory.
இந்தியாவின் நகரமயமாக்கல் வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது, நகர்ப்புறங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 60% க்கும் மேல் பங்களிக்கின்றன மற்றும் சுமார் 35% மக்கள்தொகைக்கு இருப்பிடமாக உள்ளன. எனினும், நகராட்சிகள் கடுமையான நிதி நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்கின்றன, இது அடிப்படை சேவைகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பை வழங்குவதில் அவற்றின் திறனைத் தடுக்கிறது. 74வது அரசியலமைப்பு திருத்தச் சட்டம் (1992) அதிகாரமளிக்கப்பட்ட நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளை கற்பனை செய்தது, ஆனால் நிதி அமைப்பு அடிப்படையில் குறைபாடுடையதாகவே உள்ளது. சொத்து வரி நகராட்சி வருவாய் திறனில் வெறும் 20-25% மட்டுமே உள்ளது, மேலும் மாநில மற்றும் மத்திய மானியங்கள் மீதான சார்பு தொடர்கிறது. இந்த கட்டமைப்பு பலவீனம் நகர்ப்புற ஆட்சியையும் நிலையான நகர அபிவிருத்தியையும் பலவீனப்படுத்துகிறது, இதனால் நிதி சீர்திருத்தங்கள் அவசர தேவையாகின்றன.
வரையறுக்கப்பட்ட வருவாய் அடிப்படை: நகராட்சிகள் குறுகிய வரி அதிகாரங்களைக் கொண்டுள்ளன, முக்கியமாக சொத்து வரிக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டவை, இது காலாவதியான மதிப்பீட்டு முறைகள் மற்றும் பெரும்பாலான நகரங்களில் 40-50% குறைந்த வசூல் திறனுடன் மோசமாக நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மானியங்கள் மீது அதிக சார்பு: நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகள் தங்கள் வருவாயில் 60-70% க்கு மாநில அரசுகளை மானியங்கள் மற்றும் ஒதுக்கீடுகள் மூலம் சார்ந்துள்ளன, இது அவற்றின் செயல்பாட்டு சுயாட்சி மற்றும் முடிவெடுக்கும் திறனை பாதிக்கிறது.
போதுமானதற்ற சொத்து வரி முறை: சொத்து வரி விதிப்பு பெரும்பாலும் நியாயமற்றது, அரசியல் தாக்கம் பெற்றது, மற்றும் உண்மையான சந்தை மதிப்புகளை பிடிக்க தவறுகிறது. பல சொத்துக்கள் மதிப்பிடப்படாமல் அல்லது குறைவாக மதிப்பிடப்பட்டு, பாரிய வருவாய் இழப்புக்கு வழிவகுக்கின்றன.
விரிவான வருவாய் ஆதாரங்கள் இல்லாமை: பொழுதுபோக்கு வரி, விளம்பர வரி அல்லது உள்ளூர் விற்பனை வரி போன்ற பொருளாதார விரிவாக்கத்துடன் வளரக்கூடிய 역동적 வருவாய் ஆதாரங்களுக்கு நகராட்சிகளுக்கு அணுகல் இல்லை.
பலவீனமான நிதி மேலாண்மை திறன்: பெரும்பாலான நகராட்சிகளில் தொழில்முறை கணக்கியல் முறைகள், வெளிப்படையான பட்ஜெட் செயல்முறைகள் மற்றும் தகுதிவாய்ந்த நிதி பணியாளர்கள் இல்லை, இதன் விளைவாக மோசமான வள பயன்பாடு ஏற்படுகிறது.
அரசியல் தலையீடு: மாநில அரசுகள் பெரும்பாலும் சொத்து வரி விகிதங்கள் மற்றும் வசூல் வழிமுறைகளை கட்டுப்படுத்துகின்றன, நகராட்சி விவேகத்தை வரையறுத்து வரி நிர்வாகத்தில் அரசியல் விலகல்களை உருவாக்குகின்றன.
ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்த செயல்பாடுகள்: மாநில நிறுவனங்கள் மற்றும் நகராட்சிகளுக்கு இடையே தெளிவற்ற எல்லை வரையறை நகல் பணிகளுக்கு வழிவகுக்கிறது, அபிவிருத்தி அதிகாரசபைகள் போன்ற இணை அமைப்புகள் முக்கிய வருவாய் உருவாக்கும் செயல்பாடுகளை கட்டுப்படுத்துகின்றன.
வரையறுக்கப்பட்ட கடன் வாங்கும் திறன்: மோசமான கடன் நம்பகத்தன்மை, கடன் மதிப்பீடு இல்லாமை மற்றும் நகராட்சி பத்திர சந்தை அபிவிருத்தி இல்லாமை காரணமாக நகராட்சிகளுக்கு மூலதன சந்தைகளுக்கு வரையறுக்கப்பட்ட அணுகல் உள்ளது.
நிர்வாக திறனின்மைகள்: பலவீனமான நிறுவன திறன், பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்கள் இல்லாமை மற்றும் வரி மதிப்பீடு மற்றும் வசூலில் நவீன தொழில்நுட்பம் இல்லாமை வருவாய் உருவாக்கத்தை கணிசமாக குறைக்கிறது.
வரிவிதிப்புக்கு எதிர்ப்பு: மோசமான சேவை வழங்கல் காரணமாக குடிமக்கள் வரி செலுத்த குறைந்த விருப்பத்தை காட்டுகின்றனர், இது போதிய வருவாய் மற்றும் தரமற்ற உள்கட்டமைப்பின் தீய சுழற்சியை உருவாக்குகிறது.
நவீன சொத்து வரி முறைகளை செயல்படுத்துதல்: GIS வரைபடம் மற்றும் டிஜிட்டல் சொத்து தரவுத்தளங்களைப் பயன்படுத்தி பரப்பளவு அடிப்படையிலான அல்லது மூலதன மதிப்பு அடிப்படையிலான மதிப்பீட்டு முறைகளை ஏற்று வரி அடிப்படையை விரிவாக்கி வசூல் திறனை மேம்படுத்துதல்.
வருவாய் ஆதாரங்களை பன்முகப்படுத்துதல்: பல வருவாய் ஓட்டங்களை உருவாக்க பயனர் கட்டணங்கள், அபிவிருத்தி திட்டங்களில் தாக்க கட்டணங்கள், மேம்பாட்டு வரிகள் மற்றும் பார்க்கிங் கட்டணங்களை விதிக்க நகராட்சிகளுக்கு அதிகாரங்கள் வழங்குதல்.
நகராட்சி பத்திர சந்தைகளை அபிவிருத்தி செய்தல்: கடன் மதிப்பீட்டு வழிமுறைகளை நிறுவுதல், மாநில அளவிலான திரட்டப்பட்ட நிதி நிறுவனங்களை உருவாக்குதல், மற்றும் உள்கட்டமைப்பு நிதியுதவிக்காக மூலதன சந்தைகளை அணுக நகராட்சிகளை ஊக்குவித்தல்.
நிதி கூட்டாட்சியை வலுப்படுத்துதல்: மக்கள்தொகை, பரப்பளவு மற்றும் சேவை வழங்கல் செயல்திறன் போன்ற புறநிலை அளவுகோல்களின் அடிப்படையில் கணிக்கக்கூடிய, கட்டப்படாத வருவாய் பரிமாற்றங்களை செயல்படுத்தி சார்பை குறைத்தல்.
நிறுவன திறனை உருவாக்குதல்: நிதி பணியாளர்களுக்கு பயிற்சியில் முதலீடு செய்தல், இரட்டை பதிவு கணக்கியல் முறைகளை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், மின்-ஆளுமை தளங்களை செயல்படுத்துதல், மற்றும் அர்ப்பணிப்புள்ள நகராட்சி நிதி பணியாளர் குழுக்களை நிறுவுதல்.
செயல்பாட்டு தெளிவை உறுதி செய்தல்: 12வது அட்டவணையில் பட்டியலிடப்பட்ட அனைத்து நகர்ப்புற செயல்பாடுகளையும் தொடர்புடைய நிதி அதிகாரங்கள் மற்றும் வளங்களுடன் முழுமையாக நகராட்சிகளுக்கு மாற்றுதல்.
இந்திய நகராட்சிகளின் குறைபாடுள்ள நிதி அமைப்பு நிலையான நகர்ப்புற அபிவிருத்தியை அடைவதில் ஒரு முக்கியமான தடையை பிரதிபலிக்கிறது. இந்தியாவின் நகர்ப்புற மக்கள்தொகை 2031 ஆம் ஆண்டுக்குள் 600 மில்லியனை அடையும் என கணிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், நகராட்சிகளுக்கு நிதி அதிகாரமளித்தல் வெறும் நிர்வாக சீர்திருத்தம் மட்டுமல்ல, மாறாக ஒரு மூலோபாய தேவையாகும். வரி நவீனமயமாக்கல், வருவாய் பன்முகப்படுத்தல், நிறுவன வலுப்படுத்தல் மற்றும் உண்மையான நிதி கூட்டாட்சி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய விரிவான சீர்திருத்தங்கள் அவசியமானவை. கணிக்கக்கூடிய, போதுமான மற்றும் கட்டப்படாத வருவாய்கள் மூலம் மட்டுமே நகராட்சிகள் நகர்ப்புற ஆட்சியின் திறமையான கருவிகளாக மாற முடியும், இந்தியாவின் வளர்ச்சி பாதையை இயக்கக்கூடிய உள்ளடக்கிய, மீள்திறனுள்ள மற்றும் பொருளாதார வலிமை மிக்க நகரங்களை உருவாக்க முடியும்.
Reading a model answer is step one - writing your own against the clock is what actually builds Mains marks. ArivArk's bilingual test series turns every current-affairs update into scored practice: scheduled tests in Tamil and English, a video explanation for every paper and an honest rank list.
